Afscheid van de zomervakantie / Last Day of the Summer Holidays

Ik wil nog geen afscheid nemen van de zomer.  Een zomer die stilaan eindigt vooraleer ze goed en wel begonnen is.  Een handvol echt warme zomerdagen om op terug te blikken.  Verder wel erg genoten van de vakantie, ook al hebben we dit jaar ons zwembadje in de tuin niet opgesteld, omdat het de de moeite niet was.
De dagen worden al korter - het is al bijna donker om 21u.  Het is de laatste vakantiedag voor de kinderen.  De boekentassen staan al klaar.  Weemoed om de voorbijgevlogen zomervakantie vermengd met wat spanning voor de nieuwe start morgen op school.  Laura gaat naar het 3de middelbaar en Stijn naar het 4de leerjaar. We genieten nog van deze laatste vakantiedag.  De laatste dag van augustus.

Aan alle kinderen en leerkrachten, veel succes morgen voor de start van het nieuwe schooljaar !

________________________

I don't want to say goodbye to the summer yet.  A summer that is going to end before it has even started.
This is the last day of August and we haven't had as many hot summerdays as we normally do.  No heat wave or long period of hot summerdays.  It seems like we had our summer in spring.

The days are already getting shorter, at  9 pm it's almost dark already.  It's the last day of the holidays for the children.  School is starting again tomorrow.  The schoolbags are ready.  We are enjoying this last day of the summer holidays.  It makes me a bit sad and wistful.  Looking back I wonder where those 2 months have gone.  A day, a week, a month, it's over before you know it. 

I wish all the children and teachers a great start of a brand new school year tomorrow !

En plots is alles anders / And all of a sudden everything's changed

Iedereen kent wellicht het gevoel. Door een bepaald voorval ziet je leven er ineens anders uit.  Dat voorval kan een triviale gebeurtenis zijn, maar ook een heel ingrijpende.  Eerst was je leven min of meer een bepaalde routine en plots ziet je leven er helemaal anders uit.  Voor even of misschien wel voorgoed.  Denk bv maar aan ouders wiens kind niet meer thuis komt na school, na een uitstap, een fuif of - zoals nu recent - na een festival doordat ze slachtoffer waren in het verkeer of door noodweer.  Het is altijd iemands kind, iemands ouder, iemands broer, zus, vriend of vriendin.  Het leven van die mensen zal nooit meer hetzelfde zijn. 

Je krijgt te horen dat jij of iemand van je gezin/familie kanker of een andere levensbedreigende ziekte heeft.  Of je kind of ouder of iemand anders die je nauw aan het hart ligt, sterft aan een aandoening of ten gevolge van complicaties na een operatie. 

Er zijn zoveel voorbeelden van situaties die je leven plots heel ingrijpend kunnen wijzigen.  Plots is alles anders. Plots moet je je toekomstplannen bijstellen of laten varen.  Het overkomt dagelijks zoveel mensen.  Alsof het licht plots wordt uitgeknipt en je in het donker komt te zitten.

Dan begin je vaak te denken dat het maar een droom is, alsof het niet echt is.  Het gevoel dat degene die overleden is elk moment door de deur zal komen stappen.  Je kan het niet bevatten en niet geloven.  Toen mijn vader net gestorven was, kon ik dat ook niet geloven.  Toen alle leven uit hem was weggegleden, dacht ik dat hij rechtop zou komen zitten en zou zeggen ' zeg mannen, dat was maar een grap, hé. Ik ben immers niet dood.'  Weken nadien dacht ik nog altijd dat hij elk moment door de deur zou komen wandelen.  Mijn vader was een plezante grappenmaker.  Maar het gebeurde niet.  Natuurlijk niet.

Ook bevreemdende situaties kunnen je uit je lood slaan.  Volgende bevreemdende situaties zijn uit mijn eigen leven gegrepen.

• wanneer je gaat bevallen, ga je het ziekenhuis hoogzwanger binnen en een paar dagen later sta je terug buiten met een baby'tje.  In mijn geval ging ik binnen met zomerweer en toen ik buitenkwam, was het net herfst.  Alsof ik weken van de buitenwereld was verdwenen en terugkeerde toen het al herfst was. Ik kon dat moeilijk vatten.  Waar was de zomer plots heen ?  En mijn buik ?  En ik was mama geworden van een klein wezentje.  Emotioneel was dat heel vreemd, vond ik.  Alsof er een stuk uit mijn leven was geknipt.
• als je onder totale narcose gaat en je wordt na de operatie terug wakker op je ziekenkamer, zijn er vaak enkele uren verstreken.  Heb dat gelukkig maar 2x meegemaakt in mijn leven, maar vond dat telkens heel bevreemdend. 'Hoe ben ik in godsnaam terug in mijn bed geraakt ?'
• als je na een cinema'ke terug buiten komt in het daglicht, is dat ook heel bevreemdend, vind ik.  Je hebt dan in een totaal andere wereld vertoefd en je weet zelfs niet meer of het buiten licht is of donker, of het regent of de zon schijnt. 
• als je van bij ons uit naar de stad Antwerpen rijdt onder het nieuwe gerechtshof onderdoor, dan zit je meteen midden in de stad.  Het is alsof je plots in een andere wereld terechtkomt, zoals 'Alice in Wonderland'.  Ik vind dat heel raar en grappig tegelijk.

Op school in het 6de middelbaar leerden we over Berthold Brecht, die gebruik maakt van vervreemdingstechnieken in zijn theaterstukken.  Dat heeft me altijd geïntrigeerd.  Het betoverend effect van theater wordt telkens doorbroken door o.a. de acteurs en rekwisieten om te voorkomen dat de toeschouwers zich te veel zouden inleven.

'Vervreemdingstechnieken

Inzicht geven, niet de emotie maar de ratio aanspreken, is een van de belangrijkste uitgangspunten van het episch theater. Om te bereiken dat het publiek zich niet te zeer door het verhaal laat meeslepen zet Brecht – en later andere theatermakers – zogenaamde ‘vervreemdingstechnieken’ in. Met die technieken wordt afstand gecreëerd. Het episch theater lijkt in niets op het echte leven, zo maakt het episch theater vaak gebruik van maskers of opvallende grimering. Wordt er een verteller ingezet die zich als een ceremoniemeester of conferencier tot het publiek richt en commentaar geeft op de gebeurtenissen op het toneel. Ook de personages maken in hun spel het publiek steeds duidelijk dat er 'slechts' toneel gespeeld wordt: de spelers identificeren zich nooit volledig met hun rol en leveren soms zelfs commentaar op hun eigen rol of spel. Er zijn vaak wisselingen van plaats en tijd, die slechts verduidelijkt worden door eenvoudige rekwisieten zoals een naambordje en decorwisselingen vinden voor het oog van het publiek plaats.


... Als een episch regisseur de scheiding tussen goed en kwaad ter discussie wil stellen, dan zien we aan de ene kant een stereotiepe boef en aan de andere kant een bijna heilige goedzak. Alle eigenschappen van mensen worden uitvergroot. Door deze afstandscheppende technieken te gebruiken verhindert de theatermaker dat het publiek zich teveel in de personages of gebeurtenissen inleeft. Zo kan de toeschouwer aan het denken worden gezet.


Veel technieken waar het episch theater gebruik van maakt, zijn op zich niet nieuw. De verteller zagen we al bij de Grieken in de vorm van koren. Plaats en tijdwisselingen zien we vanaf de Middeleeuwen. Echter, de manier waarop episch theatermakers de oude technieken inzetten, maakt dat het episch theater als een aparte stroming gezien kan worden. Brecht is zeker niet de enige episch theatermaker, maar hij was wel degene die de stroming populair maakte, vandaar dat het episch theater bijna onlosmakelijk met hem verbonden is. De afstandelijke manier waarop acteurs hun rol spelen wordt soms Brechtiaans acteren genoemd. ...'


(Bron: Wikipedia)

Kwetsbare nummers en muziek / Vulnerable songs and music

Ik houd erg veel van kwetsbare muziek, nummers en lyrics.  Nummers die me raken in hart en geest.  Dramatische muziek die me volledig meesleept.  Dat vind ik zowel terug in klassieke muziek als rock ballads, progrock, Nederlandstalige kleinkunst, Franstalige nummers,...

Via mijn man leer ik veel prachtige dramatische nummers kennen, maar ook via mijn dochter (bv 'Skyscraper' van Demi Lovato).  De genres zijn heel verschillend, maar één ding hebben alle nummers met elkaar gemeen: ze raken me - en net daarom houd ik ervan.

Klassiek:

• Vivaldi ('Largo' uit de Winter)
• Pachelbel ('Canon')
• nog vele andere / and many more

Rockballads:

• Guns and Roses ('November Rain')
• Ozzy Osbourne
• The Scorpions
• nog vele andere / and many more

Progrock:

• Dream Theater ('The Count of Tuscany', 'Wither')
• Queens Rijche ('The Lady Wore Black', 'The Eyes of a Stranger')
• nog vele andere / and many more

Hardrock:

• Foo Fighters ('Walk')
• nog vele andere / and many more

____

How I love vulnerable music, songs and lyrics. Music that touches my heart and soul.  Dramatic music that completely sweeps me off my feet. Classical music, rock ballads, prog rock, French songs,... Via my husband I get to learn a lot of great dramatic songs and music, but also via my daughter (f.i. 'Skyscraper' by Demi Lovato).  I love music of many different styles, but they all have one thing in common.  They all touch me deeply.  And that's why I like them so much.

Demi Lovato - Skyscraper : prachtig en zo kwetsbaar / beautiful and so vulnerable

Afscheid van een vriend

                              © Ingrid Poppeliers                           

'Afscheid betekent de geboorte van de herinnering.' (Salvador Dali)

Zijn tijd om te gaan, was gekomen.  Na 8 jaar trouwe dienst hebben we vanavond afscheid genomen van onze Audi.  Toen de opkoper er daarstraks mee wegreed, moest ik een traan wegpinken.  Eddie ook.  Stom in feite, want een auto is maar materie.  En toch hebben we veel lief en leed gedeeld, niet letterlijk natuurlijk, maar hij heeft ons toch al die tijd vergezeld.  We kochten hem toen Stijn 2 maandjes oud was. 

Sindsdien is mijn vader overleden, en een jaar geleden mijn grootmoeder.  Dat was natuurlijk een veel pijnlijker afscheid, dat nog steeds knaagt van binnen.  Ik mis hen allebei enorm.  In juni is het al 7 jaar geleden dat mijn vader stierf.  Wat er toen door mij heen ging, vergeet ik nooit.  Ik hield zijn hand vast en voelde de warmte eruit wegtrekken.  Toen was zijn hand koud.  Dat was een heel vreemd en akelig gevoel dat me tot op de dag van vandaag nog heel erg raakt.  Ik voelde letterlijk het leven uit hem wegglijden.  Dat en de geboorte van onze 2 kinderen waren tot nu toe de intensiefste momenten in heel mijn leven. 

70's TOP 700 op JOE FM : jeugdsentiment / feeling nostalgic

De hele week worden we door JOE FM verwend met  fantastische muziek uit de jaren '70.   Ik geniet ervan, met volle teugen.  Ik weet niet waarom, maar ik heb iets met de jaren '70.  Ik was 3 jaar in 1970 en dus 12 jaar in 1979.  In feite was ik toen nog niet echt met muziek bezig in de zin van plaatjes draaien, muziek op cassettes opnemen.  Dat begon ik pas te doen in de jaren '80.  En toch ben en blijf ik verzot op de sfeer van de jaren '70.  Onbewust heb ik toch veel in mij opgenomen en daar hoort de muziek ook bij. 


De jaren '70 vielen voor mij samen met mijn onbezorgde kindertijd in de kleuter- en lagere school.  Daarom heb ik wellicht zo'n heimwee naar en vertoef ik graag in de sfeer van toen.  Zoete herinneringen.  Het was de tijd van de hippies, de Flower Power, de vredestekens, de Kickers-schoenen, de stickers met bloemen en eenden.  De jaren '70 lijken mij achteraf bekeken zo heerlijk speels en vrij.  We werden toen nog niet overladen met negatief nieuws via alle mogelijke media, of dat gevoel had ik toch.  We keken TV in zwart-wit (BRT,  TROS, NCRV, KRO, VARA, Veronica, ...) en pas later in kleur, en op de TV stond een 'distributiekaske' dat je handmatig moest bedienen.  Niks geen afstandsbediening.  Ik zat het dichtst bij de TV, dus ik was de afstandsbediening ;-)


Tot grote ergernis van mijn broer hield ik van DISCO.  Hij hield niet van 'disco-kikkers', want die naam kreeg je opgeplakt als je van DISCO hield.  In zwarte letters had mijn broer op het behang in zijn kamer geschreven: I HATE DISCO.  Ik moet er wel om lachen nu.  Ach ja, ik hoor ook graag hard rock, heavy metal, hedendaagse symphonische rock (Dream Theater, Queensryche, ...), soul, motown, klassieke muziek, Nederlandstalige kleinkunst, Franstalige nummers ...  Mijn muzieksmaak is in feite zeer uitgebreid.  Maar dance music ligt bij mij in elk geval mee in de bovenste schuif.  ABBA - ik was fan van het eerste uur, The Pointer Sisters, the Jacksons, the Bee Gees, Earth, Wind and Fire, the Rubettes, Boney M en nog veel meer 'spannende glitterpak-groepen' ;-)  Was en ben ook fan van Dire Straits, the Eagles, the Beatles, the Rolling Stones, John Denver, Neil Diamond, Barry Manilow en nog vele vele andere.  

Er is trouwens een heerlijk boek op de markt over 'de jaren '70 in België'.  Als ik door dat boek blader, maak ik een reis door mijn jeugd.  Het is net alsof de rolschaatsen, de jokari, de stickers, Fisher Technik, Monchichi, Holly Hobbie, Kermit de Kikker, enz. recht van onze zolder zijn geplukt.  Onze kinderen kijken graag samen met mij in dat boek.  Ze herkennen wel wat dingen, maar soms lachen ze ook met de kapsels, kledij, schoenen, interieurinrichting van in de jaren '70.  Tja, die brede broekspijpen, superkorte broekjes en lange sportkousen erbij, drukke behangmotieven, oranje huishoudartikelen.  Het doet me altijd glimlachen, want het was in feite wel grappig, maar it felt so good back then.  Het voelt zo vertrouwd om dat allemaal terug te zien.  Het is een zalig boek.  Ik heb ook 'de jaren '60 in België' en 'de jaren '80 in België'.  Het zijn één voor één echte aanraders.  Ook altijd leuk om cadeau te doen.

Waarom zeg me waarom ? / Why tell me why ?

Ik zit met zoveel vragen waarop ik nooit een antwoord zal krijgen.

• waarom kwetsen mensen elkaar soms zo diep ?
• waarom blijven mooie liedjes meestal niet duren ?
• waarom hebben mensen soms zo weinig respect voor elkaar ?
• waarom schijnen sommige mensen er plezier in te scheppen anderen te kleineren, te pesten ?
• waarom lopen we soms in een wijde boog rond mensen die vechten tegen een ernstige ziekte ?  Omdat we niet meer weten wat te zeggen tegen hen ?  Of waarom mijden we soms mensen die pas een kind, partner of ouder verloren hebben ?  Omdat we bang zijn iets verkeerds te zeggen ?  Ze hebben onze troost en steun zo hard nodig, al was het maar ons luisterend oor.
• waarom zijn er nog steeds ouders die hun waardevolste bezit - hun kinderen - niet vastklikken in de auto ?  waarom fietsen er nog zoveel mensen - vooral ook jongeren - zonder licht of fluovest door het donker ?  waarom moeten er eerst drama's gebeuren vooraleer een mens beseft hoe belangrijk veiligheid is ?
• waarom zijn sommige chauffeurs zo laf om vluchtmisdrijf te plegen nadat ze iemand hebben aangereden ? 
• waarom scheppen sommige hondeneigenaars er blijkbaar plezier in om hun honden uit te laten rondom de schoolpoort, zodat de kinderen, leerkrachten en ouders haast moeten slalommen rondom de honden'cadeautjes' ?  Zijn ze te lui of te 'schoon' om het op te kuisen, of zijn ze gewoon moedwillig ?  Aan de schoolpoort hier in het dorp en de hele stoep rondom is het haast elke dag prijs.  Dat lijkt me iets te veel toeval.  De dieren verwijt ik niets, hun baasjes des te meer.

Misschien droom ik te veel.  De maatschappij is nu eenmaal niet perfect.  Maar een beetje beter op sommige vlakken moet toch kunnen.  Ik blijf er in elk geval voor ijveren en naar streven.  Noem me dan maar een idealist.  Die moeten er ook zijn.  Al brengt het wel veel frustraties en ergernis met zich mee.

Music box dancer - Frank Mills (cheerful piano music)

The Music box dancer herinnert me aan het najaar van 1978.  Ik geloof dat de TROS of de NCRV dit melodietje toen gebruikte voor een aankondiging of reclame.  Ik herinner me dat ik het zo mooi vond.  Dat is nog steeds zo.   Als ik het melodietje nu hoor, krijg ik er bijna tranen van in mijn ogen. Dan ben ik in gedachten weer helemaal terug in die leuke, onbezorgde lagere-schooltijd.  Toen was ik 11. Alles was toen nog zo heerlijk simpel allemaal. Ik ben het helemaal eens met de Fixkes ;-)

"Music Box Dancer" is an instrumental piece by Canadian musician Frank Mills that was an international hit in the late 1970s. It features a piano theme that is accompanied by other instrumentation, designed to resemble a music box.(Source: Wikipedia)

Keuzes maken / Making choices

'Elk ogenblik in het leven dat je kiest, lijkt op dat moment het beste, maar achteraf bekeken is er altijd een betere keuze.' (John Hurt)

(Bron: 'Het grootste citatenboek ter wereld - 35000 inspirerende citaten'  Gerd De Ley)


Elke dag weer - van 's morgens tot 's avonds - moeten we keuzes maken.  Je wordt 's morgens wakker en je begint te denken over de dag die voor je ligt.  Voor sommigen lijkt elke dag een hoge berg die moet beklommen worden, voor anderen is de morgen het startschot voor een nieuwe dag waarin van alles te beleven valt.  Maar iedereen moet elke dag keuzes maken. 

Wat ga ik aantrekken ?  Wat ga ik eten ? Welke taken ga ik eerst afhandelen op het werk ?  Wat gaan we vanavond eten ? Op gewone dagen is dit meestal zo'n routine dat je er nauwelijks nog bij nadenkt.  We leven voor een groot stuk op automatische piloot.  Soms is dat makkelijk, want alles loopt vlot en voorspelbaar.  Soms wordt het een sleur en dan willen we wel eens wat anders.


Zelf heb ik vaak problemen met het kiezen van dagdagelijkse kleine dingen - futiliteiten in feite - vooral als het aanbod te groot is.  Zo kan ik op een vrijwel lege parking nooit goed kiezen wat nu de meest ideale plaats is, echt waar.  Tot hilariteit en lichte ergernis van man en kinderen.  En dan kan je er nog donder op zeggen dat als we uit de winkel komen, er net iemand naast ons geparkeerd staat die net dan moet uit- of instappen.  Ook kan ik nooit goed beslissen welke kleur ik nu moet kiezen voor iets bepaalds.  Of welke foto's er in mijn (digitaal) album moeten.  Of welke film ik ga kijken als er toevallig 2 goede films tegelijkertijd worden uitgezonden.  Vaak kijk ik ze dan even door elkaar en zap van de ene naar de andere.  Uiteindelijk laat ik mijn gevoel dan beslissen welke film ik verder kijk.

Allemaal luxeproblemen natuurlijk, dat weet ik wel.  Er zijn vaak keuzes te maken van een heel andere rangorde.   De aankoop van een huis of een auto is natuurlijk een moeilijkere keuze die je pas maakt na veel wikken en wegen.  Of het kiezen van een school of studierichting voor je kinderen.  En achteraf is het dan maar te hopen dat je de juiste beslissing hebt genomen.

Voor het kiezen van een reisbestemming worden meestal ook een hele rits hotels en verblijven met elkaar vergeleken en tegen elkaar afgewogen.  Iedereen wil natuurlijk graag het beste voor zo weinig mogelijk geld.  Kwestie van alles goed uit te pluizen.

Wat mij altijd bezighoudt, is waarom iemand voor die bepaalde auto of die bepaalde reisbestemming kiest.  Voor die stijl van meubels of die bepaalde kleding.  Zo was ik bv gisteren in IKEA (bij ons om de hoek) op zoek naar een relax-zetel.  Er stonden er een hele rij naast elkaar opgesteld en ik heb ze allemaal uitgetest.  Verschillende modellen, maar dan ook nog in verschillende kleuren.  Dat wordt weer een moeilijke keuze.  Maar het prijskaartje zal wel weer de doorslag geven, zoals dat meestal het geval is;-)   In zo'n winkel als IKEA loopt iedereen te kiezen, op te meten, te vergelijken en uit te proberen.  Want we willen allemaal de juiste beslissing nemen en geen aankopen doen waar we nadien spijt van krijgen.

Tussen Kerst en Nieuwjaar - Terugblik op 2010 / In between Christmas and New Year - Looking back at 2010

© Ingrid Poppeliers

Met Kerstmis net achter de rug en Nieuwjaar voor de boeg zitten we nu even in een soort 'pauze' tussen de 2 feesten in.  Terug even naar de orde van de dag, maar toch niet helemaal.  De kinderen hebben vakantie en vele volwassenen ook, maar er zijn er velen die gewoon gaan werken.  In deze periode worden er binnenshuis vaak karweitjes opgeknapt (schilderen, opruimen, ...).   Het is tevens het ideale moment om je foto's eens te ordenen en in te kleven of een digitaal fotoalbum in elkaar te steken.  Het neemt je mee langs Memory Lane met een terugblik op de gebeurtenissen van het voorbije jaar.

De nieuwsdiensten, kranten en tijdschriften maken het jaaroverzicht van 2010 op.  Er zijn veel drama's en natuurrampen gebeurd.  Veel ellende en schrijnende toestanden.  Hopelijk valt ons eigen jaaroverzicht beter mee.  Ieder huisje heeft zijn kruisje.  Ieder krijgt zijn deel.  Al is het lang niet altijd gelijk verdeeld.  Veel beproevingen en ellende maken je moedeloos en ontnemen je vaak de zin om op te staan en verder te gaan.  Maar als je - uiteindelijk - langzaam weer overeind komt, zal je merken dat je er gesterkt uit komt.

'If it doesn't kill you, it makes you stronger'.

Deze laatste dagen van het jaar zijn de kortste en de donkerste.  Weemoed om het voorbije jaar overvalt me elk jaar weer.  Terugdenkend aan de zomer, verlang ik nu heel erg naar de zon, meer licht en warmte.  De dagen zijn sinds een week alweer aan het lengen.  Het is een traag proces, maar in januari merk je meestal toch al dat het langer licht blijft.  Ik kijk er al naar uit dat we onze ramen en deuren weer kunnen openzwaaien en de frisse lentelucht kunnen verwelkomen.  Maar eerst maken we nog het beste van de winter.
______

Christmas just behind us and New Year coming up.  Right in between these 2 festive days, we can take it a bit easier as some sort of a 'short break'.  We take up our everyday routines, although not entirely.  The children are enjoying the school holidays and so are many adults, but there are still many of us who go to work these last days of the year.  It's also the ideal time to finish some chores or to clean out your wardrobes or bookshelves.  You could also round up the past year by arranging your pictures - digital and others - and putting them into albums.  It brings you down Memory Lane of everything that's happened the past year.

Newsstations, newspapers and magazines are making an overview of 2010.  Way too many (nature)disasters have tremendously influenced so many people's lives all over the world for good.  Hopefully our personal year review doesn't turn out so bad.  Everybody has his cross to carry.  Everybody gets their share of the deal, even though the parts are not divided in a fair way.  Trials and ordeals make you loose faith and the courage to go on.  But when you - eventually - crawl back up, you will find yourself strengthened by everything you've been through. 

'If it doesn't kill you, it makes you stronger.'

These last days of the year are the shortest and the darkest.  This time of year I always get overwhelmed by nostalgic thoughts and feelings.  I think about the past Summer and I long for the sun, its warmth and light.  The days have been lenghtening for a week now.  It's a slow and gradual process, but in January the days clearly start to get longer.  How I look forward to throwing all doors and windows wide open to welcome the fresh air of spring inside.  But first we still have to deal with winter and its short, dark days.

Antonio Vivaldi - 'Largo' (Winter): wondermooi en ontroerend / wonderful and touching

http://www.youtube.com/watch?v=0gtPwoptKKw



Winterlandschap Aartselaar
© Ingrid Poppeliers

Wie kent 'De vier seizoenen' van Vivaldi niet ?  Heel bekend is de 'Lente'.  Maar de andere seizoenen zijn ook heel mooi.  Het allermooist vind ik 'Largo', een stukje wondermooie vioolmuziek uit de 'Winter'.  Het ontroert me altijd.  We hebben het ook laten spelen in de afscheidsviering van mijn vader.  Ik wist dat dat een moeilijk moment ging worden voor mij, maar ik wilde het absoluut.  Ik vind het zowat het ontroerendste stukje klassieke muziek dat er bestaat.  Het is vrij kort, maar onbeschrijflijk mooi.
______

Who doesn't know Vivaldi's 'Four Seasons' ?  'Spring' is probably the most famous, but the other seasons are also beautiful.  But thé most beautiful piece for me is 'Largo', a part of 'Winter'. It always moves me to tears.  We've used it in the funeral ceremony of my father.  I knew that was going to be a difficult moment for me, but I absolutely wanted it to be played.  To me it's one of the most wonderful pieces of classical music that I know.

Etalages bewonderen / Window shopping



Ieper (Belgium)
© Ingrid Poppeliers




Ieper (Belgium)
© Ingrid Poppeliers



Ieper (Belgium)
© Ingrid Poppeliers

 

Ieper (Belgium)
© Ingrid Poppeliers





Ieper (Belgium)
© Ingrid Poppeliers

Wie heeft er oog voor kunstwerkjes van etalages en maakt er ook eens een fotootje van ?  Als ik in een

stad(je) of dorp kom en ik zie een mooi ingerichte etalage, dan kan ik er niet aan voorbij.  Ik maak er een foto van, als ik mijn fototoestel bij me heb natuurlijk.

Voor mij geen reis of stadsbezoek met enkel maar foto's van gebouwen en vergezichten.  Details zeggen vaak veel meer.  Daarin onderscheidt de hobby-fotograaf zich wellicht van de gewone gelegenheidsfotograaf.  De eerste heeft er oog voor en kan er echt tijd insteken.  De tweede wil gewoon wat mooie foto's als herinnering aan een reis of stadsbezoekje.   Ieder is daar volledig vrij in natuurlijk. 

Fotograferen moet leuk blijven, vind ik.  Ik denk dat dat geldt voor zowel de amateur- als de professionele fotograaf.  Want als het een verplichting wordt en het niet echt je passie is, dan is de lol eraf.  Dan kan je het altijd nog overlaten aan anderen.

Als ik op reis ga of een stadje bezoek, dan moeten mijn foto's achteraf het verhaal opnieuw vertellen.  Daarom ook vind ik chronologie in mijn afgedrukte foto's heel belangrijk.  Ik kan er niet tegen dat ze door elkaar zitten ;-)

Hieronder vind je nog wat tips voor leuke detailfoto's en close ups die de sfeer van de reis of uitstapje prima weergeven :

uithangborden, straatnaamborden, gemeente- en stadsnaamborden, plannetjes, ... maar ook mooi versierde gerechten die je voorgeschoteld krijgt.  Dat kan ook een simpele wafel of ijscoupe zijn.  En neem ook wat fotootjes van je hotelkamer en het interieur van het hotel.  Heel leuk om later nog eens te bekijken.  Het maakt je fotoreportage af.




Heerlijk ontbijt / Lovely breakfast
© Ingrid Poppeliers

    
  
 


Lunch
© Ingrid Poppeliers

  

Brusselse wafel / Brussels waffle
© Ingrid Poppeliers

 

Eternal Love Affair - Ernesto Cortazar : adembenemend mooie natuurbeelden, ontroerende pianomuziek / breath-taking nature, wonderful pianomusic

Mooie momenten in het leven / Beautiful moments in life



Park Solhof - Aartselaar
© Ingrid Poppeliers

 Maak voldoende tijd voor de mooie dingen des levens.

Bovenstaande slideshow neemt je mee langs adembenemend mooie natuurbeelden op de tonen van de wondermooie pianomuziek 'Eternal Love Affair' van Ernesto Cortazar.

Hiervan kom je beslist even tot rust.  Geniet ervan. 

_________

Take the time to enjoy the beautiful moments in life.

The slideshow above shows you  breath-taking pictures of nature.  The pianomusic 'Eternal Love Affair' performed by Ernesto Cortazar is wonderfully accompanying the stunning scenery pictures.  This will surely take the pressure off for a while.  Enjoy it.

Soms zou ik kunnen huilen om zoveel dingen / Sometimes I feel like crying over so many things ...



Nieuwpoort (Belgische kust / Belgian coast)
© Ingrid Poppeliers

Soms zou ik kunnen huilen.  Om dingen die gebeuren.  Om dingen die gebeurd zijn.  Om het verlies van degenen die we zo liefhadden.  Om zoveel onrecht en ellende dichtbij en ver weg, overal in de wereld.  Om kinderen die sterven door honger, ziekte of geweld.
Het leven is niet altijd makkelijk voor hoogsensitieve mensen.  Wij voelen alles haarfijn aan.  Onze zintuigen zijn superscherp afgesteld en filteren weinig.  Beelden, geluiden, geuren, mooie teksten, ontroerende muziek.  Het is vaak een hele opgave om in zoveel detail te leven.  Hoogsensitief zijn, is soms een vloek, soms een zegen.  Maar het kost alleszins veel energie.

Zo kan ik bv niet onverschillig blijven bij het zien van zoveel onrecht en onrechtvaardigheid.  Ik kan  mijn ogen niet sluiten en me afzijdig houden.  Ik stel me constant vragen over hoe de maatschappij en de wereld  nog zullen evolueren.  Welke toekomst krijgen onze kinderen in een wereld waarin we overladen worden door altijd maar meer en zogezegd beter ?  Wat met het milieu en de natuur ?  Wat met het alsmaar duurder wordende leven ?  Is er nog een weg terug ?

Ik erger me vaak aan statistieken.  Zelf heb ik nooit het vak 'statistiek' gehad op school (schijnt een buisvak te zijn).  Nu ja, ik vind gemiddeldes en veralgemeningen altijd misleidend.  Je telt toch ook geen appels op bij  citroenen en neemt daar het gemiddelde van ?

Soms heb ik er maar één woord voor.  Domme, domme statistieken.  Er worden dan berichten de wereld ingestuurd, die kant noch wal raken. 'Dé Belg heeft de crisis goed overleefd.  Hij kan weer meer sparen en gaat weer meer op reis.' 

Dat steekt veel mensen een dolk in het hart. Want meer en meer gezinnen kunnen de eindjes hoe langer hoe moeilijker aan elkaar knopen.  Zo'n 16% van de Vlaamse kinderen leeft in een gezin met een inkomen onder de armoedegrens (!!)  Zelfs de banken met hun slogans 'we hebben het voor u' zijn blijkbaar van plan om vanaf 1/12/2010 je bankrekening te blokkeren als je meer dan een maand in het rood staat.  Enerzijds is het goed dat mensen zo beschermd worden tegen een te zware schuldenlast.  Anderzijds geloof ik niet dat banken altruïstisch zijn. Getuige daarvan de dossierkosten e.a. kosten die ons jaarlijks aangerekend worden zonder dat daarvoor enige objectieve reden bestaat.  Kinderbijslagfondsen hebben veel meer administratief werk en vaak veel complexere dossiers, en hiervoor worden nauwelijks of geen kosten aangerekend.

De prijzen van de brandpolissen gaan weer stijgen na de wateroverlast van het voorbije weekend.  Autoverzekeringen, taxen, de prijzen van consumptiegoederen stijgen gestaag maar zeker.  Hoe moet de gewone man in de straat nog overeind blijven op de duur ?

Verder slaan de reclameboodschappen ons om de oren met Christmas Shopping hier en ginder.  Een enorm aanbod van kerstversieringen, cadeautjes en hebbedingetjes.  Laten we ons bewust zijn van de overdaad en weelde en dat dat niet voor iedereen zo is.  Onze westerse cultuur is er één van wegwerpconsumptie en verspilling.  We hoeven echt niet altijd de laatste nieuwe gadget te hebben, toch ?  Laten we het goede voorbeeld geven aan onze kinderen.  Ze moeten beseffen dat het niet 'normaal' is dat je een laptop en een TV op je kamer hebt, de laatste nieuwe GSM, een Wii, Nintendo en wat weet ik nog meer.

Het kan best wat soberder allemaal.  Back to basics.  Geniet van de lucht en de zon, bossen en wouden, velden en weilanden, rivieren, zeeën en oceanen.  Onze blauwe planeet is zo mooi in al zijn pure eenvoud.

Laat ons zuiniger omspringen met de aarde en milieubewust leven.  De aarde moet nog vele eeuwen mee.  Voor onze kinderen en de kinderen van de toekomst.


Let's not completely destroy our planet and protect our environment as much as possible. For the sake of our children and the children of the future.

Als je de kans hebt, moet je zeker eens de BBC DVD-reeks 'Planet Earth' bekijken.  Adembenemend mooi.

If at all possible, you should really watch the BBC DVD-series 'Planet Earth'.  Absolutely awesome.

De magie van vrijdag en zaterdag / The Magic of Fridays and Saturdays

Ik houd niet van maandagen (zoals Garfield zegt en Bob Geldof & the Boomtown Rats zongen), maar vrijdagen en zaterdagen hebben iets magisch voor mij. Begin van het weekend, even uitblazen. Dat magische gevoel komt ook voort uit associaties met mijn verleden. Toen we nog kinderen waren, wasvrijdagavond badtijd. Daarna met haartjes nat nog wat TV kijken. En soms bracht mijn vader frietjes mee na sluitingstijd van de BIB (hij was bibliothecaris). Dat was feest !

In mijn studententijd was vrijdagavond ontspannend. Even lekker niets moeten doen. Tijdens de examens was vrijdagavond ook een break. Toen ik op de hogeschool zat, kwam ik vrijdagavond thuis met zak en tas van mijn kot. Ik wandelde van het bushokje op het plein in Zoersel door het bos naar ons huis. En thuis was het altijd wel gezellig. En er was altijd lekker eten. Mijn moeder was en is nog steeds een echte keukenprinses.

Nu betekent vrijdagavond ook veelal wasavond, maar toch houd ik van het Friday Night gevoel. To me it's magic. Zaterdag is helemaal top, ook al moeten er dan wel wat dingen gebeuren. Toch maak ik ook tijd voor mezelf en mijn hobbies. Zaterdag heeft voor mij helemaal iets magisch, nog meer dan vrijdag.

Het heeft vooral te maken met associaties. Voor mij is alles GEKLEURD. Ik associeer door middel van geuren, kleuren, smaken, muziek, beelden ... In feite speelt zich in mijn hoofd continu een film af van beelden en woorden. Ik doe aan beelddenken. Ik kan er niet aan doen. Het gaat gewoon vanzelf. Soms heb ik het gevoel dat mijn hoofd gaat barsten. Soms wil ik gewoon dat die film eens stopt. Want het is heel vermoeiend. Helaas kan ik de uit-knop maar niet vinden...

____

'I don't like Mondays'. It's the title of a popular song by Bob Geldof and the Boomtown Rats. Garfield doesn't like Mondays, either. And neither do I. But when Friday comes, it feels like magic. I've always loved Fridays and Saturdays. Always have, always will.

This magic feeling goes back to my childhood when I enjoyed Fridays and Saturdays so much. Friday night we had a bath and afterwards we watched TV. It was so simple, but how I loved it.

As a student in high school I could take a break on Friday night. Time to relax and enjoy the weekend ahead of me. It was always cosy at home and my mother was and still is a phantastic cook.

Now, Friday night is also laundry night, but even so, it still is my favourite day of the week. The Friday feeling is some kind of magic. The Saturday feeling as well. I admit there are always chores that need to be done, but I also try to have some quality time for myself.

The magic feeling is all about association. Everything is COLOURED to me. Nothing is common grey. I associate through scent, flavours, colours, music, pictures ... Thoughts, words and images are constantly running through my head. Like a film. And there's nothing I can do to stop it, although I sometimes wish I could. It just happens. I can't seem to forget. My head is constantly filled with so many details of my past that it sometimes tends to explode. Sometimes I wish the film would stop, because it is very tiring. Unfortunately it never stops. It goes on and on and on ...

ABC for a day all by myself

Vandaag heb ik een dagje vrij genomen. Om wat dingen te doen maar ook om wat te rusten en te genieten van het hele huis voor mezelf. Mijn favoriete muziek klinkt door het huis (Radio Nostalgie, of course), en ik doe lekker wat ik zelf wil en hoef met niemand rekening te houden. Wat een zaligheid, wat een plezier ! Als moeder mag je jezelf ook eens iets gunnen, vind ik.

Helaas is een dag te kort om alles te doen. Hierbij mijn ABC-lijstje met de ingrediënten voor een heerlijk dagje alleen thuis.Appeltje eten en ander fruit
Blog
Creatief zijn (nieuwe dingen ontdekken op internet, uitdagingen bv html, schrijven, calligrafie, ...)
Douche nemen
(h)Eerlijke, verse soep maken en eten

Fietstochtje of wandeling maken
Goede film of reeks op TV kijken
House MD kijken op DVD
Ideetjes opdoen
Jeugdnostalgie (dagdromen)
Kryptogram maken
Lezen
Muziek luisteren (Radio Nostalgie !)
Niksen
Opruimen (moet ook gebeuren)
Photographs (bekijken, bewerken, sorteren, inkleven, scraplayout maken)
Quality time voor mezelf
Relaxen
Scraplayouts bedenken
Tuin (genieten en wat tuinieren)
Uitwerken scraplayouts, verhaal- en blogideetjes
Verhalen schrijven
Winkelen (niet in supermarkten, wel in boekenwinkels, kantoor- en hobbywinkels !)
X - ik weet nix met een x ;-)
Yoga
Zonnetje (genieten)

______

Today I took a day off from work. I have some things to do, but I also needed some quality time for myself. No one at home but myself. I need to have it every now and then. As a mother we always have to take care of so many things, but we deserve a day off, too, don't we ? And I'm enjoying it. My favourite music from the 70's, 80's and 90's on the radio, not my daughter's music for a change ;-)

I made an ABC-list of the ingredients for a perfect day all by myself.

Schril contrast

De twee eerste schoolweken zitten er op. Hopelijk zijn alle kinderen goed gestart. Intussen zijn de info-avonden volop bezig of ook al achter de rug. Wij als fiere en bezorgde ouders gaan erheen om te kijken bij wie ons kind een schooljaar gaat doorbrengen en wat er op het programma staat. Velen maken een praatje met de juf of meester omtrent speciale aandachtspunten voor hun kind. Tenslotte wil toch elke ouder dat zijn of haar kind gelukkig is op school, dat het kind goed mee kan en voldoende begrip krijgt.

Ik vind het altijd mooi om te zien hoe we begaan zijn met het welzijn en geluk van onze kinderen. Voor de middelbare-schoolstudenten onglipt dat de ouders een beetje, maar in kleuterschool en lagere school is het contact met de school en leerkrachten meer aanwezig.

Maar toen ik deze week foto's zag van de overstromingen in Pakistan, werd ik toch even stil. Kinderen die niets meer over hebben, zelfs geen huis meer om in te wonen. Hun ouders willen toch ook het beste voor hun kinderen. Maar wat kunnen ze hen bieden ? En dat geldt voor miljoenen kinderen in de wereld. Denk maar aan de aardbeving in Haïti en nog zoveel andere rampen in de wereld. Overal blijven er kinderen alleen achter, vaak aan hun lot overgelaten. Gelukkig zijn er organisaties als SOS Kinderdorpen, UNICEF, Artsen zonder Grenzen, ... die zich bekommeren om deze kinderen.

Wij behoren tot de happy few die kunnen kiezen uit een overaanbod van mooi schoolgerief, kleren, eten en drinken, om nog maar te zwijgen van alle andere luxe die we hebben. Onze kinderen hebben een dak boven hun hoofd, kleren om te dragen, en ze hoeven geen honger te lijden. Drinkwater komt gewoon uit de kraan. Ze moeten geen kilometers lopen voor drinkbaar water. Wij wassen zelfs onze kleren met drinkwater, onze auto's, we kuisen ermee, we trekken het toilet door met drinkwater (!)

Hoe oneerlijk is de rijkdom in de wereld verdeeld. Ik vind dat we geregeld eens moeten uitzoomen en om ons heen moeten kijken. We willen allemaal nog dit en dat, maar vele dingen verdwijnen toch in het niets als je ziet waarmee vele miljoenen mensen en ook kinderen het moeten stellen. Laat ons dankbaar zijn met wat we hebben. En dankbaar dat we onze kinderen een geborgen en gelukkig leven kunnen bieden.

Want heeft niet elk kind recht op geborgenheid en op ouders die voor hen zorgen ? Helaas is dit voor miljoenen kinderen niet het geval. En dan al die kindsoldaten, misbruikte en uitgebuite kinderen. Laat ons dankbaar zijn dat onze kinderen kinderen mogen zijn. En laat ons ons steentje bijdragen voor de andere kinderen in de wereld die het minder goed hebben dan de onze. Ik vind het belangrijk dat onze kinderen beseffen in wat voor rijkdom wij hier leven. Wij en ook onze kinderen moeten er ons van bewust zijn.

Because it matters. Because children matter. They matter a lot.

My perfect Summer with H2O & summerfruit

© Ingrid Poppeliers

WATER !!!
Wat heeft een mens meer nodig op warme zomerdagen ? Heerlijk dorstlessend, maar ook zalig verfrissend om in te zwemmen, te spelen met de kinderen of rond te dobberen op een luchtmatras. Een openluchtzwembad heeft op mij een magische aantrekkingskracht. Laat dat nu net zijn wat we hadden tijdens ons verblijf in de Ardennen vorige week, niet helemaal toevallig natuurlijk. Heerlijk, schitterend blauw water en een stralende zon in een staalblauwe lucht. Dat was FEEST ! Dat was GENIETEN !

© Ingrid Poppeliers

Heerlijk, sappig ZOMERFRUIT erbij en een goed boek maken mijn 'Perfect Summer'.


ZOMER = je heerlijk vrij voelen (zonder te veel verplichtingen)
ZOMER = veel buiten zijn en liefst in de vrije natuur
ZOMER = terug wat meer basic leven (minder TV, minder PC, minder telefoon en GSM)
ZOMER = op blote voeten lopen, in short en T-shirt
ZOMER = alle ramen en deuren opengooien
ZOMER = niet langer enkel dromen van wat je graag wil doen, maar er eindelijk eens aan toegeven.
ZOMER = zoveel mogelijk 'uit je agenda' stappen, even je eigen ding doen. De wereld blijft immers wel voortdraaien (of 'doordraaien')

ZOMER = TIJD VOOR JEZELF MAKEN

'Just a perfect day ... just a perfect Summer - now is the time to ENJOY'

Onmenselijk leed in zwaar getroffen Haïti

Ik heb zonet schrijnende beelden gezien van de chaos en het onmenselijk leed in Haïti na de zware aardbeving. Het land is sowieso al straatarm en nu krijgen ze deze zware aardbeving te verduren met verschrikkelijke gevolgen. Alles ligt in puin en overal liggen dode lichamen, veelal met afgehakte ledematen. Zoveel ellende, zo schrijnend.

Het zet ons weer even met beide voeten op de grond. Laat ons onze vaak kleine probleempjes maar wat meer relativeren. Wij zijn bij de gelukkigen die nooit geteisterd worden door zware natuurrampen, (burger)oorlogen, hongersnood, droogte, hevige armoede, ... Laat ons dat nooit vergeten.

We kunnen van hieruit helaas niet erg veel doen om de mensen daar te helpen. Enkel machteloos toekijken. En wat financiële steun bieden, hoe klein ook. Vele kleintjes maken één groot. En alle beetjes helpen.