Welcome to my scrapworld

Becky Higgins' Project Life

Becky Higgins' Project Life
http://www.beckyhiggins.com/products/

Please link to my site if you copy text or pictures. Thanks.

© Ingrid Poppeliers - http://www.taalcreatief.blogspot.com/

Posts tonen met het label kinderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kinderen. Alle posts tonen

maandag 31 augustus 2015

Weer naar school ! Back to School !



www.animaatjes.nl

Morgen is het 1 september, de eerste schooldag voor zoveel kinderen en leerkrachten.  De zomervakantie is voorbijgevlogen.  Ik merkte daarnet verrast op dat mijn vorige post dateert van 30 juni.  De hele vakantie heb ik niets geschreven op mijn blog.  Misschien wel omdat ik heel erg genoten heb van de zomerdagen en veel buiten vertoefd heb.  Als het zonnetje schijnt, dan moet ik gewoon naar buiten. De werkjes binnen doe ik wel als het slecht weer is of 's avonds.  En het was een hele goede zomer, van begin tot eind.  We zijn begonnen met een hittegolf eind juni - begin juli. En we eindigen met warme zomerdagen. Na het onweer van vanavond zou het morgen wisselvalliger worden en wat frisser.

Een stemmetje in mij zingt het weemoedige maar prachtige liedje van Gerard Cox. ''t Is weer voorbij die mooie zomer ...'  Niet dat de zomer plots hoeft te eindigen op de eerste schooldag, maar dan schuift het seizoen toch al langzaam richting 'Indian Summer'.  Alsof we vanaf 1 september al van een nazomer moeten spreken.  Het is reeds donker om 21u en de zon klimt niet meer zo hoog.  De dagen worden zichtbaar korter.

Ik wil niet dat de zomer en de schoolvakantie voorbij zijn, maar helaas, er is geen stoppen aan.

Na deze overpeinzingen wil ik iedereen die morgen weer naar school gaat het beste wensen.  Veel goede moed en ook voor de mama's en papa's van de kleintjes veel sterkte.  Voor de kleinsten zijn het vaak kleine drama'tjes die zich afspelen aan de schoolpoort.  Troost u, als ze groter worden, betert het, voor hen maar ook voor uzelf.  We moeten onze kindjes altijd weer een beetje meer loslaten ... tot ze volwassen zijn.

zondag 8 december 2013

Examens: veel succes ! / Exams: good luck !



Het is weer volop examentijd.  Wiskunde, Latijn, Engels, Frans, Duits, Fysica, Chemie, Bio, ... het moet weer allemaal in die hoofdjes gepompt worden. En dan krijg je van je tieners de volgende vragen:
- waarom moeten we dat en dat nu leren ? Dat is toch niet interessant ? En wat zijn we ermee vooruit dat we dat weten ?
- waarom beginnen de examens niet wat vroeger zodat we geen twee vakken op één dag hebben ?
- we moesten dat niet leren en toch waren er vragen over op het examen.
- ...

Wij ouders proberen hen dan te motiveren, moed in te spreken en op tijd en stond eens te verwennen met iets lekkers om te eten of te drinken.  Ik vind het bv heel belangrijk dat mijn dochter wat beweging neemt en dan liefst nog in de frisse lucht.  De hersenen hebben zuurstof nodig en op tijd even een break; een wandelingetje of touwtje springen (om zo maar iets te zeggen) sturen vers bloed en dus zuurstof door je lichaam en naar je hersenen zodat je er weer tegenaan kan. 
Maak het je studenten maar eens wijs natuurlijk. Ze zitten in hun pauze vaak liever op hun laptop bezig, en dat ontspant de geest ook wel even.  Maar om je hersenen echt wat rust te gunnen en op te laden, meot je volgens mij toch eens naar buiten en wat bewegen.

Ach ja, ik wil hier niet de moraalridder spelen.  Het werkte in elk geval voor mij vroeger. Ik ben dan ook een buitenmens in hart en nieren.  Maar toch. Ik wil het mijn kinderen ook meegeven.  Dit is een andere generatie, maar beweging en frisse lucht hebben we allemaal nodig om goed te kunnen functioneren. Toch ?

donderdag 5 december 2013

Sinterklaasavond - Sinterklaasstorm: Hoor de wind waait door de bomen ...

 

 
 

Hoor De Wind Waait Door De Bomen

Hoor de wind waait door de bomen.
Hier in huis zelfs waait de wind.
Zou de goede Sint nog komen,
nu hij 't weer zo lelijk vindt.
Nu hij 't weer zo lelijk vindt.
Ja, hij rijdt in donk're nachten
op zijn paardje, oh zo snel.
Als hij wist hoe zeer wij wachten,
ja gewis, dan kwam hij wel.
Ja gewis, dan kwam hij wel!
 
Waaien doet de wind heel stevig, en bovendien is het springtij.  De waterkeringspoorten aan de Antwerpse Schelde worden gesloten.  Aan zee worden de nodige maatregelen getroffen; in een wijk in Bredene werd aan de 2000 inwoners gevraagd de nacht elders door te brengen. In de Nederlandse provincie Zeeland werden de 62 schuiven van de deltawerken gesloten. Het waterpeil langs de dijken is in de nacht van 5/12 op 6/12 gestegen tot het hoogste niveau in Zeeland sinds het rampjaar 1953. In Engeland en Duitsland heeft de storm ook lelijk huis gehouden.
 
Hoe moet dat dan met Sinterklaas die over het dak komt vanacht ? 
 
Nee, serieus, het is niet leuk dat vanavond en vanacht veel mensen bang zullen zijn voor overstromingen omwille van het springtij.  Wat is dat toch met al die stormen ?  Het heeft ongetwijfeld te maken met de opwarming van de aarde.  Het klimaat geraakt langzaam maar zeker de kluts kwijt.  Deze storm gaat de geschiedenis in als de 'Sinterklaasstorm'.
 
Ik hoop dat de kindjes niet te bang zijn op deze bijzondere avond.  Als kind vond ik het een magische avond en ik leefde er enorm naartoe.  Sinterklaasliedjes klonken bij ons door de woonkamer. De langspeelplaat kraakte af en toe, maar dat gaf niet. Dat hoorde bij de charme ervan.
 
Voor de kleintjes komt de Sint, maar de groten zitten met hun neus in de leerboeken. Blokken voor de examens.  Af en toe zien ze het eens niet meer zitten, dan weer lukt het studeren goed. 
En zo worden kleine kindjes groot.   Als ouder zie je en beleef je de steeds veranderende levensfases van je kinderen.  Zelf verander je ook mee.  Je moet op tijd en stond eens stilstaan in de fase waarin je zit.  Stoppen met je af te jagen en altijd maar te streven naar meer, naar beter en naar meer geluk. 

Zoek het geluk in elke dag, in kleine dingen. Probeer elke dag eens te lachen.  Schaterlachen is natuurlijk nog beter.  Het is zo ontspannend en je lichaam maakt endorfines (gelukshormonen) aan, gratis en voor niks.  Een aflevering van bv 'The Big Bang Theory' werkt op je lachspieren.  Er zijn zo veel grappige programma's, films, boeken, columns, ... Voor elk wat wils.

Probeer elke dag iemand te knuffelen. Ook dat geeft een geluksgevoel.  Het hoeft niet altijd geld te kosten. Het geluk schuilt in de eenvoudigste dingen.  Ook bergen speelgoed kunnen een knuffel niet vervangen.

vrijdag 15 november 2013

Haal meer uit je weekend ! / Enjoy your weekend more




Vrijdagavond, dan begint voor de  meesten een welverdiend weekend. Zo veel verwachtingen, zo veel plannen. Lijkt het weekend voor jou ook steevast een dag te  kort ?

Het weekend is een welkome break na een drukke werkweek. We willen meestal heel wat doen: afspreken met vrienden of familie, lekker sporten, uit eten, de natuur in, een concert of tentoonstelling meepikken, shoppen ... En dan zijn er nog de activiteiten van de kinderen, les of huiswerk bijwerken, wassen, strijken, poetsen, boodschappen doen, klusjes ...

ONVERWACHTE GEBEURTENIS
Het is duidelijk dat je dit alles niet op 2 dagen rond krijgt. Prop dus je weekend niet te vol, overleg met je huisgenoten en stel je prioriteiten. De was en het stof op de kast lopen heus niet weg. Laat een beetje ruimte voor de inspiratie van het moment, om te lanterfanten of voor onverwachte gebeurtenissen.

BREEK DE SLEUR
Doe eens wat anders of vooral: doe wat jij leuk vindt.  Waar krijg jij energie van ? Waar word jij vrolijk van ? Wat ontspant je compleeft of geeft je voldoening ? Een paar uur niets doen of net stevig gaan stappen in de natuur ?  Een gat in de dag slapen of net heel vroeg op om foto's te maken van een spinnenweb met dauw ? De krant lezen in een gezellig café ... ?

TIJD VOOR JEZELF
Je wil in het weekend wat meer aandacht besteden aan je gezin en je partner, logisch, want je ziet hen graag. Maar daarom hoef je niet altijd alles samen te doen. Als je een paar uur je ding kan doen, werkt je goede humeur eens zo aanstekelijk.  Jouw geluk maakt je gezin blij.

(Bron: OZ Profiel, nov-dec 2013)
http://www.oz.be/over-oz/profiel

zaterdag 16 juni 2012

Zo was het leven toen (jaren 1940-1960) - nostalgie



Ben jij geboren tussen de jaren 1940 - 1960 ?

Wij waren de sterken uit de jaren 1940 t/m 1960
Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd,
met moeders die rookten, en of dronken
gedurende hun zwangerschap.
Zij namen aspirines, aten vinaigrettesaus,
mayonaise en desserten en zij werden
niet getest op suikerziekte of cholesterol.
En na dat trauma werden wij op onze buik
te slapen gelegd in kinderbedden
geverfd met mooie blinkende loodverf.

Er waren geen kindersloten op de deuren
en als wij met de fiets reden hadden wij
basketbalpetten op en geen helmen.
Als baby of kind reden wij mee
op de schoot van moeder
in auto’s zonder gordels,
noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.
In de bak van een camionnette zitten, of op het paard van Boer Zutter, op een zonnige dag, was altijd een belevenis
en iets héél speciaal.
Wij dronken putwater of water van de kraan
en geen water uit een plastic fles.

Wij aten taartjes, wit brood, echte boter,
spek met eieren en beukennootjes
en walnoten die al op de grond lagen.
Wij dronken warme chocolademelk
met echte suiker erin.
We hadden geen last van obesitas.
WAAROM ?

Omdat wij steeds buiten speelden.
Daarom!!
Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg
om naar school te FIETSEN
(er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen),
of om heel de dag te spelen in de frisse lucht
en dit op voorwaarde dat we
‘s avonds bij donkerte thuis waren.
(of als de straatverlichting begon te branden)
Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen.
We hadden geen gsm maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt.
We hadden "vuile kleren om te spelen"
en "schone kleren" om op bezoek
of naar de kerk te gaan.
Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken.
Wij hadden geen
Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz.
Er waren geen videospelen,
geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s
geen stereoketens.
Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld'
Er waren geen computers of internet.
WIJ HADDEN NOG VRIENDEN
en wij gingen buiten om met hen te spelen.

Wij vielen uit bomen, sneden ons,
braken af en toe een arm, been of een tand,
We gingen appels en peren "plukken"
en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor,
om iemand daarvoor de schuld te geven.
Als we dan toch gepakt werden,
dan kregen we een pak slaag en
thuis hielden wij wijselijk onze mond.

Wij kregen voor onze 12de verjaardag loodjesgeweren, speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild, katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel...
We maakten van oude messen, goede werpmessen en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café.
Ondanks dat men ons vertelde
dat wij ons ogen konden verliezen
of ons gingen kwetsen met die dingen
hebben wij dat allemaal overleefd.
Wij reden met de fiets of gingen te voet
tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon
langs achter binnen.
Wij waren er van harte welkom en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal.
Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis
dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet.
Zij waren Met en Voor de wet, en Met de leraars.
Als we op school een straf kregen,
kregen we thuis nog eens extra straf erbij!
Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders
van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht.
Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.

Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen, het succes en de verantwoordelijkheid
die er mee gepaard ging.
Wij hebben geleerd om dat te beheersen
en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent?
PROFICIAT!
Misschien wilt U dit delen met anderen
die het geluk hebben gehad groot te worden
voor dat de advocaten en politici
alles kwamen regelen en reglementeren?
Wat was het leven mooi, simpel en helder.
Soms wat ruw maar klaar en duidelijk
maar mét regels
en wat waren we gelukkig!

Zend deze boodschap aan uw kinderen
zodat zij kunnen beseffen
hoe braaf en gelukkig hun ouders waren.

zaterdag 17 maart 2012

Afscheid nemen van je kind (ter nagedachtenis aan de slachtoffertjes van de busramp in Sierre, Zwitserland 13/3/2012)


© Ingrid Poppeliers

Ons land is vandaag in rouw.  Onze gedachten gaan uit naar de 28 doden (22 kinderen en 6 volwassenen) en 24 gewonden van de busramp in Sierre, Zwitserland van 13 maart.  Uit respect voor deze slachtoffers en hun nabestaanden hielden we om 11u een minuut stilte.  De vlaggen hingen vandaag halfstok.

Niemand blijft onaangeroerd bij dit drama.  Het raakt iedereen - en zeker alle ouders - tot op het bot.  Kinderen in de fleur van hun leven, plots weggerukt uit hun liefhebbende gezin, hun familie, hun vriendenkring, hun school, ...  Zo ineens.  Alsof iemand het licht heeft uitgeknipt.  Het is zo wreed en haast niet te bevatten.

Hierbij een kleine beschouwing van mezelf, opgedragen aan alle ouders die hun kind verloren.

Telkens als je kind de deur uitgaat,
dan hoop je dat het straks veilig en wel terug thuis komt.
Liefst van al zou je je kind altijd bij je willen houden
om het tegen alle onrecht en gevaar te beschermen,
maar dat kan nu eenmaal niet.
Vanaf de geboorte moet je je kind,
je kostbaarste bezit,
beetje bij beetje loslaten.
Een hele moeilijke opgave,
maar wel essentieel voor een gezonde groei.
Opgroeien is afscheid nemen,
stukje bij beetje,
tot je kind klaar is om op eigen benen te staan.

De grootste angst van elke ouder
is je kind te verliezen.
Het kan niet de bedoeling zijn
dat je je eigen kind overleeft.
En toch overkomt het vele ouders,
te veel ouders.
Hoe verwerk je ooit zo'n zware klap ?
Zo'n intens verdriet, zo'n diepe wonde ?
Alsof er een stuk van jezelf is gestorven,
alsof er een stuk uit jou is gesneden.
Dit leed is zo hartverscheurend,
zo intens zwaar om dragen,
er zijn geen woorden
om dit te beschrijven.

Al die jaren omring je je kind met de beste zorgen,
je ziet het opgroeien, van een totaal afhankelijke baby
naar een zelfstandig mens,
je wil het een goede start geven voor het leven,
zodat hij of zij een fijne toekomst heeft.

En plots is het voorbij.  Alles. 
Je kind komt niet meer thuis.  Alles wat je voor hem of haar gepland en gehoopt had,
doet er plots niet meer toe.  De toekomst is plots weggevaagd.
Zo onwezenlijk, zo helemaal niet te bevatten.
Waarom ?  Waarom mijn kind ?  Waarom wij ?
Het moet verschrikkelijk zijn, voorgoed afscheid moeten nemen van je kind.
Het rijt je uiteen, het maakt je woedend, machteloos en intens verdrietig.

Ik kan me dit onbeschrijflijk verdriet en gemis slechts proberen voor te stellen.
Maar voor heel wat ouders (broertjes, zusjes, grootouders) is het keiharde realiteit.
Ik hoop echt dat ze alle steun en troost krijgen die ze nodig hebben. 
Ik vraag me echt af hoe je zoiets overleeft ?  Het laat heel diepe littekens na,
wonden die wellicht nooit meer zullen helen.

Heel veel sterkte aan alle ouders die hun kind verloren hebben.
Mogen zij ergens de kracht vandaan halen om verder te leven,
voor hun andere kinderen, en ook voor henzelf.
De weg zal heel zwaar zijn voor hen.
Mogen zij zich omringd weten door heel veel lieve en begripvolle mensen,
om hen te ondersteunen op deze weg.

zondag 11 maart 2012

Jeugdboekenweek : 10 - 25 maart 2012


De Jeugdboekenweek staat dit jaar in het teken van de 'dieren'.  Verhalen over en met dieren staan heel speciaal in de kijker.

Op http://www.jeugdboekenweek.be/ vindt u alles over de Jeugdboekenweek 2012: een overzicht van de materialen en boekenpakketten, boekentips en nog veel meer.
Vanaf begin februari 2012 is het kinderluik van de website online, met boekentips, dierenweetjes; kwissen en spelletjes. 

© Ingrid Poppeliers

Omdat lezen en voorgelezen worden héérlijk is. 

© Ingrid Poppeliers
Hierbij nog enkele links naar leuke websites :

http://www.boekenzoeker.org/
Op de Boekenzoeker-website kiezen kinderen en jongeren tussen 8 en 18 zélf hun boeken.  Op basis van hun persoonlijke interesses en stemmingen krijgen ze leestips op maat. Er is een boekenzoeker voor lezers van 8 tot 12, 12 tot 15 en 15 tot 18 jaar.

De Kinder- en Jeugdjury is de grootste leesclub van Vlaanderen.  Ze brengt kinderen en jongeren tussen 4 en 16 jaar samen om te praten over boeken.  In bijna elke gemeente zijn er leesgroepen die in mei hun favoriete boeken bekronen.

Kinderen kunnen niet vroeg genoeg met boeken in aanraking komen. Boekbaby's wil ouders met hun kleine kinderen laten genieten van boeken.

Via gratis boekenpakketten voor baby's vanaf 6 maanden brengt men leesplezier binnen in jonge gezinnen. De lijst van deelnemende gemeentes staat op de website.

Voorlezen is het begin van levenslang boekenplezier.  Ieder jaar zet Stichting Lezen in de laatste week van november het grote aanbod van mooie voorleesboeken in de kijker.  De campagne spitst zich toe op peuters en kleuters, maar het plezier van voorlezen houdt natuurlijk niet op als een kind zélf kan lezen.

Iedereen Leest spoort iedereen aan om te lezen.  Op de interactieve website geven lezers elkaar boekentips.  Actiemomenten doorheen het jaar zetten mensen op ludieke wijze aan tot lezen.

vrijdag 11 november 2011

11.11.11. - Herdenking wapenstilstand Wereldoorlog I / Remembrance Day Armistice World War I

© Ingrid Poppeliers
© Ingrid Poppeliers


© Ingrid Poppeliers
© Ingrid Poppeliers


11.11.11

Vandaag kon je om 11.11u op je digitale klok de magische cijfercombinatie 11.11.11   11:11 aflezen. 

Ook is het vandaag precies 93 jaar geleden dat Wereldoorlog I eindigde.  Op vele plaatsen in België werd hulde gebracht aan de gesneuvelde soldaten en burgers tijdens de wereldoorlogen.  Traditiegetrouw worden dan kransen neergelegd bij het monument of graf van de onbekende soldaat.

De klas van mijn zoontje maakte voor deze gelegenheid vredesduiven.  Op die papieren duifjes mochten de kinderen een boodschap schrijven.  Er staat vrijwel overal op:  'Nooit meer oorlog' en 'Voor altijd vrede in de wereld'.  De papieren vredesduifjes staan nu bij het monument van de tijdens de oorlog gesneuvelde mensen van Aartselaar.  Zo ontroerend mooi.

Gelukkig was het vandaag en de komende dagen droog en zonnig weer.  Zo kunnen de papieren vredesduifjes nog lang schitteren aan het monument van de gesneuvelden op het kerkhof van Aartselaar.

zondag 9 oktober 2011

New scraplayout: Two Best Friends Making Cupcakes


Het was somber, grijs weer en ik dacht: laat ik eens een scraplayout maken met vrolijke kleurtjes.  Het was heel lang geleden dat ik nog eens een scraplayout maakte, maar het ging echt heel vlot. Op een dik uurtje was het af.  Sommige layouts gaan vlot, andere vragen meer tijd.  Ik vond het alleszins leuk.

En ik heb nog zoveel foto's en scrapmateriaal.  Nu de dagen stilaan korter en wat kouder worden, wil ik weer wat tijd vrijmaken voor deze hobby.  Verder wil ik nog een hoop foto's in gewone albums kleven en steken.  Dat is een serieus titanenwerk, maar beetje bij beetje komt het wel in orde.  Verveling staat niet in mijn woordenboek.  Ik heb altijd tijd tekort om te doen wat ik graag wil doen.

---------------------

All day long the sky was grey and gloomy, so I thought: why don't I make a cheerful scraplayout ?  It had been way too long since I made one and I really felt like it.  It was fun and it was ready in an hour or so. 

I still have heaps and heaps of pictures and scrap material.  Now that autumn has come and shorter, colder and darker days are lying ahead of us, I want to spend some time on this hobby of mine.  Lots of pictures are also waiting to be sorted out and put into albums.  It's a huge amount of work, but step by step I will get there.  I'm never bored.  Quite on the contrary, there's too little time to do all the things I wanna do.

maandag 26 september 2011

Gevraagd: rust en vrije tijd voor grootouders

Op het antwoordapparaat van oma en opa:

'Hallo, wij zijn er even niet, maar spreek gerust een boodschap in. 
Ben je één van onze kinderen, druk 1. 
Moeten we op de kleinkinderen passen, druk 2.
Moeten de kleinkinderen bij ons blijven overnachten, druk 3. 
Heb je onze auto nodig, druk 4.
Heb je een mand strijk, druk 5.
Moeten de kleinkinderen worden afgehaald aan de schoolpoort, druk 6.
Komen jullie zondag met z'n allen bij ons eten, druk 7.
Komen jullie liever 's avonds, druk 8.
Bent u geen van onze kinderen, gelieve dan terug te willen bellen tijdens het ontbijt van half zeven tot zeven uur, of helemaal niet terug te bellen, tenzij het heel erg dringend is.

(uit: scheurkalender 'De Druivelaar')

donderdag 1 september 2011

Eerste schooldag ! / First Day of School !














Een zonnige, warme eerste schooldag.  Een miljoen kinderen en 150.000 leerkrachten zijn weer vertrokken voor een nieuw schooljaar. 

Onze kinderen zijn enthousiast thuisgekomen.  De kop is eraf, ze weten bij welke vriendjes ze zitten en ze kennen hun klastitularis.

Voor ons - de ouders - is het weer een stapel briefjes en formuliertjes invullen, maar dat doe ik graag.  Turnzak in orde maken, boeken kaften (al vind ik dat ons Laura nu ze in het 3e middelbaar zit, dat best eens kan leren ;-).

De buitenschoolse activiteiten en hobby's gaan weer stilaan van start.  Alles herneemt zich na een deugddoende vakantie en voor je het weet, is het weer routine.

Iedereen (of toch de meesten) is weer een klas(je) opgeschoven naar boven en/of van school veranderd.  Kinderen groeien als kool, en wij worden er ook niet jonger op ;-)  Het maakt me blij en weemoedig tegelijkertijd.  Gelukkig bestaan er fotootjes om niet te vergeten hoe klein onze kinderen ooit waren ;-))

woensdag 31 augustus 2011

Afscheid van de zomervakantie / Last Day of the Summer Holidays


Ik wil nog geen afscheid nemen van de zomer.  Een zomer die stilaan eindigt vooraleer ze goed en wel begonnen is.  Een handvol echt warme zomerdagen om op terug te blikken.  Verder wel erg genoten van de vakantie, ook al hebben we dit jaar ons zwembadje in de tuin niet opgesteld, omdat het de de moeite niet was.
De dagen worden al korter - het is al bijna donker om 21u.  Het is de laatste vakantiedag voor de kinderen.  De boekentassen staan al klaar.  Weemoed om de voorbijgevlogen zomervakantie vermengd met wat spanning voor de nieuwe start morgen op school.  Laura gaat naar het 3de middelbaar en Stijn naar het 4de leerjaar. We genieten nog van deze laatste vakantiedag.  De laatste dag van augustus.

Aan alle kinderen en leerkrachten, veel succes morgen voor de start van het nieuwe schooljaar !

________________________

I don't want to say goodbye to the summer yet.  A summer that is going to end before it has even started.
This is the last day of August and we haven't had as many hot summerdays as we normally do.  No heat wave or long period of hot summerdays.  It seems like we had our summer in spring.

The days are already getting shorter, at  9 pm it's almost dark already.  It's the last day of the holidays for the children.  School is starting again tomorrow.  The schoolbags are ready.  We are enjoying this last day of the summer holidays.  It makes me a bit sad and wistful.  Looking back I wonder where those 2 months have gone.  A day, a week, a month, it's over before you know it. 

I wish all the children and teachers a great start of a brand new school year tomorrow !

zondag 7 augustus 2011

BOEKENTIP: Het leven van een loser : hilarisch !!! / Diary of a Wimpy Kid - Jeff Kinney : hilarious !!!

Het leven van een Loser : Meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Dé absolute bestseller uit de USA is nu ook absoluut een bestseller in Nederland !

In augustus 2009 verscheen in Nederland het eerste deel in de serie van 'Het leven van een Loser' bij Uitgeverij De Fontein/Tirion. Inmiddels zijn er drie delen in het Nederlands vertaald en in twee jaar tijd zijn er meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Een absolute bestseller dus

.
Een tijdje terug kocht ik 'Het leven van een loser - deel 3: Bekijk het maar' in de boekhandel.  Het leek me een leuk en tof boek voor onze kinderen.  Ze vonden het zo geweldig dat we al snel naar de BIB gingen om te zoeken naar deel 1 en 2.  'Het leven van een loser - deel 2: Vette pech' vonden we, maar deel 1 hebben ze helaas niet.  Laura en Stijn hebben zich ziek gelachen met de humor en leuke cartoons.  Ik ben de boeken nu ook aan het lezen en ze zijn echt hilarisch.  Leuk geschreven in dagboekvorm, grappig voor klein en groot.  Een echte aanrader !!!
 
'Bram Botermans vindt het leven een hel. Op de middelbare school moet hij zich staande houden tussen kleine brugpiepers en volgroeid gespuis dat zich al scheert. Op een dag krijgt hij van zijn moeder een dagboek cadeau. En dat terwijl een dagboek juist een meisjesding is; nog nooit schreef er een jongen in een dagboek, wel dan? ‘Als je maar niet denkt dat ik “lief dagboek” hier en “lief dagboek” daar ga schrijven,’ is zijn eerste reactie.
Toch begint Bram er zijn verhaal in te schrijven: over zijn vervelende broertjes, zijn onnozele vriend Theo, de dagelijkse overlevingsstrijd op school, een gruwelijk eng griezelhuis en … die vervloekte kaas…'

http://www.hetlevenvaneenloser.nl/

zondag 31 juli 2011

Kind vermoord door honger ! De wrede waarheid / Child killed by Hunger ! The Bitter Truth

De multinationals met hun onstilbare winsthonger zijn verantwoordelijk voor de honger in de wereld. Er wordt voldoende voedsel geproduceerd om het dubbele van de wereldbevolking eten te geven.
(artikel uit De Standaard dd 30-31 juli 2011 door Jean Ziegler, socioloog en voormalig sociaal-democratisch politicus van Zwitserland.  Van 2000 tot 2008 de speciale VN-rapporteur voor het recht op voedsel)


Elke vijf seconden sterft een kind jonger dan tien jaar van de honger.  Elke dag verhongeren 37.000 mensen en bijna een  miljard mensen zijn permanent ernstig ondervoed.  In datzelfde voedselrapport van de FAO (de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN0 - waar deze cijfers elk jaar in staan - is ook te lezen dat de landbouw in zijn huidige fase van ontwikkeling perfect in staat is om het dubbele van de wereldbevolking normaal te voeden.


Conclusie: er is geen objectief gebrek, er is ook geen fataliteit voor deze dagelijkse slachtpartij van de honger die in ijzige normaliteit voortgaat.  Een kind dat van honger sterft, werd vermoord.
Of het nu in de Somalische vluchtelingenkampen is, in de sloppenwijken van Karachi of de slums van Dhaka, de doodsstrijd doorloopt dezelfde etappes.


Bij ondervoede kinderen zet het verval zich na enkele dagen door.  Het lichaam gebruikt eerst de suiker- en dan de vetreserves op.  De kinderen worden lethargisch en dan almaar magerder.  Het immuunsysteem gaat achteruit.
Diarree versnelt de uitputting.  Mondontstekingen en infecties aan de ademhalingswegen veroorzaken verschrikkelijke pijnen.  Dan begint de roofbouw van de spieren.  De kinderen kunnen niet meer overeind blijven.  Hun armen bengelen krachteloos naast hun lijf.  Hun gezicht wordt als dat van oude mensen.  Dan volgt de dood.


De omstandigheden die leiden tot deze duizendvoudige pijnen zijn echter gevarieerd en vaak complex. ... In de savannes, vlakten of bergen van Ethiopië, Djibouti, Somalië en Noord-Kenia zijn 12 miljoen mensen direct met honger bedreigd.  Al vijf jaar zijn de oogsten er ontoereikend.  De bodem is zo hard als beton.  Naast de droge waterputten liggen uitgedroogde runderen, geiten, ezels en kamelen.  De vrouwen, kinderen of mannen die nog enige kracht hebben, zijn op weg naar de kampen die door de UNHCR, het VN-agentschap voor Vluchtelingen, zijn opgezet. Bv naar het kamp in Dadaab op Keniaans grondgebied.  Daar verdringen zich al drie maanden meer dan 400.000 hongervluchtelingen. ...


Sinds juni treden dagelijks 1.500 nieuwe vluchtelingen uit de ochtendnevel.  In het kamp is al lang geen plaats meer.  De poort in de omheining van prikkeldraad is gesloten.  Voor de poort voeren de VN-ambtenaren een selectie door.  Slechts enkelingen die nog een levenskans hebben, komen er door.  Het geld voor een intraveneus dieet - dat een kind als het er niet te erg aan toe is, er in twaalf dagen kan bovenop brengen - ontbreekt.


Het Wereldvoedselprogramma van de VN dat de voedselnoodhulp moet verzorgen, vroeg op 1 juli een bijzondere bijdrage van 180 miljoen euro aan de VN-lidstaten.  Er werd slechts 62 miljoen euro gestort.  Het normale budget van het Wereldvoedselprogramma bedroeg in 2008 zes miljard dollar.  In 2011 is dat gezakt tot 2,8 miljard dollar.


Waarom ? Omdat de rijke donorlanden - in het bijzonder de EU-landen, de VS, Canada en Australië - miljarden euro en dollar moesten betalen aan hun lokale banken: om het interbancair krediet weer op gang te brengen en om de speculatiebandieten te redden (!!!!!)  Voor de humanitaire noodhulp en de reguliere ontwikkelingshulp bleef en blijft er bijna geen geld over (!!!!)


Door de ineenstorting van de financiële markten hebben de hefboomfondsen en andere grootspeculanten zich op de landbouwgrondstoffenbeurzen gestort.  Met termijncontracten en future drijven ze de basisvoedselprijzen naar astronomische hoogten.  Een ton graan kost vandaag 270 euro op de wereldmarkt.  Die prijs lag een jaar geleden op de helft.  Rijst steeg met 110 procent.  Maïs met 63 procent.


Wat zijn de gevolgen ? Ethiopië, noch Somalië, Djibouti of Kenia kunnen voedselvoorraden aanleggen.
...
Veel rijken, grootbankiers en ceo's van deze wereld komen samen in Salzburg.  Zij zijn de veroorzakers en de meesters van de kannibalistische wereldorde.
... In Salzburg kunnen wonderen gebeuren: het ontwaken van de meesters van de wereld.  De opstanding van het geweten.  Maar geen angst, die wonderen zullen in Salzburg niet gebeuren.'

We kunnen helaas enkel machteloos toekijken.  Maar het maakt me zo ongelooflijk kwaad.  En dan te bedenken dat we hier in zo'n overvloed leven.  Dat er soms voedselvoorraden worden vernietigd om de boeren en producenten nog een eerlijke prijs te geven.  Waarom kunnen die overschotten niet naar de hongergebieden getransporteerd worden met vliegtuigen door het leger bv ?  Dat is misschien naïef, want niets kan of mag eenvoudig zijn in deze tijd.  Er zijn ook altijd zoveel belangen en organisaties  mee gemoeid, om nog maar te zwijgen van corruptie. 

Wij hebben het geluk in het rijke westen te leven.  Maar toch mag dit ons niet koud laten.  Als hier een kind sterft, vinden we dat verschrikkelijk.  En dat is ook zo.  Maar het is ook verschrikkelijk voor al die andere kinderen in Afrika, Azië, etc. die een pijnlijke hongerdood sterven.  Voor ons is het een 'ver-van-mijn-bed'- gebeuren.  Maar het is helaas dagdagelijkse pijnlijke realiteit voor miljoenen mensen.  En dat besef moet er zijn bij ons.  Laat ons ons niet druk maken over futiliteiten.  Leer relativeren.  Denk dan maar eens aan de dagelijkse strijd op leven en dood die velen moeten voeren.  Dat zou geen enkel kind moeten doorstaan.  Geen enkel kind zou een hongerdood mogen sterven.  En toch gebeurt het ;-((((  Terwijl het anders zou kunnen.

donderdag 30 juni 2011

Zomervakantie !!! / School's out for the Summer !!!






De zomervakantie is begonnen !  Boeken, schriften en boekentassen kunnen opgeborgen worden.  De rapporten zijn binnen en de resultaten gekend.   Zowel voor de studenten als voor de ouders is de spanning van het afwachten voorbij.  Blijdschap en opluchting, maar ook teleurstelling en ontgoocheling.  En vaak ook een combinatie van beide alnaargelang het vak.

Wat het resultaat ook is, nu is het even tijd voor ontspanning.  De batterijtjes moeten terug opgeladen worden.  VAKANTIE is even BIJTANKEN, GENIETEN, ONTSPANNEN en NIEUWE ENERGIE opdoen.  Fijne vakantie iedereen, of je op reis gaat of thuis vakantie houdt.  Wees eens lief voor jezelf en doe eens die dingen die je al zo lang eens wilde doen.  Je leeft tenslotte maar één keer. Carpe Diem !

maandag 27 juni 2011

Tropische hitte in België - 34 graden C. / Tropical Heat in Belgium

HERE COMES THE SUMMER SUN

Het weer in België maakt rare sprongen.  Twee dagen geleden stonden we nog kou te lijden op het schoolfeest van de lagere school.  Het druilerige weer gooide roet in het eten.  Zonde van al dat voorbereidend werk van de ouderraad en de gemaakte kosten.  Vorig jaar was het schitterend zomerweer en dat vertaalde zich toen in een groot verbruik van drank, ijsjes en zo meer.  Dit jaar kwam de zon helaas een dag te laat.

Gisteren werd het al warmer en kwam het zonnetje tevoorschijn.  Vandaag swingden de temperaturen helemaal de pan uit met maxima van circa 34 grad. C.  Dit tropische weer was weer net iets van het goede te veel.  Vandaag gingen de 3de leerjaren waaronder Stijn op schoolreis naar Zeeland, meer bepaald naar het strand van Zoutelande, Vlissingen.  Lekker schuppen en spelen op het strand, pootje baden in de zee voor wat verfrissing, en elkaar goed insmeren met zonnecreme, want de zon brandde genadeloos.  Op de terugweg stonden ze in de file.  Stijn en de andere kinderen stapten doodmoe en verhit de bus uit.  Gelukkig zat Stijn in de bus met airco.  De kindjes in de andere bus hadden minder geluk.  Dat is in feite onmenselijk met dit weer.

De kindjes liggen nu - hopelijk - allemaal lekker te slapen, veilig geborgen in hun bedjes.  ZZZZZZZ

woensdag 8 juni 2011

Eindexamens in zicht !!! / Finals coming up !!!


Telkens de examentijd in juni aanbreekt voor de studenten, denk ik terug aan mijn eigen studententijd.  De spanning, de speciale sfeer, de stress, ... hoewel ik altijd wel heel goed voorbereid was en niet tot een kot in de nacht moest blokken tijdens de examens.  Dat had natuurlijk ook te maken met mijn passie voor talen, maar ook geschiedenis en aardrijkskunde vond ik heel interessant.  Dat was dan mooi meegenomen ;-)

Vooral in het hoger (toen heette dat nog Hoger Onderwijs van het Korte Type of Graduaat A6/A1) maakten vreemde talen bijna zo'n 80% uit van de leerstof.  Dat werd nog aangevuld met o.a. economie, rechten, boekhouden en ook 1 uurtje tekstverwerking.  Toen leerden we nog wel steno (!!!) in 4 talen (Nederlands, Engels, Frans, Duits), maar ik heb het nooit nodig gehad.  Kort na onze lichting werd steno geschrapt uit het lessenpakket.  Dat 1 uurtje op de pc was voor mij een allereerste kennismaking met een pc.  Toen (jaren '80) hadden de meeste mensen nog geen pc thuis.  Mijn broer had wel een Commodore, maar erg gebruiksvriendelijk was dat niet en het boeide me totaal niet.  Onze generatie is niet van kleinsaf opgegroeid met pc's.  Voor de kinderen van nu ligt dat wel even anders.  Die kunnen al van in hun peutertijd overweg met pc's, spelcomputers, enz.

In elk geval is het nu eventjes geen speeltijd voor de studenten, maar tijd voor serieuze zaken.  Sommigen zijn al bezig met de examens, anderen starten volgende week, zo ook ons Laura.  Ze zullen het wel weer overleven, en wij ook.  Broertjes en zusjes moeten wat stiller zijn, er moet voldoende structuur zijn en de student moet ook wat steun en soms wat hulp krijgen als het nodig is.  Maar aan alles komt een einde, ook aan examens.  Laat dat een troost zijn. 

Aan alle studenten wens ik heel veel GOEDE MOED en VEEL SUCCES met de examens !!!  En af en toe ook eens wat ontspannen, hé.  Frisse lucht doet wonderen en wat bewegen en voldoende slapen ook.

zondag 5 juni 2011

CREATIEF IDEE MET FOTO's: LEGO photography

Katie the Scrapbooklady deelt altijd zulke schitterende creatieve ideetjes via haar blog.  Onlangs postte ze een item over LEGO photography.  Ze is gek op kleine LEGO-mannetjes en fotografeert die in een totaal andere context.  Met macro-opnames creëert ze wonderlijk mooie effecten.

Ze haalde de mosterd bij Dan Phelps, de auteur van de blog 'LEGO a day'.  Hij maakt echt prachtige macro-foto's.  Kijk maar op de links hierbij.

Ik ben ook eens aan de slag gegaan met mijn zoontje, Stijn.  Het was leuk om te doen, maar ik besef nu wel één ding.  Om echt scherpe macro-opnames te maken, zou ik een nieuw fototoestel moeten hebben met een macro-lens.  Mijn huidige CANON Powershot begint wat mankementen te vertonen en ik kan niet zulke prachtige macro-opnames maken.  Hierbij vind je mijn pogingen tot.  Een mens moet roeien met de riemen die hij heeft, hé ;-)

woensdag 18 mei 2011

Boek 'Twee koffertjes vol mama' - Natacha Ingelbrecht, het aangrijpende verhaal van een moedige, sterke vrouw die vecht tegen kanker



Vandaag heb ik het boek 'Twee koffertjes vol mama' uitgelezen.  Het is het aangrijpende en ontroerende verhaal van Natacha Ingelbrecht, een bewonderenswaardige, moedige en sterke vrouw die tot het einde gevochten heeft tegen kanker.  Helaas heeft ze de strijd verloren.
 
Ik heb veel bewondering voor de kracht en de moed die zij opbracht om te vechten, ondanks alle pijn en neveneffecten van chemo's, bestralingen en operaties.  Ze wilde zo lang mogelijk blijven leven om haar kinderen Simon en Marie te zien opgroeien.  Maar Natacha heeft afscheid moeten nemen van het leven en van iedereen die haar zo dierbaar waren. 
Haar verhaal neemt je mee langs de diepe dalen van pijn, afzien, afscheid nemen van alles wat je lief is.  Het raakt je tot op het bot.  Ik kreeg vaak kippenvel toen ik het boek aan het lezen was.  Het moet verschrikkelijk zijn voor een jonge moeder om te leven met de dood voor ogen.  De wetenschap dat je op een bepaald moment afscheid zal moeten nemen van je opgroeiende kinderen.

Ik heb de VRT-reeks 'Doodgraag leven' helaas niet gezien.  In deze reeks volgden Kobe Ilsen en een cameraploegje een jaar lang 5 mensen die aan een ongeneeslijke vorm van kanker leden.  Eén van hen was Natacha Ingelbrecht.  Ik ben toch blij dat ik haar boek heb gelezen, hoe hard en droevig het ook is.  Kanker, pijn lijden, afscheid nemen en sterven, maakt deel uit van het leven.  We mogen er onze ogen niet voor sluiten, vind ik.  Deze mensen, hun families en vrienden kunnen juist heel veel steun en troost gebruiken.  Het doet ons beseffen dat we vaak bezig zijn met futiliteiten en luxeproblemen terwijl gezond zijn de grootste luxe is die je kan hebben.  Relativeren kan je leren. 

Tot slot wil ik heel graag iedereen die vecht tegen een ziekte een warm hart toedragen.  Veel goede moed en sterkte om de pijn en de vele ongemakken te kunnen dragen.  Ook aan de families en vrienden die voor hen zorgen en hen dag in dag uit tot steun en troost zijn. 

dinsdag 10 mei 2011

De waarheid over vaders / The Truth about Fathers

Hoe we over onze vaders praten volgens onze leeftijd.

5 jaar : Mijn papa kan alles !
10 jaar : Papa weet natuurlijk ook niet alles ...
15 jaar : Daar kent die oude pa van mij helemaal niks van !
21 jaar : Onze pa weet daar misschien wel iets van, maar 't is toch niet je dat.
30 jaar : Wacht even, ik zal het eerst eens aan vader vragen.
50 jaar : Pa, die wist werkelijk alles !

Helaas is mijn vader er niet meer.  Ik mis hem na 7 jaar nog steeds enorm.  Vind het zo spijtig dat hij zijn kleinkinderen niet heeft zien opgroeien.  Hij zou trots geweest zijn, daar ben ik zeker van.  Ik denk graag dat hij over hen waakt,waar hij nu ook mag zijn, en dat hij hun 'beschermengel' is. 

Onze trouwe merel in onze tuin komt vaak heel dicht bij ons en is niet bang.  We geloven een beetje dat het opa is.  Hij hield zo van vogels.  Het is zo'n fijne gedachte dat hij zo toch nog wat bij ons is.


_____

The way we talk about our fathers as we are growing older.

5 years old : My daddy can do anything !
10 years old : My daddy doesn't know it all ...
15 years old : My old man doesn't know the first thing about it !
21 years old : My dad may know something about it, but certainly not everything
30 years old : Hang on a sec, I'll ask my dad.
50 years old : My dad, he really knew it all !

Unfortunately my dad isn't around anymore for almost 7 years now.  And I still miss him an awful lot.  It makes me sad to realize that he never saw his grandchildren grow up.  I'm sure he would have been very proud of them.  I'd like to believe he watches over them wherever he may be.  I believe he is their 'guardian angel'. 

We always have a blackbird in our garden that approaches us without fear.  Our children believe that he is their grandfather disguised as a blackbird.  He loved birds so much. And you know what ?  I'd like to believe it, too.  It's such a nice thought to believe that my father is still with us this way.