Welcome to my scrapworld

Becky Higgins' Project Life

Becky Higgins' Project Life
http://www.beckyhiggins.com/products/

Please link to my site if you copy text or pictures. Thanks.

© Ingrid Poppeliers - http://www.taalcreatief.blogspot.com/

Posts tonen met het label nostalgie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nostalgie. Alle posts tonen

dinsdag 20 oktober 2015

Lieve papa, je zou vandaag 76 geworden zijn ...


Je lievelingsbloemen - heerlijk geurende fresia's


Lieve papa,

Vandaag zou je 76 geworden zijn,
maar je bent helaas niet meer hier
om het samen te vieren.

Vandaag denken we aan jou,
de herinneringen blijven,
en dat is goed,
ze blijven voor altijd.

Want vergeten doen we je nooit,
ook al is het reeds 11 jaar geleden
dat we je moesten laten gaan,
maar we koesteren de mooie herinneringen,
die blijven voor altijd.


----------------------------------------------------------

Verjaardag

Je bent jarig vandaag en je bent het
niet meer. Hoe vieren we dat, hoort
bij een verjaardag die is verjaard
bijvoorbeeld nog taart; je bent toch
nog altijd geboren, geworden. Maar

met wie vieren we dat voortaan en
waar halen we blijde gezichten vandaan.

Bloemen krijg je natuurlijk, we schikken ze
voor je in vazen terwijl we over je
praten: toen, nu zou hij, hij zou - maar

ten slotte staan we daar met
lege handen en armen

----------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.
schrijver
Schrijver: Hester Knibbe

http://www.gedichten.nl/nedermap/gedichten/gedicht/216466.html?browse=categorie


woensdag 31 december 2014

Goodbye 2014 - Hello 2015 !




De laatste dag van het jaar maakt me altijd wat weemoedig. Straks begint er een nieuw kalenderjaar, een nieuwe afscheurkalender van De Druivelaar ligt al klaar.  De nieuwe agenda voor 2015 is al een tijdje in gebruik.

Ik blik altijd even terug op het voorbije jaar aan de hand van mijn foto's.  En meteen denk ik er dan bij dat ik dringend nog eens wat foto's moet  laten afdrukken of digitale albums maken.  Mijn mailbox zit vol aanbiedingen met kortingen van Albelli, Hema, Pixum, Vistaprint, ...  Dus ik moet er werk van maken voor die vervallen. Maar er komen toch altijd weer nieuwe aanbiedingen. De concurrentie is te sterk, denk ik.

Onlangs las ik dat meer en meer mensen Oudejaar thuis vieren, lekker rustig.  Men moet de baan niet meer op en thuis waar het klokje tikt, voelt men zich goed.  Wat lekkere dingen in huis halen, iets leuks op TV kijken of gezelschapsspelletjes doen.  Oudejaar behoeft niet zo veel heisa, vind ik.  Ieder vult het in op zijn/haar eigen manier.  En dat is prima. 

De bakkers, beenhouwers en supermarkten hebben het heel druk dezer dagen.  Vanmorgen aanschouwde ik het allemaal en besefte dat wij hier toch echt wel leven in een wereld van overaanbod en overdaad.  Ik denk dat we moeten beseffen dat we bij de gelukkigen zijn op deze aardbol.  Wij vieren feest met heerlijk eten en drank terwijl in het grootste stuk van de wereld mensen sterven van honger, dorst, koude, ontbering, oorlog, zinloos geweld.  Ook hier in België neemt de armoede helaas alsmaar toe. Het is niet voor iedereen feest.  Mensen die pas ontslagen zijn en/of die zonder werk zitten, mensen die ziek zijn of eenzaam, mensen die een dierbare verloren hebben, ...

Ik hoop dat het nieuwe jaar voor iedereen wat geluk mag brengen, weinig tegenspoed en vooral een goede gezondheid ! Een nieuw jaar biedt nieuwe kansen. Er worden nieuwe voornemens gemaakt, die al dan niet vervuld zullen worden.  Hopelijk brengt 2015 ons wat vreugde, warmte, liefde, genegenheid, een goede gezondheid en tijd om te genieten van de kleine, eenvoudige dingen.

dinsdag 10 juni 2014

Vandaag precies 10 jaar geleden



Heerlijk ruikende fresia's : de lievelingsbloemen van mijn vader
 © Ingrid Poppeliers

Lieve papa,

Vandaag precies 10 jaar geleden moesten we afscheid van je nemen.
De jaren vliegen voorbij, maar geen dag gaat voorbij of ik denk aan je.

Ik heb zulke fijne herinneringen aan
- de wandelingen die we vroeger maakten,
- de midzomernachtwandeling in het pikdonkere Zoerselbos,
- het samen werken en lezen in de  bibliotheek,
- het samen werken in de tuin (bladeren bijeenrijven, hout hakken, ...),
- de leuke daguitstapjes die we maakten,
- het jaarlijkse kerstspel op Einhoven in Zoersel waarbij jij de verteller was,
- en nog zoveel meer.

Je passie voor boeken en taal heeft me altijd geïnspireerd.  Je moedigde me aan om verder te gaan met mijn droom, nl kinderboeken schrijven.  Ik heb kinderverhalen geschreven, opgestuurd naar uitgeverijen en fijne commentaar gekregen.  Maar tot een kinderboek is het nog niet gekomen.  Mijn droom ligt even in de kast, maar is zeker niet weg. 

Lieve papa, ik mis je, al 10 jaar. Je goede raad, je aanmoediging, je liefde voor vogels en de natuur. Ik mis het allemaal, en nog zoveel meer. Wat zou je trots zijn op Laura en Stijn.  Stijn herinnert je niet meer; hij was amper 18 maanden oud.  Laura was 6.  Wat zou het fijn geweest zijn, had je ze zien kunnen opgroeien. En ook de andere kleinkinderen. Je zou echt fier zijn.

zaterdag 8 februari 2014

JOE FM 70's music TOP 700


De voorbije week speelde JOE FM de heerlijke muziek uit de jaren '70.  Helaas is het alweer voorbij.  Ik ben verknocht aan die muziek.  Ik was 12 in 1979.  Mijn kinderjaren speelden zich af in de jaren '70 en dat was een geweldige tijd.  Zorgeloos buiten spelen, we hadden geen pc's, smartphones, tablets - en we misten ze ook niet.  Het was de tijd van de platendraaiers (pick-ups) en de vinylplaatjes (LP's aan 33 toeren en singeltjes aan 45 toeren).  We speelden zelf DJ met onze singeltjes op woensdagnamiddag.

In 1979 kreeg ik mijn eerste cassettespeler. En ik nam muziek van de radio over op cassettes.  Op de laatste dag van het jaar speelde BRT2 een TOP 100 aller tijden. Toen al stonden 'Child in Time', 'Smoke on the Water' van Deep Purple en 'Bohemian Rhapsody' van Queen bovenaan de lijst.  Toen was ik nog te jong om die muziek te appreciëren, maar intussen is dat wel goed gekomen ;-)  'Hotel California' van de Eagles stond ook steevast in de TOP 10. Geweldig nummer ook.

CD's zijn veel makkelijker in gebruik en ook om mee te nemen.  En toch hadden de vinylplaten (LP's en singeltjes) en cassettes hun charme.  Dat gekraak en geruis.  Nu moet alles perfect zijn en perfect klinken, digitaal dus.  Cassettes moest je altijd verderdraaien of terugdraaien om het liedje te hebben dat je wou horen. Bij een CD tik je gewoon het juiste nummer in en voilà.  En in de auto is het ook lekker makkelijk.  Wij hadden in de jaren '70 zelfs geen autoradio.  En veiligheidsgordels moesten we laten installeren, alsook een mistlamp.

Iedereen die de jaren '70 heeft meegemaakt, kent wellicht dat nostalgisch gevoel.  Ik vond het een heerlijke tijd.  Als het kon, zou ik graag eens een dag terug willen reizen in de tijd - naar de jaren '70, met alles erop en eraan.  De schreeuwerige kleuren, de eenvoud en vooral de muziek.  Ach, misschien romantiseer ik het te veel. Dat doet een mens achteraf nogal vaak, realiseer ik me wel.  Het was toch ook niet allemaal rozengeur en maneschijn, maar ik was toen kind, en dan ga je zorgeloos door het leven. Dat was toen toch zo.  Wij hadden niet zo veel verplichtingen als de kinderen nu, heb ik de indruk.  Onze agenda stond niet overvol.  Ons leven was eenvoudiger.  En laat dat nu iets zijn waar ik van houd: eenvoud.

zaterdag 16 november 2013

Afscheid van een geweldig man en gepassioneerd fotograaf


© Ingrid Poppeliers
 
Vandaag namen we afscheid van Etienne Van den Bulcke, een geweldige echtgenoot, vader, grootvader en een gepassioneerd fotograaf.

Hij maakte de foto's voor de boeken 'Genummerd voor het leven' en 'Doorheen de duisternis het licht'.  Patricia De Landtsheer schreef de tekst voor het eerste boek en de poëzie voor het tweede boek.  Het zijn sterke, aangrijpende getuigenissen en herinneringen aan één van de zwartste tijden uit de geschiedenis.

 






De afscheidsviering van Etienne Van den Bulcke was ontroerend mooi, opgeluisterd met aangrijpende teksten, viool- en pianomuziek.  De viering werd afgesloten met een prachtige tekst om de echtgenote en familie een hart onder de riem te steken.  Wat na de begrafenis, als alle mensen naar huis zijn ?  Dan begint het gemis en de leegte zich te laten voelen.  In de kleine momenten van alle dag.  En dan de eerste Kerstmis met een stoel die leeg blijft.  Verjaardagen, feestdagen met een groot gemis.  Iedereen die iemand verloren heeft, kent het gevoel.

Ik vind deze tekst zo mooi, voor iedereen die verder moet na het verlies van een geliefde echtgenoot, vader, grootvader, vriend, ...

Vergeet de mooie dagen niet
als de horizon zover je kunt kijken donker blijft,
zonder een teken van licht,
als je hart vol verdriet is en misschien vol bitterheid,
als schijnbaar alle hoop op nieuwe vreugde
en geluk verdwenen is,
eenzaamheid de toekomst lijkt,
zoek dan zorgvuldig in je herinnering
ik vraag 't je, naar de mooie dagen.

De dagen dat alles goed was, geen wolkje aan de hemel,
de fijne gebeurtenissen,
die je samen hebt kunnen delen.
Laten die herinneringen de bron zijn
voor de moeilijke tijd die komt.
Vergeet de mooie dagen niet,
want als je die vergeet, komen ze niet meer terug !
Neem jezelf opnieuw in handen.

Vul je hoofd met blijde gedachten,
je hart vol liefde en moed,
dan komt alles weer goed.


zondag 1 september 2013

September (mooi gedicht van Jozef Vandromme)


© Ingrid Poppeliers - Durbuy (Provincie Luxemburg)

September
 
Hoe anders zijn de dagen nu,
vol weemoed en herinnering
aan een zomer, gevuld met
warmte en vrolijkheid.
 
Binnen het wachten
van verkleumde dagen
proeven we nog even de vruchten
van de voorbije zomer.
 
Melancholie hangt in de lucht.
Bij de eerste adem van de herfst
sluit de nacht de luiken van
dit zomers tafereel.
 
Jozef Vandromme


(Bron: Scheurkalender 'De Druivelaar')

woensdag 21 augustus 2013

De charme van een boek



http://www.femke.co/meer-informatie-over/boeken/
 
Het plezier van een boek is niet te vatten in een paar woorden.  Voor mij moet een boek eerst en vooral van papier zijn, met een leuke kaft eromheen.  E-readers zijn niet echt aan mij besteed, al begrijp ik best dat het handig kan zijn voor onderweg wegens de compactheid ervan.
 
Maar de charme van een boek bestaat er voor mij net in dat ik het kan vastnemen en de bladzijden kan omdraaien.  Naarmate je verder leest, zie je het gelezen 'pak' bladzijden aan de linkerkant toenemen en aan de rechterkant afnemen. Het papier voelen, de geur ervan opsnuiven. Daar geniet ik zo van.
 
Liefst van al lees ik dikke boeken. Daar kan je je zo heerlijk in verliezen en alles rondom vergeten.  Het verhaal en de veelal dieper uitgewerkte personages nemen je helemaal mee naar een andere wereld. Heerlijk vind ik het als karakters herkenbaar zijn of rake uitspraken doen.  Meer dan eens neem ik een foto van een fragment of schrijf ik het op.
 
Toevallig ligt ons huis momenteel vol boeken die volledig of gedeeltelijk gesitueerd zijn in Londen.  'De trage wals van de schildpadden' van Katherine Pancol heb ik net uit.  Nu ben ik bezig in 'Dinsdag is voorbij' van mijn favoriete schrijversduo Nicci French.  Ik lees met de plattegrond van Londen naast mij. Ik ben pas terug van een weekendje Londen met mijn dochter en vind het heel leuk om op het plannetje te zien waar alles zich precies afspeelt.  Mijn zoontje verslindt deze zomer de boeken van Anthony Horowitz. Deze boeken spelen zich ook af in Londen. Heerlijk toch.
 
Als ik lees, heb ik liever geen storende factoren in mijn buurt, zoals pratende mensen, TV of radio.  Maar het tikken van de regen tegen de ruiten of het gefluit van vogels vind ik dan weer heel leuk om me te begeleiden in mijn boek.
 
Bij mooi weer vind ik het heerlijk om buiten te lezen als het rustig is.  Ook op een herfst- of winteravond gezellig onder een dekentje op de zetel vind ik zo gezellig en knus.
 
Tijdens het leesproces hecht ik me aan de karakters maar ook aan het boek zelf.  Als het boek uit is, moet ik altijd even afscheid nemen. Ik neem het nog een paar keer vast, herlees soms wat passages. Natuurlijk ligt er altijd een nieuw boek (of twee, drie) klaar.  Ik mag niet zonder vallen.
Bij een nieuw boek begint het proces weer van voor af aan.
 
Daarom zal ik altijd fan blijven van papieren boeken i.p.v. e-books.  Het is ook minder vermoeiend voor je ogen denk ik. We zitten toch al zo vaak op een beeldscherm te turen.
En een echte page turner doet toch enkel zijn naam eer aan als je de bladzijden kan omslaan. ;-)
 

maandag 10 juni 2013

Herman Van Veen - Fiets (Hé kleine meid, op je kinderfiets) : voor mijn vader



Opgedragen aan mijn lieve vader die vandaag 9 jaar geleden overleed.  De tijd vliegt, maar het gemis blijft.
Dedicated to my father who died on this day 9 years ago. Time flies, but grief doesn't.