Examens: veel succes ! / Exams: good luck !

Het is weer volop examentijd.  Wiskunde, Latijn, Engels, Frans, Duits, Fysica, Chemie, Bio, ... het moet weer allemaal in die hoofdjes gepompt worden. En dan krijg je van je tieners de volgende vragen:
- waarom moeten we dat en dat nu leren ? Dat is toch niet interessant ? En wat zijn we ermee vooruit dat we dat weten ?
- waarom beginnen de examens niet wat vroeger zodat we geen twee vakken op één dag hebben ?
- we moesten dat niet leren en toch waren er vragen over op het examen.
- ...

Wij ouders proberen hen dan te motiveren, moed in te spreken en op tijd en stond eens te verwennen met iets lekkers om te eten of te drinken.  Ik vind het bv heel belangrijk dat mijn dochter wat beweging neemt en dan liefst nog in de frisse lucht.  De hersenen hebben zuurstof nodig en op tijd even een break; een wandelingetje of touwtje springen (om zo maar iets te zeggen) sturen vers bloed en dus zuurstof door je lichaam en naar je hersenen zodat je er weer tegenaan kan. 
Maak het je studenten maar eens wijs natuurlijk. Ze zitten in hun pauze vaak liever op hun laptop bezig, en dat ontspant de geest ook wel even.  Maar om je hersenen echt wat rust te gunnen en op te laden, meot je volgens mij toch eens naar buiten en wat bewegen.

Ach ja, ik wil hier niet de moraalridder spelen.  Het werkte in elk geval voor mij vroeger. Ik ben dan ook een buitenmens in hart en nieren.  Maar toch. Ik wil het mijn kinderen ook meegeven.  Dit is een andere generatie, maar beweging en frisse lucht hebben we allemaal nodig om goed te kunnen functioneren. Toch ?

Afscheid nemen van je kind (ter nagedachtenis aan de slachtoffertjes van de busramp in Sierre, Zwitserland 13/3/2012)



© Ingrid Poppeliers

Ons land is vandaag in rouw.  Onze gedachten gaan uit naar de 28 doden (22 kinderen en 6 volwassenen) en 24 gewonden van de busramp in Sierre, Zwitserland van 13 maart.  Uit respect voor deze slachtoffers en hun nabestaanden hielden we om 11u een minuut stilte.  De vlaggen hingen vandaag halfstok.

Niemand blijft onaangeroerd bij dit drama.  Het raakt iedereen - en zeker alle ouders - tot op het bot.  Kinderen in de fleur van hun leven, plots weggerukt uit hun liefhebbende gezin, hun familie, hun vriendenkring, hun school, ...  Zo ineens.  Alsof iemand het licht heeft uitgeknipt.  Het is zo wreed en haast niet te bevatten.

Hierbij een kleine beschouwing van mezelf, opgedragen aan alle ouders die hun kind verloren.

Telkens als je kind de deur uitgaat,
dan hoop je dat het straks veilig en wel terug thuis komt.
Liefst van al zou je je kind altijd bij je willen houden
om het tegen alle onrecht en gevaar te beschermen,
maar dat kan nu eenmaal niet.
Vanaf de geboorte moet je je kind,
je kostbaarste bezit,
beetje bij beetje loslaten.
Een hele moeilijke opgave,
maar wel essentieel voor een gezonde groei.
Opgroeien is afscheid nemen,
stukje bij beetje,
tot je kind klaar is om op eigen benen te staan.

De grootste angst van elke ouder
is je kind te verliezen.
Het kan niet de bedoeling zijn
dat je je eigen kind overleeft.
En toch overkomt het vele ouders,
te veel ouders.
Hoe verwerk je ooit zo'n zware klap ?
Zo'n intens verdriet, zo'n diepe wonde ?
Alsof er een stuk van jezelf is gestorven,
alsof er een stuk uit jou is gesneden.
Dit leed is zo hartverscheurend,
zo intens zwaar om dragen,
er zijn geen woorden
om dit te beschrijven.

Al die jaren omring je je kind met de beste zorgen,
je ziet het opgroeien, van een totaal afhankelijke baby
naar een zelfstandig mens,
je wil het een goede start geven voor het leven,
zodat hij of zij een fijne toekomst heeft.

En plots is het voorbij.  Alles. 
Je kind komt niet meer thuis.  Alles wat je voor hem of haar gepland en gehoopt had,
doet er plots niet meer toe.  De toekomst is plots weggevaagd.
Zo onwezenlijk, zo helemaal niet te bevatten.
Waarom ?  Waarom mijn kind ?  Waarom wij ?
Het moet verschrikkelijk zijn, voorgoed afscheid moeten nemen van je kind.
Het rijt je uiteen, het maakt je woedend, machteloos en intens verdrietig.

Ik kan me dit onbeschrijflijk verdriet en gemis slechts proberen voor te stellen.
Maar voor heel wat ouders (broertjes, zusjes, grootouders) is het keiharde realiteit.
Ik hoop echt dat ze alle steun en troost krijgen die ze nodig hebben. 
Ik vraag me echt af hoe je zoiets overleeft ?  Het laat heel diepe littekens na,
wonden die wellicht nooit meer zullen helen.

Heel veel sterkte aan alle ouders die hun kind verloren hebben.
Mogen zij ergens de kracht vandaan halen om verder te leven,
voor hun andere kinderen, en ook voor henzelf.
De weg zal heel zwaar zijn voor hen.
Mogen zij zich omringd weten door heel veel lieve en begripvolle mensen,
om hen te ondersteunen op deze weg.

Schrikkeldag / Leap Day

29 februari 2012 - schrikkeldag

SCHRIKKELJAAR: jaar met 366 dagen in plaats van 365. Zo'n jaar is er één keer in de vier jaar; februari heeft dan een extra dag.

Die extra dag in een schrikkeljaar is nodig omdat een jaar eigenlijk 365 dagen plus een kwartdag duurt. Dus als je vier jaar wacht, kun je van die kwartdag een hele extra dag maken.

Je hebt mensen die op 29 februari, de schrikkeldag van een schrikkeljaar, geboren worden.  Die zijn dus maar één keer in de vier jaar jarig.  En dan worden ze meteen vier jaar ouder.  Dat is schrikken en even slikken voor die mensen.  Het woord schrikkel komt ook van schrikken, maar dan in de betekenis van 'overslaan'.

Dat het februari is die de extra dag krijgt, komt doordat februari vroeger (bij de Romeinen) de laatste maand van het jaar was.  Het nieuwe jaar begon toen in maart.  Het is logisch om een extra dag toe te voegen aan de laatste maand.

(Bron: Van Dale Junior Woordgeschiedenisboek, Van Dale Lexicografie, Utrecht-Antwerpen, 2007)


Waar komt het vandaan?

De schrikkeldag werd in 46 voor Christus ingevoerd door Julius Caesar. Hij bepaalde dat in de Romeinse kalender eens in de vier jaar een schrikkeldag moest worden ingevoerd.

Deze bereking was niet helemaal nauwkeurig en daarom was er in de 16e eeuw een verschil ontstaan van tien dagen. Om dit te herstellen besloot Paus Gregorius XIII in 1582 dat de kalender in een keer overging van 4 oktober naar 15 oktober.

Om dit in de toekomst te voorkomen bepaalde hij dat eeuwjaren voortaan geen schrikkeljaar meer zouden zijn, behalve de door 400 deelbare eeuwjaren.

Het woord ´schrikkeldag´ komt van het Middeleeuwse woord ´scricken´ wat ´lopen met grote passen´ betekent.

(Bron: http://www.geschiedenis24.nl/nieuws/2008/februari/Vandaag-schrikkeldag.html)

--------------------------------------

Huwelijk

Zo'n speciale dag als vandaag brengt mensen natuurlijk weer op ideeën.  Zo zouden er in Nederland vandaag een heleboel koppels in het huwelijksbootje treden.  Maar hebben ze er dan ook aan gedacht dat hun huwelijksverjaardag pas om de 4 jaar kan gevierd worden ?  Nu ja, dan vieren ze die maar op 1 maart, net zoals alle jarigen van 29 februari.

Volgens een eeuwenoude traditie is schrikkeldag de enige dag dat vrouwen mannen ten huwelijk mogen vragen.  Dit gebruik zou ontstaan zijn in de Angelsaksische landen tijdens de Middeleeuwen. Enkel op 29 februari mochten dames een heer ten huwelijk vragen.
Mannen die een aanzoek krijgen van een vrouw zouden dit op schrikkeldag niet mogen weigeren. Reden voor veel mannen die hun vrijheid liefhebben het huis niet te verlaten ;-)


Oh ja, voor ik het vergeet, gelukkige verjaardag aan alle jarigen van vandaag !!!  Geniet ervan, want de volgende is pas in 2016 !

HUMOR: Leuke opstelknipsels uit de lagere school

De waarheid komt uit een kindermond ;-)


Ze hebben daar een grote hond. Als er iemand van voor belt, begint hij vanachter te blaffen.

We hadden veel werk, want er waren boterkoeken voor 300 mensen die allemaal opengesneden en gesmeerd moesten worden.

Velen gaan naar de winkel om een groot stuk vlees zoals mijn moeder.

We mochten spelen met oude kleren van mijn grootouders die netjes gewassen en gestreken in hun kist liggen.

We mochten een karretje maken met de overschotjes van grootvader.

Hoe noemt men de plaats waar beenderen samenkomen? (gewricht) - De beenderen komen samen op het kerkhof.

Omdat het zo'n mooi weer was, mochten we nog enkele minuutjes overspel doen.

Toen ik de brug overreden had, sloeg ik rechtsaf.

Spaghetti smaakt naar macaroni, maar een beetje langer.

Zus heeft pilletjes gekregen voor de afgang van de dokter.

Ik ging mijn neef bezoeken die ziek was om hem geluk te wensen.

We gaven haar een klein pakje met een grote theepot erin.

Mijn zus was verkleed als verpleegster. Dat was gemakkelijk, want ze is verpleegster.

"En nu, beste vrienden, gieten we het glas uit op onze dierbare jubilarissen."

We speelden een leuk spelletje en wie won was dan de winnaar.

Ik vind dat het gymnastiekuurtje het rapst voorbijgaat. Dat komt misschien omdat het maar een half uurtje is.

We mogen de speelplaats niet verlaten, want we zouden onder een auto kunnen lopen en verongelukken en daarvoor moeten we toelating hebben.

Hij vond de WC niet en gebruikte toen maar zijn zaklamp.

Er waren veel Engelsen aan de kust, vooral Duitsers.

Op een mooie dag in de vakantie toen het eens slecht weer was ...

De vissen namen vlug de benen, toen ze de vissers hoorden aankomen.

We zagen in de dierentuin apen, olifanten, giraffen en ook twee zustertjes waar ik nog bijgezeten heb in de kleuterschool.

Door de grote droogte zagen we overal lege plassen staan. Eerst vulden we onze buik en toen onze emmertjes met zand.

"We zullen hem de kop inslaan", siste de bandiet, "of als dat niet helpt, een andere remedie."

"Schiet eerst het licht uit", snauwde de boef, "dan zullen we zien!"

Agenda: "Tegen morgen; de postbode verder afmaken."

De vissen steken de handen uit de mouwen om eitjes te leggen.

De vogels leggen eitjes en na enkele dagen beginnen ze al rond te fladderen.

Het wordt stilaan warmer, ik voel dat aan de kleren die ik uitgelaten heb.

Mijn vriend houdt parkieten, kippen, Spaanse ratten, vier zussen en een motorboot.

Ik lees het liefst sprookjes die echt gebeurd zijn.

Sommige mannen gaan naar het café om hun gestorven vrouw te verdrinken..

Ik denk later ook te trouwen met een vrouw die veel houdt van beesten zoals ik.

Vader speelt het liefst met moeder, maar hij verliest dan altijd.

We gingen naar Oostakker met een hele bende bedevaartgangers en gangsters.

Vakantie : ADEMPAUZE voor scholieren en studenten / Holidays : a BREAK for students

De Krokusvakantie is begonnen.  Een adempauze voor scholieren en studenten (en ook de leerkrachten).  De verwachtingen op school zijn hoog.  Onlangs las ik in de Bond dat de kinderen tegenwoordig veel huiswerk krijgen. Is het nu meer dan vroeger ? Ik weet het niet.  Anders is het in elk geval.  De nadruk is verschoven van vooral theorie naar meer en meer praktijk in de vorm van groepswerkjes.  In de les LO moeten ze ook van alle markten thuis zijn: rope skipping, jongleren met 3 balletjes, een dansje in elkaar steken en voorbrengen, ...  In de les MO (muziekonderricht) leren ze tegenwoordig ook al drummen en piano spelen.  Zo kunnen de leerlingen eens proeven van al deze vaardigheden. En zo ontdekken ze misschien hun verborgen talenten of gaan ze het als hobby beoefenen.

Op de universiteiten ligt de druk nog veel hoger.  Steeds meer studenten zoeken hulp bij o.a. Teleblok, een gratis telefoon- en chatlijn van de CM (Christelijke Mutualiteit).  Het gros van de oproepen (65%) ging over psychologische problemen als stress, faalangst en depressie, meer dan studiegerelateerde thema's.

Uit een rondvraag bij Vlaamse hogescholen en universiteiten blijkt dat steeds meer studenten kampen met psychologische problemen.  Meer dan 5000 studenten zochten al hulp bij een schoolpsycholoog.

Boosdoener is o.a. de toenemende flexibilisering van het onderwijs, waardoor heel wat jongeren door het bos de bomen niet meer zien.  (uit: Metro dd 13/02/2012)

Door die flexibilisering van het universitair onderwijs moeten de studenten heel goed georganiseerd zijn indien ze niets willen missen.  Ik denk dat er ook minder groepsgevoel is, maar meer een ieder-voor-zich mentaliteit. Vroeger hadden de studenten meer een klasgevoel met het bijbehorende gevoel van samenhorigheid.  De lessenroosters en examenresultaten moeten nu opgezocht worden op de website van de Universiteit.  Waar is het persoonlijk contact gebleven ?  Studenten staan er meer en meer alleen voor tegenwoordig.  Het heeft er in elk geval toch de schijn van.

Hetzelfde geldt in feite voor heel de maatschappij.  Het is meer ieder-voor-zich.  Alles staat op internet en zoek het maar uit.  En dat is een spijtige zaak, vind ik.  Probeer bv maar eens een instantie telefonisch te bereiken.  Het duurt vaak lang eer je een mens aan de lijn krijgt i.p.v. een opgenomen stem. Zonder internet ben je tegenwoordig serieus gehandicapt.

11.11.11. - Herdenking wapenstilstand Wereldoorlog I / Remembrance Day Armistice World War I

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers



11.11.11

Vandaag kon je om 11.11u op je digitale klok de magische cijfercombinatie 11.11.11   11:11 aflezen. 

Ook is het vandaag precies 93 jaar geleden dat Wereldoorlog I eindigde.  Op vele plaatsen in België werd hulde gebracht aan de gesneuvelde soldaten en burgers tijdens de wereldoorlogen.  Traditiegetrouw worden dan kransen neergelegd bij het monument of graf van de onbekende soldaat.

De klas van mijn zoontje maakte voor deze gelegenheid vredesduiven.  Op die papieren duifjes mochten de kinderen een boodschap schrijven.  Er staat vrijwel overal op:  'Nooit meer oorlog' en 'Voor altijd vrede in de wereld'.  De papieren vredesduifjes staan nu bij het monument van de tijdens de oorlog gesneuvelde mensen van Aartselaar.  Zo ontroerend mooi.

Gelukkig was het vandaag en de komende dagen droog en zonnig weer.  Zo kunnen de papieren vredesduifjes nog lang schitteren aan het monument van de gesneuvelden op het kerkhof van Aartselaar.

Eerste schooldag ! / First Day of School !

Een zonnige, warme eerste schooldag.  Een miljoen kinderen en 150.000 leerkrachten zijn weer vertrokken voor een nieuw schooljaar. 

Onze kinderen zijn enthousiast thuisgekomen.  De kop is eraf, ze weten bij welke vriendjes ze zitten en ze kennen hun klastitularis.

Voor ons - de ouders - is het weer een stapel briefjes en formuliertjes invullen, maar dat doe ik graag.  Turnzak in orde maken, boeken kaften (al vind ik dat ons Laura nu ze in het 3e middelbaar zit, dat best eens kan leren ;-).

De buitenschoolse activiteiten en hobby's gaan weer stilaan van start.  Alles herneemt zich na een deugddoende vakantie en voor je het weet, is het weer routine.

Iedereen (of toch de meesten) is weer een klas(je) opgeschoven naar boven en/of van school veranderd.  Kinderen groeien als kool, en wij worden er ook niet jonger op ;-)  Het maakt me blij en weemoedig tegelijkertijd.  Gelukkig bestaan er fotootjes om niet te vergeten hoe klein onze kinderen ooit waren ;-))

Afscheid van de zomervakantie / Last Day of the Summer Holidays

Ik wil nog geen afscheid nemen van de zomer.  Een zomer die stilaan eindigt vooraleer ze goed en wel begonnen is.  Een handvol echt warme zomerdagen om op terug te blikken.  Verder wel erg genoten van de vakantie, ook al hebben we dit jaar ons zwembadje in de tuin niet opgesteld, omdat het de de moeite niet was.
De dagen worden al korter - het is al bijna donker om 21u.  Het is de laatste vakantiedag voor de kinderen.  De boekentassen staan al klaar.  Weemoed om de voorbijgevlogen zomervakantie vermengd met wat spanning voor de nieuwe start morgen op school.  Laura gaat naar het 3de middelbaar en Stijn naar het 4de leerjaar. We genieten nog van deze laatste vakantiedag.  De laatste dag van augustus.

Aan alle kinderen en leerkrachten, veel succes morgen voor de start van het nieuwe schooljaar !

________________________

I don't want to say goodbye to the summer yet.  A summer that is going to end before it has even started.
This is the last day of August and we haven't had as many hot summerdays as we normally do.  No heat wave or long period of hot summerdays.  It seems like we had our summer in spring.

The days are already getting shorter, at  9 pm it's almost dark already.  It's the last day of the holidays for the children.  School is starting again tomorrow.  The schoolbags are ready.  We are enjoying this last day of the summer holidays.  It makes me a bit sad and wistful.  Looking back I wonder where those 2 months have gone.  A day, a week, a month, it's over before you know it. 

I wish all the children and teachers a great start of a brand new school year tomorrow !

Zomervakantie !!! / School's out for the Summer !!!

De zomervakantie is begonnen !  Boeken, schriften en boekentassen kunnen opgeborgen worden.  De rapporten zijn binnen en de resultaten gekend.   Zowel voor de studenten als voor de ouders is de spanning van het afwachten voorbij.  Blijdschap en opluchting, maar ook teleurstelling en ontgoocheling.  En vaak ook een combinatie van beide alnaargelang het vak.

Wat het resultaat ook is, nu is het even tijd voor ontspanning.  De batterijtjes moeten terug opgeladen worden.  VAKANTIE is even BIJTANKEN, GENIETEN, ONTSPANNEN en NIEUWE ENERGIE opdoen.  Fijne vakantie iedereen, of je op reis gaat of thuis vakantie houdt.  Wees eens lief voor jezelf en doe eens die dingen die je al zo lang eens wilde doen.  Je leeft tenslotte maar één keer. Carpe Diem !

Tropische hitte in België - 34 graden C. / Tropical Heat in Belgium

HERE COMES THE SUMMER SUN

Het weer in België maakt rare sprongen.  Twee dagen geleden stonden we nog kou te lijden op het schoolfeest van de lagere school.  Het druilerige weer gooide roet in het eten.  Zonde van al dat voorbereidend werk van de ouderraad en de gemaakte kosten.  Vorig jaar was het schitterend zomerweer en dat vertaalde zich toen in een groot verbruik van drank, ijsjes en zo meer.  Dit jaar kwam de zon helaas een dag te laat.

Gisteren werd het al warmer en kwam het zonnetje tevoorschijn.  Vandaag swingden de temperaturen helemaal de pan uit met maxima van circa 34 grad. C.  Dit tropische weer was weer net iets van het goede te veel.  Vandaag gingen de 3de leerjaren waaronder Stijn op schoolreis naar Zeeland, meer bepaald naar het strand van Zoutelande, Vlissingen.  Lekker schuppen en spelen op het strand, pootje baden in de zee voor wat verfrissing, en elkaar goed insmeren met zonnecreme, want de zon brandde genadeloos.  Op de terugweg stonden ze in de file.  Stijn en de andere kinderen stapten doodmoe en verhit de bus uit.  Gelukkig zat Stijn in de bus met airco.  De kindjes in de andere bus hadden minder geluk.  Dat is in feite onmenselijk met dit weer.

De kindjes liggen nu - hopelijk - allemaal lekker te slapen, veilig geborgen in hun bedjes.  ZZZZZZZ

Vaderdag (in Antwerpen en omstreken)



© Ingrid Poppeliers



© Ingrid Poppeliers

 In Antwerpen en omstreken vieren we vandaag - 19 maart - de papa's.  Het is de naamdag van de heilige Jozef, waarnaar mijn eigen vader genoemd is.

Traditioneel wordt er op de meeste kleuter- en lagere scholen een cadeautje gemaakt voor de papa's.  Stijn maakte deze mooie trofee voor zijn papa.  Het beeldje mag best gezien worden, vind ik. 

E x a m e n t i j d !!! Stilte - hier wordt gewerkt

De examenperiode is begonnen voor ons Laura.  Morgen haar eerste examen en dat is Frans.  Dan is de kop eraf en is ze vertrokken voor anderhalve week examens.  En wij zijn mee vertrokken natuurlijk, want studerende kinderen in huis, dat vraagt van de ouders en kleinere broertjes en zusjes wat begrip en steun.

Er moet ijverig en serieus gestudeerd worden, maar ook op tijd en stond moet er ontspanning zijn.  De boog kan niet heel de tijd gespannen staan.  De studentjes moeten genoeg vitamientjes binnen krijgen en vooral ook voldoende nachtrust hebben.  Ze moeten kunnen studeren in een rustige, geborgen omgeving, al zijn er natuurlijk ook die met muziek studeren (persoonlijk kon ik dat echt niet vroeger ;-)  Een lekker tussendoortje fleurt een student ook altijd op.  Regelmaat en structuur zijn in de examenperiode heel belangrijk, vind ik.  Daarna kan het weer wat losser allemaal.

In elk geval veel goede moed en succes gewenst aan alle studenten !  Eventjes doorbijten en daarna volgt een heerlijke kerstvakantie.  Behalve voor de studenten aan de hogescholen en universiteiten die in januari partiële examens hebben.  Maar ook die gaan voorbij.  Alles gaat voorbij, ook examens.  Dat is een zekerheid in het leven.

Schril contrast

De twee eerste schoolweken zitten er op. Hopelijk zijn alle kinderen goed gestart. Intussen zijn de info-avonden volop bezig of ook al achter de rug. Wij als fiere en bezorgde ouders gaan erheen om te kijken bij wie ons kind een schooljaar gaat doorbrengen en wat er op het programma staat. Velen maken een praatje met de juf of meester omtrent speciale aandachtspunten voor hun kind. Tenslotte wil toch elke ouder dat zijn of haar kind gelukkig is op school, dat het kind goed mee kan en voldoende begrip krijgt.

Ik vind het altijd mooi om te zien hoe we begaan zijn met het welzijn en geluk van onze kinderen. Voor de middelbare-schoolstudenten onglipt dat de ouders een beetje, maar in kleuterschool en lagere school is het contact met de school en leerkrachten meer aanwezig.

Maar toen ik deze week foto's zag van de overstromingen in Pakistan, werd ik toch even stil. Kinderen die niets meer over hebben, zelfs geen huis meer om in te wonen. Hun ouders willen toch ook het beste voor hun kinderen. Maar wat kunnen ze hen bieden ? En dat geldt voor miljoenen kinderen in de wereld. Denk maar aan de aardbeving in Haïti en nog zoveel andere rampen in de wereld. Overal blijven er kinderen alleen achter, vaak aan hun lot overgelaten. Gelukkig zijn er organisaties als SOS Kinderdorpen, UNICEF, Artsen zonder Grenzen, ... die zich bekommeren om deze kinderen.

Wij behoren tot de happy few die kunnen kiezen uit een overaanbod van mooi schoolgerief, kleren, eten en drinken, om nog maar te zwijgen van alle andere luxe die we hebben. Onze kinderen hebben een dak boven hun hoofd, kleren om te dragen, en ze hoeven geen honger te lijden. Drinkwater komt gewoon uit de kraan. Ze moeten geen kilometers lopen voor drinkbaar water. Wij wassen zelfs onze kleren met drinkwater, onze auto's, we kuisen ermee, we trekken het toilet door met drinkwater (!)

Hoe oneerlijk is de rijkdom in de wereld verdeeld. Ik vind dat we geregeld eens moeten uitzoomen en om ons heen moeten kijken. We willen allemaal nog dit en dat, maar vele dingen verdwijnen toch in het niets als je ziet waarmee vele miljoenen mensen en ook kinderen het moeten stellen. Laat ons dankbaar zijn met wat we hebben. En dankbaar dat we onze kinderen een geborgen en gelukkig leven kunnen bieden.

Want heeft niet elk kind recht op geborgenheid en op ouders die voor hen zorgen ? Helaas is dit voor miljoenen kinderen niet het geval. En dan al die kindsoldaten, misbruikte en uitgebuite kinderen. Laat ons dankbaar zijn dat onze kinderen kinderen mogen zijn. En laat ons ons steentje bijdragen voor de andere kinderen in de wereld die het minder goed hebben dan de onze. Ik vind het belangrijk dat onze kinderen beseffen in wat voor rijkdom wij hier leven. Wij en ook onze kinderen moeten er ons van bewust zijn.

Because it matters. Because children matter. They matter a lot.

Weer vertrokken voor een nieuw schooljaar

't Is vandaag weer eerste schooldag ...' zo zong mijn vader vroeger elke eerste schooldag. Spijtig dat ik de rest van de tekst niet meer ken.

We zijn weer vertrokken voor een nieuw schooljaar, al die kindjes en kinderen, leerkrachten en ouders. Vanmorgen op de speelplaats een mix van frisse, uitgeruste, gebruinde gezichtjes vol verwachting. De eerste-klassertjes wat onzeker en een beetje angstig voor het onbekende en het nieuwe. De tweede- en derde-klassertjes - al wat geroutineerd - waren blij dat ze hun vriendjes terugzagen. Toen kwam het moment van afscheid. Links en rechts wat traantjes bij de eerste-klassertjes, maar dat zal ongetwijfeld niet lang geduurd hebben.

Voor het eerst wisten noch de ouders, noch de kinderen bij welke juf of meester ze terecht zouden komen. Dat zouden ze via een soort spel ontdekken. Het is eens wat anders, al hoorde ik ook van andere ouders dat ze dat liever iets eerder wisten. Ik ook, hoor, maar ja, het is wat het is.

Ik wens in elk geval alle kinderen en leerkrachten een heel fijn schooljaar toe. Het zonnetje is al van de partij, dus dat is meteen een goede start.

Little girl growing up - so must I

Ons middelbare-school-studentje is goed van start gegaan. Het is wat wennen met al die verschillende vakken, de uitpuilende boekentas vol boeken en kaften, de nieuwe agenda waarin ze leren plannen, ... Het gaat haar allemaal goed af. Maar ik heb de indruk dat ik meer moeite heb met het wennen aan de nieuwe situatie dan ons Laura zelf ;-)

Het is zo raar dat ik minder voeling heb met wat er allemaal gebeurt op school en het lesmateriaal is nog totaal onvertrouwd. Een nieuwe school, allemaal nieuwe leerkrachten, ze rijden in een groepje van 5 met de fiets naar school, ... Ze hebben zelf een heuse 'studentenpas', wauw !

Voor een moeder is het weer een beetje 'loslaten', hé. Ongelooflijk hoe die zesde-klassertjes zo plots veranderd zijn in zelfstandige tieners die hun eigen weg zoeken en vinden. Dat is heel positief en ik ben blij dat de overgang naar de middelbare school zo vlot verloopt. Ze zit dan ook met 8 vriendinnen en 'oude bekenden' van het 6de in de klas. Dat maakt natuurlijk alles al veel aangenamer.

Maar als moeder moet je toch weer een sprong nemen. Dat kleine meisje weer een stukje meer loslaten en haar eigen weg laten zoeken, samen met haar vriendinnetjes. Dat is toch altijd een beetje moeilijk en ook nu heb ik er wat moeite mee.

De eerste keer naar de creche, de eerste keer naar de kleuterschool, de eerste keer naar de lagere school en nu naar de middelbare school. Eo zo groeien we samen verder, stukje bij beetje, telkens een beetje afscheid nemen en een volgende fase ingaan.

ABBA heeft hier een prachtige song over gemaakt (ja, daar ben ik weer met mijn lyrics ;-)

'Slipping through my fingers all the time, I try to capture every minute ... Schoolbag in hand, she leaves home in the early morning, waving goodbye with her absent-minded smile. I watch her go with that old sentimental feeling and a sense of guilt I can't explain...'

It's never too late to do the things you wanna do

Gisteren was het niet zo'n mooi weer en dus ben ik e i n d e l i j k eens in mijn pakken foto's gedoken. Nu ons Laura de lagere school heeft afgerond, vind ik het een mooi moment om een foto-album te maken van haar 'schoolcarriere'. Dat plan ik nu al jaren, maar nu wil ik het niet langer voor me uit schuiven. Now is the time to do it !

Dus ik heb alle fotootjes die te maken hebben met haar schooltijd mooi bijeen gezocht en netjes per schooljaar in kaftjes geordend. Het begint natuurlijk met de creche, een periode waar ons Laura zich zelf niet veel van herinnert. Aangezien ik heel wat foto's heb, is het gerust een 'project' te noemen. Bovendien heb ik nog wel wat fotopakken te doorzoeken. Maar voor een 'foto- en nostalgisch mens' zoals ik is dat geen straf. Al word ik wel een beetje weemoedig als ik zie hoe dat kleine baby'tje, peutertje, kleutertje zo snel opgegroeid is tot een echt juffrouwtje. Goed dat ik zo veel foto's heb, want een mens zou vergeten hoe die kleine rakkertjes veranderen in de loop der jaren.

En als het schoolalbum van ons Laura klaar zal zijn, wacht er nog het schoolalbum van onze Stijn. Daar was ik ooit al eens aan begonnen. Bovendien is Stijn zijn 'schoolcarriere' nog niet eens zo lang bezig ;-)

School's out for the Summer !!!

DE ZOMERVAKANTIE IS BEGONNEN !!!










Voor de kinderen van CADE (gemeentelijke basisschool in Aartselaar) begon de zomervakantie deze middag om 12u10. Onder een hete middagzon wachtten we onze kinderen voor de laatste keer op. Toen ging de bel en daar waren ze, met verhitte hoofdjes en enthousiast om de vakantie te beginnen.
Onze kindjes hadden iets gemaakt/getekend/geschilderd voor hun juf en er veel plezier aan beleefd.

Er werd ook afscheid genomen, vooral door de kinderen van het 6de leerjaar waaronder ons Laura. Afscheid nemen van hun school en van elkaar maakte velen weemoedig en er kwamen wel wat traantjes aan te pas. Gisteravond was het afscheidsreceptie voor de 'schoolverlatertjes' en hun ouders. We verzamelden op de speelplaats in de heerlijke koelte van de avond.
De directrice gaf een mooie speech en de kinderen zongen een ontroerend lied (wel wat stilletjes en soms ietwat vals, maar dat was niet zo erg ;-) Dat was voor de ouders dan weer een heel emotioneel en pakkend moment. Verder werd het nog een gezellig avondje, want het was buiten zalig toeven na zo'n zwoele zomerdag en er waren lekkere hapjes en drankjes. We konden wat bijpraten met de andere ouders en de leerkrachten. Ze waren er allemaal, alle leerkrachten van de 1ste leerjaren t.e.m. de 6de leerjaren. Ik heb echt genoten van die babbeltjes.

Onze lieve meid gaat in september naar de 'grote school', maar onze Stijn blijft nog wel een poosje op CADE. Die gaat in september naar het 2de leerjaar. En ik ben er zeker van dat ons Laura nog wel eens zal binnenspringen op CADE, samen met haar vriendinnen. Want het waren hele leuke tijden op de lagere school. Word er zelf al helemaal weemoedig van... Maar haar vriendinnen gaan allemaal mee naar dezelfde school volgend jaar, dus dan beginnen ze samen aan een nieuw hoofdstuk in hun leven.

Maar eerst is het nu tijd voor VAKANTIE, ONTSPANNING, LACHEN, SPELEN, ZOT DOEN, GENIETEN, EN LIEFST NIET TE VEEL SERIEUZE DINGEN ...

IEDEREEN EEN PRETTIGE VAKANTIE GEWENST !!!

Creatief: schoonmaakrobotje van Stijn succes op school !

Op de school van onze Stijn mogen de kinderen een uitvinding maken voor het schoolfeest. Per klas wordt er een winnaar uitgekozen en de winnende werkjes van alle klassen samen zullen dan strijden om de eerste prijs.

Een schoonmaakrobot zagen we wel zitten, en zo gezegd zo gedaan. Mede dankzij mama's scrapbookgerief, wat prulletjes uit de kast (recycling !) en de aankoop van enkele isimo attributen hebben we er een lief robotje van kunnen maken.

Toen Stijn ermee op school kwam, was het meteen een groot succes. Hij mocht het robotje gaan laten bewonderen in de andere drie eerste leerjaren en bij de directrice. Iedereen was er heel enthousiast over. Van meester Kris van 1C mocht hij voor een dagje de beker van 'Kampioen van de dag' mee naar huis nemen. Stijn was zo fier als een pauw !!! En nu maar afwachten of het robotje in de prijzen zal vallen.

Zet de maskers maar op ...

Vandaag begint de krokusvakantie. De laatste schooldag mogen de kinderen verkleed naar school, nu ja, bij ons in Aartselaar de kleuters en de eerste klassertjes. Dan vieren ze carnaval, een feest dat het begin van de vastentijd inluidt. Carnaval is Latijn en betekent letterlijk 'vaarwel aan het vlees'. Maar wie weet dat eigenlijk nog ?

Ik ben nooit gek geweest op carnavalstoeten en zo, maar kleine kindjes die zich verkleden in prinsessen, ridders, piraten, Mega Mindy's, ... kunnen me wel bekoren. Gisteren maakten ze in de klas van onze Stijn een tijgermasker, maar vandaag ging hij voor de verandering nog maar eens als piraat naar school, compleet met bandana en kapotte broek. Natuurlijk moest ik daar wat foto's van nemen, ah ja, hoe kan het ook anders ? Kijk maar.

Wie kent dit liedje nog ? Het is nog van in de tijd toen ik klein was en ik heb het aan onze kinderen geleerd.

'Zet de maskers maar op, en verberg uwe kop,

zodat niemand kan zien of je Jan bent of Trien.'

Nationale Voorleesweek van 22 tot 30 nov. 2008

Van 22 tot 30 november 2008 is het nationale Voorleesweek.
Voorlezen is plezier voor kinderen én volwassenen. Een moment van gezellig en intiem samenzijn. Voorlezen is het leukste kwartiertje van de dag !

http://www.voorlezen.be/

In de basisschool CADE in Aartselaar is er jaarlijks een leuk initiatief. De leerlingen van het 6de leerjaar lezen voor de leerlingen van het 1ste leerjaar voor uit een zelf gekozen boek. Waar ? In de BIB natuurlijk ! De leerlingen van het 6de oefenen dit op voorhand in hun klas, zodat de intonatie, leessnelheid, enz. eventueel nog bijgeschaafd kunnen worden.