Luisteren begint waar praten stopt / Listening starts where the talking stops

Woorden kunnen vernietigen
Woorden te snel of te hard uitgesproken, kunnen kwaadheid of verdriet oproepen.  Woorden uit hun context, anders ingevuld, anders bedoeld, kunnen zelfs een vernietigend effect hebben.  Eens woorden uitgesproken zijn, haal je ze niet meer terug. De impact van spraak en taal is groter dan we voor waar durven aan te nemen.

We hebben geleerd te spreken, maar zijn vergeten te luisteren.

Luisteren begint waar praten stopt
Luisteren met een half oor is geen luisteren.  Het gaat om tijd maken, je inleven en ruimte geven aan de ander. Het betekent horen wat de ander zegt, of sterker nog: horen wat de ander niet gezegd krijgt. Je wordt deelgenoot van zijn of haar ervaring.
Luisteren gebeurt voor 30 % met onze oren en voor 70 % met ons hart. De juiste woorden op het juiste moment kunnen wonderen doen, omdat ze kunnen troosten, helen en helpen te bevrijden.

Wie de kunst van het luisteren beheerst, is in staat om de juiste woorden te vinden.
Wie luistert, ontwikkelt de gave van het spreken.

(Bron: Bond Zonder Naam)

Green Fields of France: very touching song as a tribute to the soldiers who died in World War I (1916)

http://www.greatwar.nl/frames/default-mcbride.html

  Did you really believe them  —
that this war would end war?

I hope you died quick and I hope you died clean
Or, William McBride, was it slow and obscene?

(From the song The Green Fields of France)

The picture above was made by Mike Lobley especially for the song The Green Fields of France, also known as No Man's Land. The song was written by Eric Bogle.

After a visit to the war cemeteries in France in the early seventies Bogle turned a traditional Scottish lamento into a dramatic fictious conversation with Private William McBride. Maybe Bogle was inspired by an headstone he had seen, but problably the man and the name are equally fictious.

Piet Chielens, coordinator of the In Flanders Fields War Museum in Ypres, Belgium, and organizer of yearly peace concerts in Flanders, once checked all 1,700,000 names that are registered with the Commanwealth War Commission. He found no less than ten Privates William McBride.

Three of these William McBride's fell in 1916, two were members of the Northern Irish Regiment, the Royal Inniskilling Fusilliers, and died more or less in the same spot during the Battle of the Somme in 1916. One was 21, the other 19 years old. "The law of the greatest numbers does beat even the most poetical license", Chielens remarks.

The 19 years old Pte William McBride is buried in Authuille British Cemetery, near Albert and Beaumont-Hamel, where the Inniskilling Fusilliers were deployed as part of the 29th Division.


These are the words:

The Green Fields of France

Oh how do you do, young Willy McBride
Do you mind if I sit here down beside your graveside
And rest for a while 'neath the warm summer sun
I've been walking all day, and I'm nearly done
And I see by your gravestone you were only nineteen
When you joined the great fallen in 1916
Well I hope you died quick
And I hope you died clean
Oh Willy McBride, was is it slow and obscene

Did they beat the drums slowly?
Did they play the fife lowly?
Did they sound the death march as they lowered you down?
Did the band play the Last Post in chorus?
Did the pipes play the Flowers of the Forest?

And did you leave a wife or a sweetheart behind
In some loyal heart is your memory enshrined
And though you died back in 1916
To that loyal heart you're forever nineteen
Or are you a stranger without even a name
Forever enshrined behind some old glass pane
In an old photograph torn, tattered, and stained
And faded to yellow in a brown leather frame

Did they beat the drums slowly?
Did they play the fife lowly?
Did they sound the death march as they lowered you down?
Did the band play the Last Post in chorus?
Did the pipes play the Flowers of the Forest?

The sun shining down on these green fields of France
The warm wind blows gently and the red poppies dance
The trenches have vanished long under the plow
No gas, no barbed wire, no guns firing now
But here in this graveyard that's still no man's land
The countless white crosses in mute witness stand
To man's blind indifference to his fellow man
And a whole generation were butchered and damned

Did they beat the drums slowly?
Did they play the fife lowly?
Did they sound the death march as they lowered you down?
Did the band play the Last Post in chorus?
Did the pipes play the Flowers of the Forest?

And I can't help but wonder oh Willy McBride
Do all those who lie here know why they died?
Did you really believe them when they told you the cause?
Did you really believe that this war would end wars?
Well the suffering, the sorrow, the glory, the shame
The killing and dying it was all done in vain
Oh Willy McBride it all happened again
And again, and again, and again, and again

Did they beat the drums slowly?
Did they play the fife lowly?
Did they sound the death march as they lowered you down?
Did the band play the Last Post in chorus?
Did the pipes play the Flowers of the Fores

Je bent rijker dan je denkt / Be grateful for what you have

Loslaten (prachtig gedicht van Nelson Mandela)

Loslaten


Loslaten betekent niet je niet meer betrokken voelen,
maar ik kan het niet voor een ander doen.

Loslaten is niet mijzelf losmaken,
maar het besef dat ik een ander niet kan besturen.

Loslaten is niet een ander wat toestaan,
maar hem laten leren door ervaren.

Loslaten is machteloos toegeven,
want het resultaat is niet van mij afhankelijk.

Loslaten is niet een ander willen veranderen of hem de schuld geven,
maar het beste van mijzelf maken.

Loslaten is niet meer zorgen voor,
maar zorg hebben om.

Loslaten betekent niet meer vasthouden,
maar steunen.

Loslaten is niet oordelen,
maar anderen de kans geven zichzelf te zijn.

Loslaten betekent niet meer alles willen regelen,
maar anderen de kans geven de werkelijkheid onder ogen te zien.

Loslaten betekent niet ontkennen,
maar aanvaarden.

Loslaten betekent niet langer willen scheiden of twisten,
maar eigen tekortkomingen zoeken en verbeteren.

Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en daar plezier in hebben.

Loslaten is niet iedereen bekritiseren en bedisselen,
maar proberen te worden waarvan ik droom.

Loslaten is niet het verleden betreuren,
maar groeien en leven naar de toekomst.

Loslaten is minder angst en meer liefhebben.


Nelson Mandela

 

Examens: veel succes ! / Exams: good luck !

Het is weer volop examentijd.  Wiskunde, Latijn, Engels, Frans, Duits, Fysica, Chemie, Bio, ... het moet weer allemaal in die hoofdjes gepompt worden. En dan krijg je van je tieners de volgende vragen:
- waarom moeten we dat en dat nu leren ? Dat is toch niet interessant ? En wat zijn we ermee vooruit dat we dat weten ?
- waarom beginnen de examens niet wat vroeger zodat we geen twee vakken op één dag hebben ?
- we moesten dat niet leren en toch waren er vragen over op het examen.
- ...

Wij ouders proberen hen dan te motiveren, moed in te spreken en op tijd en stond eens te verwennen met iets lekkers om te eten of te drinken.  Ik vind het bv heel belangrijk dat mijn dochter wat beweging neemt en dan liefst nog in de frisse lucht.  De hersenen hebben zuurstof nodig en op tijd even een break; een wandelingetje of touwtje springen (om zo maar iets te zeggen) sturen vers bloed en dus zuurstof door je lichaam en naar je hersenen zodat je er weer tegenaan kan. 
Maak het je studenten maar eens wijs natuurlijk. Ze zitten in hun pauze vaak liever op hun laptop bezig, en dat ontspant de geest ook wel even.  Maar om je hersenen echt wat rust te gunnen en op te laden, meot je volgens mij toch eens naar buiten en wat bewegen.

Ach ja, ik wil hier niet de moraalridder spelen.  Het werkte in elk geval voor mij vroeger. Ik ben dan ook een buitenmens in hart en nieren.  Maar toch. Ik wil het mijn kinderen ook meegeven.  Dit is een andere generatie, maar beweging en frisse lucht hebben we allemaal nodig om goed te kunnen functioneren. Toch ?

Leef het leven dat jij wil / Live the life you want

De charme van een boek

http://www.femke.co/meer-informatie-over/boeken/

 

Het plezier van een boek is niet te vatten in een paar woorden.  Voor mij moet een boek eerst en vooral van papier zijn, met een leuke kaft eromheen.  E-readers zijn niet echt aan mij besteed, al begrijp ik best dat het handig kan zijn voor onderweg wegens de compactheid ervan.

 

Maar de charme van een boek bestaat er voor mij net in dat ik het kan vastnemen en de bladzijden kan omdraaien.  Naarmate je verder leest, zie je het gelezen 'pak' bladzijden aan de linkerkant toenemen en aan de rechterkant afnemen. Het papier voelen, de geur ervan opsnuiven. Daar geniet ik zo van.

 

Liefst van al lees ik dikke boeken. Daar kan je je zo heerlijk in verliezen en alles rondom vergeten.  Het verhaal en de veelal dieper uitgewerkte personages nemen je helemaal mee naar een andere wereld. Heerlijk vind ik het als karakters herkenbaar zijn of rake uitspraken doen.  Meer dan eens neem ik een foto van een fragment of schrijf ik het op.

 

Toevallig ligt ons huis momenteel vol boeken die volledig of gedeeltelijk gesitueerd zijn in Londen.  'De trage wals van de schildpadden' van Katherine Pancol heb ik net uit.  Nu ben ik bezig in 'Dinsdag is voorbij' van mijn favoriete schrijversduo Nicci French.  Ik lees met de plattegrond van Londen naast mij. Ik ben pas terug van een weekendje Londen met mijn dochter en vind het heel leuk om op het plannetje te zien waar alles zich precies afspeelt.  Mijn zoontje verslindt deze zomer de boeken van Anthony Horowitz. Deze boeken spelen zich ook af in Londen. Heerlijk toch.

 

Als ik lees, heb ik liever geen storende factoren in mijn buurt, zoals pratende mensen, TV of radio.  Maar het tikken van de regen tegen de ruiten of het gefluit van vogels vind ik dan weer heel leuk om me te begeleiden in mijn boek.

 

Bij mooi weer vind ik het heerlijk om buiten te lezen als het rustig is.  Ook op een herfst- of winteravond gezellig onder een dekentje op de zetel vind ik zo gezellig en knus.

 

Tijdens het leesproces hecht ik me aan de karakters maar ook aan het boek zelf.  Als het boek uit is, moet ik altijd even afscheid nemen. Ik neem het nog een paar keer vast, herlees soms wat passages. Natuurlijk ligt er altijd een nieuw boek (of twee, drie) klaar.  Ik mag niet zonder vallen.

Bij een nieuw boek begint het proces weer van voor af aan.

 

Daarom zal ik altijd fan blijven van papieren boeken i.p.v. e-books.  Het is ook minder vermoeiend voor je ogen denk ik. We zitten toch al zo vaak op een beeldscherm te turen.

En een echte page turner doet toch enkel zijn naam eer aan als je de bladzijden kan omslaan. ;-)

 

7 voordelen van een glimlach elke dag / 7 benefits of putting a smile on your face every day

'Smile a while, and while you smile,
another smiles,
and so there are miles and miles of smiles,
because you smiled a while.


 

1. Glimlachen maakt je gelukkig (zelfs wanneer je dat niet bent)

Zelfs als je gestrest, chagrijnig of verdrietig bent, kun je je beter voelen door gewoon een glimlach op te zetten. Je emoties beïnvloeden je gezichtsuitdrukking en lichaamshouding, maar andersom werkt het ook! Je lichaam en geest zijn met elkaar verbonden en beïnvloeden elkaar.
Door simpelweg te glimlachen, stuur je een boodschap naar je hersenen dat je eigenlijk wel gelukkig bent, zelfs als je je niet zo voelt, waarop je hersenen een extra dosis endorfinen rondpompen en je je dus juist gelukkig gaat voelen. Dit wordt de facial feedback hypothesis genoemd.

2. Een glimlach is aanstekelijk en maakt ook anderen gelukkig

En als je lacht, lacht heel de wereld mee. Dat is gelukkig geen bedrog! Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat een glimlach, net als gapen, aanstekelijk is. Als je iemand ziet lachen, activeert dat onbewust in de lachspieren in je gezicht om ook te lachen. Het gaat automatisch en je hebt het niet eens door.
Zelfs als je over straat loopt zal maar liefst de helft van alle mensen die je tegenkomt je glimlach beantwoorden. Een eenvoudige manier om wat meer positieve energie in de wereld te krijgen! Andersom geldt het gelukkig niet: een frons wordt niet met een frons beantwoord.

3. Door te glimlachen zie je er aantrekkelijker uit

Een flirt begint vaak met een glimlach. Met een glimlach communiceer je dat je een positief persoon bent die van het leven geniet. Dat je je lekker in je vel voelt en zelfverzekerd bent. En je communiceert dat je iemand wel ziet zitten.
Een onderzoek aan de Universiteit van Aberdeen toonde aan dat een glimlachend gezicht een veel belangrijkere rol speelde dan uiterlijk op zichzelf. Je glimlach straalt interesse, aandacht en genegenheid uit en geeft potentiële partners het gevoel dat je ze niet zo snel zult afwijzen. Dat maakt je al immens aantrekkelijk!
Dit onderzoek toonde zelfs aan dat als een vrouw oogcontact legt met een man, ze 20% kans heeft om benaderd te worden. Glimlacht ze daar ook nog bij, dan wordt het al 60%.

4. Mensen vertrouwen je sneller als je glimlacht

Een glimlach is een oeroud signaal waarmee we communiceren dat we iemand niet vijandig gezind zijn. Een oprechte glimlach stelt gerust en geeft iemand de indruk dat je wel te vertrouwe bent.
In dit onderzoek kregen mensen foto’s te zien van 123 mensen die ze nog nooit hadden gezien. Op sommige foto’s werden mensen neutraal afgebeeld en op andere foto’s glimlachten ze. Bij de glimlachende foto’s werden de personen vriendelijker, stabieler en betrouwbaarder ingeschat.
Ditzelfde vertrouwen kan je ook helpen op je werk of tijdens een sollicitatiegesprek. Serveersters die glimlachen krijgen bijvoorbeeld hogere fooien.

5. Glimlachen verlicht stress

Als je glimlacht komen er endorfinen vrij in je hersenen (zie punt 1). Dit help enorm als je gestrest of zenuwachtig bent, bijvoorbeeld tijdens een tentamen of strakke deadline. In zulke situaties vernauwt je aandacht, wat vaak juist averechts werkt. In dit onderzoek werd vastgesteld dat als je door de bomen het bos niet meer kunt zien, een simpele glimlach je inzicht en concentratie verbetert.

6. Met een glimlach leef je langer

Volgens verschillende onderzoeken leven mensen die gelukkig zijn langer. Zo werden bijvoorbeeld de honkbalplaatjes bestudeerd van alle spelers uit 1952. Het bleek dat degenen die glimlachten op hun foto’s gemiddeld maar liefst zeven jaar langer leefden.

7. Glimlachen versterkt mindfulness

Omdat glimlachen ontspant en je gelukkiger doet voelen, helpt het je ook meer in het moment te leven. Als je wakker wordt, glimlach meteen en wees dankbaar dat je een nieuwe kans hebt met een nieuwe dag. Wat je ook doet – je werk, het huishouden, sporten, mediteren – glimlach en je zult merken dat je je makkelijker aanwezig kunt zijn in het moment en er dieper van kunt genieten. Treur niet om het verleden en maak je niet druk om de toekomst, maar glimlach en verwonder je over het leven in het nu.

(Bron: http://www.urbanlotus.nl/glimlachen.html)

 

Een stukje levenswijsheid / des mots sages

21 - 12 - 2012 : De aarde draait gewoon verder / The earth keeps on turning

21 December 2012

- door de Maya's voorspeld als de dag dat de wereld zou vergaan. De gevreesde apocalyps.  Het is er niet van gekomen. Ik heb er ook nooit in geloofd. De film '2012' vind ik wel knap gemaakt. 

- de kortste dag van het jaar.  Dat kon ik ook voorspellen en het is ook uitgekomen.  Vanaf nu beginnen de dagen terug te lengen.  Dat is goed nieuws en geeft hoop.

- de winter is begonnen. Ook dat viel te voorspellen.  Dat leren de kinderen in de lagere school al.

- voor mij persoonlijk is deze dag D-Day.  Na vele onderzoeken en tests heb ik nu eindelijk een compleet plaatje van wat mij mankeert en waar die pijnen aan toe te schrijven zijn. 

The end of the world ?  I don't think so.  For me it's a new beginning.

Te veel informatie maakt ongelukkig en gestresseerd

Er komt zoveel informatie op ons af langs allerlei media. We worden als het ware bedolven onder een overload aan nieuws en informatie.  We zijn sneller op de hoogte van alles en we weten wat er reilt en zeilt, maar maakt ons dit nu echt gelukkiger ?  Het geeft stress, het jaagt ons op.

Soms is het volgens mij beter om eens even geen nieuws te volgen, geen krant te kopen, geen magazines te lezen, geen twitter of facebook te volgen.   Ga eens voor totale rust.  Misschien eens leuk om in de vakantie te doen.  Een dag of langer zonder krant, tijdschrift, facebook, twitter, nieuws op de radio en TV.  We zijn altijd bang iets belangrijks te missen.  Het is ook leuk om te kunnen meepraten over van alles.  Maar zou het niet leuk en ontspannend zijn je eens een dagje af te sluiten voor alle nieuws en informatie ? 

Het doet me denken aan dat heerlijke liedje van Conny Vandenbos:

Weet je wat we doen
We doen geen klap vandaag
Ik blijf in m'n bed
Verzet geen stap vandaag
Jij mag er even uit
Voor thee met een beschuit
Maar dan weer gauw bij mij en onderuit

Weet je wat we doen
We blijven lui vandaag
Samen loom languit
Ik heb zo'n bui vandaag
De dekens zijn zo fijn
De lakens net satijn
't Licht wordt zacht gezeefd door het gordijn

't Is al kwart over elf

Ik wordt langzaam mezelf
Ik ga zorgenloos om met de tijd
Heel royaal

Ik kom weer op verhaal
En al ben ik niet moe
Ik wil nergens naartoe
Je maakte voor mij een ontbijt
Ideaal
Je snapt 't helemaal
Mag 't nog zo blijven

Weet je wat we doen
We gaan een dagje schuil
Buurman wast z'n wagen
Die van ons mag vuil
't Gras blijft ongemaaid
De heg blijft ongesnoeid
Ik pak een boek dat boeit maar niet vermoeit

Weet je wat we doen
Met onze telefoon
Leg 'm van de haak
Dat is toch heel gewoon
Een dagje geen gedoe
En liever geen geluid
De deurbel af, de radio op uit

Weet je wat we doen
Wij doen niet mee vandaag
Als ik maar niets hoef
Ben ik okee vandaag
De dekens warm en zacht
En als ik rustig wacht
Dan gaat de dag weer over in de nacht

8 maart: Internationale vrouwendag ! Stop misbruik en mishandeling ! / 8 March: International Women's Day - Stop Violence against Women !

8 maart is traditioneel 'Wereldvrouwendag'.  Misschien vragen mannen (en misschien ook vrouwen) zich af waar dat nu weer voor nodig is ?  Het is natuurlijk maar wat je eronder verstaat.  Op zo'n dag moet er eens bewust aandacht worden gegeven aan het onnoemelijke leed dat vele meisjes en vrouwen in de wereld (vooral in het Midden-Oosten en Afrika) wordt aangedaan:

- zware straffen (stenigingen, geselingen, verminkingen, ...)
- besnijdenis
- verkrachting
- geen opleiding = geen kansen
- behandeling als tweederangs mensen

Niet alleen in het Midden-Oosten en Afrika ondergaan meisjes en vrouwen deze folteringen.  Overal ter wereld kan je de noodkreet horen van meisjes en vrouwen in nood en pure doodsangst.

We mogen onze ogen daar niet voor sluiten.  Deze martelingen en oneerlijke behandeling zijn dagelijkse realiteit voor miljoenen vrouwen.  Ze moeten vaak machteloos hun trieste lot ondergaan en zijn zwaar getekend voor heel hun leven.  Af en toe staat er eens iemand op om deze misbruiken en dit onrecht aan te klagen.  Ze schrijven hun verhaal of geven voordrachten om de mensen in het Westen te sensibiliseren voor deze problematiek.  Keerzijde van de medaille is dat ze vaak ondergedoken moeten leven, want maar al te vaak volgen er represailles.  En toch willen/moeten deze vrouwen hun getuigenis kwijt.  So the world knows what's going on.  Dit dwingt bewondering en respect af.

Wie dit overdreven vindt of niet kan geloven, kan er misschien eens een boek of artikel over lezen.  Er is keuze genoeg.  Je kan niet ongevoelig blijven bij het lezen van deze onmenselijke getuigenissen. 

'Duizend schitterende zonnen' (Khaled Hosseini)
'In een sluier gevangen' / 'Not without my daughter' (Betty Mahmoody)

Artikel : http://brabosh.com/2010/10/19/wat-er-gebeurt-als-we-de-vrouwen-van-afghanistan-overlaten-aan-de-taliban/

Een knuffel nodig ? / Need a Hug ?

Knuffel nodig ? Need a hug ?

Wat is er gezonder dan chocolade, maar minstens even goed voor je humeur én gezondheid ?  Af en toe een lekkere  knuffel.  Of je ze nu geeft of krijgt: spring er niet te zuinig mee om !

Wist je dat :
... we ongeveer 7 knuffels per dag nodig hebben om gezond te blijven ?
... een knuffel prima werkt tegen stress.  Tijdens een knuffel maakt je lichaam oxytocines vrij; die worden ook wel 'knuffelhormonen' of 'gelukshormonen' genoemd.  Deze stof zorgt voor een toestroom van geluksgevoelens en remt stress.
... mensen die in het ziekenhuis veel bezoek en veel knuffels krijgen veel sneller genezen dan patiënten die zelden of nooit familie of vrienden op bezoek krijgen ?
... kinderen vanaf hun geboorte veel geknuffeld moeten worden voor een betere ontwikkeling ?  Een knuffel geeft iemand een gevoel van geborgenheid en veiligheid.  Dat geldt voor een pasgeboren baby, maar ook voor dreumessen, peuters, kleuters, lagere-schoolkinderen, tieners, volwassenen en bejaarden. 

Free Hugs

Soms duiken er in drukke winkelstraten of winkelcentra vrijwillige knuffelaars op. Je herkent ze aan hun 'free hugs'-borden, die ze hoog in de lucht steken, en aan hun gespreide armen natuurlijk.

(bron: 'Zin in meer' - Julie Vandenbroeck & Annelies Ryckaert)


Ik zag dat eens op TV en vond het wel ontroerend.  Je ziet de verbazing op de gezichten van de mensen. Sommigen bedanken er feestelijk voor en gaan hoofdschuddend of verbaasd verder.  Maar sommigen nemen zo'n stevige knuffel hartelijk in ontvangst.  Zo hartverwarmend om te zien !!!  Leuk initiatief !!!


Knuffel beter dan medicatie

Om pijn weg te nemen heb je niet altijd medicatie nodig, soms is een knuffel al genoeg. Uit Zweeds onderzoek blijkt dat de pijn van een oververhitte huid vermindert als er gestreeld wordt met een zachte borstel. De verklaring is dat de huidzenuwen knuffels, strelingen en zachte aanrakingen extra opvangen. Ze sturen een signaal naar het emotionele deel van de hersenen, die in ruil 'plezante gevoelens' verspreiden.

Ook een bemoedigend schouderklopje of een knuffel van een moeder aan haar kind na een valpartij, brengen dezelfde positieve effecten met zich mee. Slecht nieuws zou zelfs beter te verteren zijn als het gepaard gaat met een lichte, gemeende aanraking. Tot slot blijkt dat een serveerster meer fooien krijgt als ze de klanten aanraakt aan de schouder. Niet alleen mensen doen dit: ook chimpansees knuffelen. Vooral slachtoffers van pestkoppen mogen op hun sympathie en troost rekenen.

Aanrakingen en knuffels zijn dus krachtige instrumenten, die je lichaam sterker en weerbaarder maken. Meteen een goede reden om je geliefden vaker vast te pakken, en meer aandacht te besteden aan lichamelijke affectie. (edp)

Bron: http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/412726/2008/09/11/Knuffel-beter-dan-medicatie.dhtml

Vakantie : ADEMPAUZE voor scholieren en studenten / Holidays : a BREAK for students

De Krokusvakantie is begonnen.  Een adempauze voor scholieren en studenten (en ook de leerkrachten).  De verwachtingen op school zijn hoog.  Onlangs las ik in de Bond dat de kinderen tegenwoordig veel huiswerk krijgen. Is het nu meer dan vroeger ? Ik weet het niet.  Anders is het in elk geval.  De nadruk is verschoven van vooral theorie naar meer en meer praktijk in de vorm van groepswerkjes.  In de les LO moeten ze ook van alle markten thuis zijn: rope skipping, jongleren met 3 balletjes, een dansje in elkaar steken en voorbrengen, ...  In de les MO (muziekonderricht) leren ze tegenwoordig ook al drummen en piano spelen.  Zo kunnen de leerlingen eens proeven van al deze vaardigheden. En zo ontdekken ze misschien hun verborgen talenten of gaan ze het als hobby beoefenen.

Op de universiteiten ligt de druk nog veel hoger.  Steeds meer studenten zoeken hulp bij o.a. Teleblok, een gratis telefoon- en chatlijn van de CM (Christelijke Mutualiteit).  Het gros van de oproepen (65%) ging over psychologische problemen als stress, faalangst en depressie, meer dan studiegerelateerde thema's.

Uit een rondvraag bij Vlaamse hogescholen en universiteiten blijkt dat steeds meer studenten kampen met psychologische problemen.  Meer dan 5000 studenten zochten al hulp bij een schoolpsycholoog.

Boosdoener is o.a. de toenemende flexibilisering van het onderwijs, waardoor heel wat jongeren door het bos de bomen niet meer zien.  (uit: Metro dd 13/02/2012)

Door die flexibilisering van het universitair onderwijs moeten de studenten heel goed georganiseerd zijn indien ze niets willen missen.  Ik denk dat er ook minder groepsgevoel is, maar meer een ieder-voor-zich mentaliteit. Vroeger hadden de studenten meer een klasgevoel met het bijbehorende gevoel van samenhorigheid.  De lessenroosters en examenresultaten moeten nu opgezocht worden op de website van de Universiteit.  Waar is het persoonlijk contact gebleven ?  Studenten staan er meer en meer alleen voor tegenwoordig.  Het heeft er in elk geval toch de schijn van.

Hetzelfde geldt in feite voor heel de maatschappij.  Het is meer ieder-voor-zich.  Alles staat op internet en zoek het maar uit.  En dat is een spijtige zaak, vind ik.  Probeer bv maar eens een instantie telefonisch te bereiken.  Het duurt vaak lang eer je een mens aan de lijn krijgt i.p.v. een opgenomen stem. Zonder internet ben je tegenwoordig serieus gehandicapt.

Een week voor Kerstmis ... / It's the Week before Christmas

© Ingrid Poppeliers

Over een week is het Kerstmis.  We zijn vrijwel allemaal druk in de weer in deze periode.  De studenten ronden de examenperiode stilaan af en dat wordt tijd, want de vermoeidheid begint hen parten te spelen. Velen lopen er vermoeid, suf en bleek bij. Ze hebben nood aan rust en ontspanning.  Zij kijken alvast uit naar de kerstvakantie.

Ook de volwassenen hebben hun handen vol met voorbereidingen: cadeautjes kopen, kerstkaartjes schrijven, de kerstboom zetten en optuigen, kerstverlichting in de tuin plaatsen, het Kerstmenu voorbereiden, enz.  Ik heb vaak de indruk dat de meeste mensen altijd blij zijn als de feestdagen alweer voorbij zullen zijn.  Desondanks worden kosten noch moeite gespaard om een perfecte Kerstmis te kunnen vieren.  Kerstliedjes klinken in de winkelstraten en doen ons dromen van een witte heerlijke Kerst.  Dure cadeaus worden langs alle kanten aangeprezen en vaak ook gekocht. 

En toch heb ik het er moeilijk mee.  Ik hou best wel van de sfeervolle kerstverlichting in de straten en een gezellige kerstsfeer.  Maar zijn al die dure aankopen nu echt wel nodig ?  Is Kerstmis echt 'the most wonderful time of the year' ?  De warme kerstgedachte gaat toch niet over het overvloedig aanbod aan lekker eten en cadeaus ?  Over helemaal in het nieuw uitgedost zijn.  Over mekaar proberen te overtroeven met de kerstmenu ?  Waarom kunnen we het niet gewoon eenvoudig en gezellig houden?  Kerstmis hoeft toch geen stukken van mensen te kosten ?  Vroeger was Kerstmis ook gezellig en toch was het eenvoudiger.  Nu moet er zoveel.  We doen het voor een groot deel onszelf aan.

Je kan in deze kille, donkere periode een warm gevoel krijgen door eenvoudige dingen.  Een warme glimlach, een goeiedag, een stevige knuffel, wat begrip voor elkaar.  Het kost niets, maar het betekent zoveel.  Het doet zoveel deugd.  Snauw elkaar toch niet af in de winkeldrukte. Loop elkaar toch niet omver.  Iedereen is gehaast en gestressed.  Het ieder-voor-zich principe stoort me heel erg. 
Durf ook eens iets totaal anders geven als cadeau, iets origineels en persoonlijks, bv een foto-album met foto's erin, een fotokalender, zelfgebakken koekjes of een avondje op de kindjes passen.  Als je creatief bent, zijn er mogelijkheden genoeg.

In deze periode is het aanbod in de winkels nog overvloediger dan anders.  We mogen niet vergeten dat dit voor vele mensen en kinderen een hele moeilijke periode is, omdat ze het zich niet kunnen permitteren.  Armoede is vaak dichterbij dan je denkt.  Ik probeer me daarvan altijd bewust te zijn en blij te zijn met eenvoudige, kleine dingen.  Warmte en gezelligheid creëer je zelf, die zijn niet te koop.

Bad Bank Dexia - de schone schijn van de reclame doorprikt

Een tijdje terug las ik in de Standaard een geweldige column van Tom Naegels betreffende de failliete DEXIA Bank.  Op humoristische, ironische wijze belicht hij het vals gevoel van vertrouwen en geborgenheid die de reclame ons voorspiegelt.  Hierbij enkele fragmenten uit zijn column.

BAD BANK
Dapper is het wel, hoe hardnekkig Dexia reclame blijft maken voor zijn New Family Plan, de eerste lening voor mislukte, uiteengerukte, bijeengeplukte, vergane en nooit ontstane gezinnen.  Je zal maar pas gescheiden zijn.  Je ex stalkt je moeder, de alimentatie ligt hoger dan je loon, je advocaat blijkt Jef Vermassen, je nieuwe lief is jonger dan je oudste zoon en heeft een kind bij diens beste vriend, er dient zich een burn-out aan die alle voorgaande zal doen lijken op een kampvuur waarrond gezongen werd en wie staat er daar opeens grijnzend aan de deur ?  De Bad Bank: Dexia.  'Voor alle fulltime zorgen.  Voor alle samengetelde rekeningen. Voor alle alleen te betalen facturen.' Graaaah !

't Is grappig hoe fake zo'n filmpje plots overkomt.  Je weet dat reclame vals is, dat weet je natuurlijk allang. Maar je merkt het pas echt, als het Leven Gelijk Het Is plots beslist om nog gelijker te worden.  Dan pas zie je de leegte ervan, het mechanische, het holle format.  Mooie, slanke, blanke, nonchalant maar niet armoedig geklede mensen onder de veertig, met een hoger diploma en een beter betaalde baan, die zorgvuldig uitgekozen zijn om eruit te zien zoals u en ik denken dat we er zelf uitzien. 
Warme, begripvolle, zelfverzekerde mannenstem uit het computerbestand vol warme, begripvolle, zelfverzekerde mannenstemmen.  Gescheiden ouders die elkaar niet haten.  Kinderen die giechelen op de trap, terwijl hun vader een huwelijksaanzoek doet aan de stiefmoeder met wie ze geen verziekte relatie hebben.  Bloedmooie alleenstaande man in een kraaknette flat, in een hagelwitte onderbroek, op een bed met verse lakens.  Een hond. Meer kinderen.  Veranda's die eruitzien als restaurants. En je weet: een bank. Betrouwbaar. Op mensenmaat.  Een beetje familie...'

Nieuw ! Extra ! Super ! Solden ! Koopjes ! - Pas op voor misleidende reclame en oneerlijke verkoopspraktijken !

In de middelbare school moesten we voor het vak economie ooit een onderzoek doen naar bedrieglijke, misleidende reclame.  Ook de inrichting van een supermarkt is niet lukraak, maar heel goed uitgekiend.   Altijd - waar en wat je ook koopt - zijn er slimme marketingmensen aan het werk geweest om alles aan de man te brengen. 

Woorden als 'Extra', 'Super', 'Nu nog krachtiger', 'Verbeterd' of 'Nieuw' moeten de aandacht trekken en mensen overhalen tot het kopen van het product.  Wij, als consument moeten voortdurend op onze hoede zijn.  Voor een pak koekjes of een pot choco is het nu  niet zo van belang.  Maar wel bij grotere aankopen, zoals een auto, meubels, een nieuwe TV, fototoestel of pc, enz.  Je kan best producten en prijzen vergelijken, al is dat vaak heel moeilijk.  Het moeten exact dezelfde producten zijn, want je kan nu eenmaal geen appelen met peren vergelijken.  Probeer bv maar eens de verschillende pakketten van Belgacom, Telenet, Base te vergelijken.  Dat is geen simpele opgave.

En wat te denken van verkoop aan de telefoon ? Persoonlijk vind ik dat te opdringerig en ik heb er dan ook een hekel aan.  Ik zal de operatoren nooit afsnauwen, tenslotte doen die mensen maar hun job.  Maar ik vind die ongevraagde telefoontjes om dit of dat te kopen een inbreuk op mijn privé-leven.  De meeste mensen hebben zich wellicht ooit laten verleiden door mooie beloftes en er nadien vaak spijt van gekregen.  Ik ook.  Door schade en schande wordt men wijs, zeggen ze.  Dat is zo, maar hoe minder schade en schande, hoe minder kopzorgen, hoe liever ik het heb.

Om zo weinig mogelijk 'fouten' te maken, kan je eindeloos blijven vergelijken en informatie opzoeken.  Op een gegeven moment hak je dan toch een knoop door ... en dan blijkt het nadien toch een vergissing te zijn.  Je hebt de verkeerde beslissing genomen en je kan het niet terugdraaien.  Dat is om 'je kas op te vreten'.  Je voelt je bedrogen en hebt het vervelende gevoel dat de verkoper je achter je rug uitlacht of genoegzaam in zijn handen wrijft.  Zo van 'die is er mooi ingetrapt'.  Althans ik toch ;-(

Zo'n slechte ervaring bezorgt de gedupeerde vaak slapeloze nachten, veel gepieker en zelfverwijt.  Tenslotte groeit ons geld niet aan de bomen, toch niet voor de meesten van ons.

Ach ja, als we het op voorhand hadden geweten, he, dan hadden we het niet gedaan.  Maar gedane zaken nemen vaak geen keer.  En we hebben nu eenmaal geen glazen bol.  Helaas.  Het leven zou soms veel makkelijker zijn.

Afslachting dieren gerechtvaardigd omwille van traditie ??? / Massacre of animals justified because of tradition ???

Faeröer Eilanden: Sea Shepherd undercoveroperatie onthult massaslachting walvisachtigen
http://www.seashepherd.nl/news-and-media/news-100720-1.html

Sommige landen hebben gruwelijke tradities.  Zo vond er in de Faeroereilanden weer een afslachting plaats van grienden (na de orka de grootste dolfijnensoort).  De dieren sterven een lange en zeer pijnlijke dood.

De 'grind' is een wrede methode om walvissen te vangen; de groepen walvisachtigen worden naar een baai gedreven waar ze stranden en vervolgens wordt hun ruggemerg doorgesneden met messen.

Deze weerzinwekkende traditie zou zwaar bestraft moeten worden.  Net zoals het afslachten van de haaien door de Japanners, ook omwille van de zogenaamde traditie.   Er worden jaarlijks 73 miljoen haaien afgemaakt voor vinnensoep. In Japan is haaienvinnensoep nog steeds een delicatesse en ondanks de wereldwijd dalende populatie haaien blijven de Japanners de nuttige roofdieren genadeloos en massaal afslachten. Ook Japanse kinderen eten massaal haaienvinnen, verwerkt in snoepjes.
En er bestaan nog vele andere gruwelijke dierenmishandelingen.

Ik begrijp niet hoe je zoiets kan doen.  Hebben die mensen dan geen geweten en geen gevoelens ?  Ik word er misselijk van.  Dit zou echt zwaar aangepakt moeten worden.  De onschuldige dieren kunnen niet opkomen voor zichzelf.  Het is een laffe streek van de mensen.  Chapeau aan alle organisaties die tegen deze misbruiken actie voeren.  Ze hebben mijn volle steun !

Traditie Faroereilanden: Gruwelijke afslachting van grienden (dolfijnsoort) !!! / Tradition Faroer Islands: Horrible massacre of grinds (dolphins)

Dit is de gruwel die Sea Shepherd bestrijdt - Op zee met Sea Shepherd - HLN

Elk jaar worden tussen duizend en tweeduizend grienden, na de orka de grootste dolfijnensoort, in de baaien van de Faroereilanden gedreven en er op gruwelijke wijze afgeslacht. De dieren worden met tientallen tegelijk naar laag water gedreven, mannen steken haken in hun luchtgaten en trekken hen zo aan wal. Daar worden ze achter de kop gesneden, minutenlang duurt het eer de ruggengraat wordt doorgehakt of doorgezaagd. De dieren leveren een doodstrijd die tot twintig minuten kan duren. De baai kleurt rood van het bloed, een gruwelijk folkloristisch schouwspel dat bovendien grotendeels nutteloos is. Om nog maar te zwijgen van de impact van de consumptie van vlees en levertraan op de gezondheid van de mens. Maar de traditie, die mag niet geschonden worden, zo oordelen de Faroerers.
...

Cultuur?
De Faroereilanden, in de Atlantische Oceaan ongeveer halfweg tussen Schotland en IJsland, zijn een eilandengroep die tot Denemarken behoort maar een ruime autonomie geniet. Hoewel dierenrechtenorganisaties al jarenlang de jacht op grienden veroordelen als gruwelijk en onnodig, oordeelt de regering van de Faroer dat de traditionele slachtmethode "menselijk is" en "een integraal onderdeel van onze cultuur".

Tientallen grienden afgeslacht op Faroereilanden - Bedreigde Dieren - De Morgen

Tientallen grienden afgeslacht op Faroereilanden - Bedreigde Dieren - De Morgen

De 'grindadrap' of 'grind' grijpt in de zomermaanden plaats, elk jaar worden duizend tot tweeduizend grienden gedood. Het is een eeuwenoude traditie die teruggaat op de Vikingen: mannen bewijzen hun viriliteit door de 'pilot whales', die in familieverband leven in scholen van enkele tientallen tot enkele honderden dieren, in een baai of fjord te drijven waar ze in ondiep water een stompe haak in hun blaasgat krijgen en vervolgens met een traditioneel mes achter de hals worden gesneden. De doodsstrijd van de dieren duurt tot twintig minuten. Het vlees wordt niet verkocht maar onder de dorpelingen verdeeld.


Imago versus traditie


Twee maanden lang voerde Sea Shepherd campagne op en rond de Faroereilanden. Met succes: in juli en augustus vonden geen 'grinds' plaats, vorig jaar belandden in diezelfde periode 668 grienden in de diepvriezers van de Faroërs. Traditie is één ding, imago van het land dat deels van het toerisme leeft een ander. De politie verbood de dorpsoversten en grindvoormannen grinds te organiseren zolang Sea Shepherd in de omgeving was.

Door het beperkte budget van de organisatie van Paul Watson kon Sea Shepherd niet langer dan twee maanden campagne voeren, en zodra ze de kusten van de Faroereilanden hadden verlaten, knipte het licht weer op groen voor de grinds.

"Lafaards"

"Het zijn lafaards", stelt Watson. "Ze doodden niet één griend tijdens onze aanwezigheid. Ze wachtten af, goed wetend dat we uiteindelijk zouden moeten vertrekken, en binnen de week gaven ze zich weer over aan hun barbaarse ritueel. Ik heb slechts één woord om die moordenaars te omschrijven: lafaards".

"Nu zitten ze aan tafel en eten ze hun met lood vergiftigd griendenvlees, zelfvoldaan na hun slachtpartij", verzucht Laura Dakin uit Australië, veganistische chef-kok op de Steve Irwin, het vlaggenschip van Sea Shepherd. "Het is makkelijk weerloze dieren te doden. Die mannen zijn zielige lafaards".

Sea Shepherd plant volgende zomer opnieuw twee maanden lang te patrouilleren voor de kusten van de Faroereilanden. (lb)