BOEKENTIP: Dwarsliggers zijn heerlijk om te lezen

 

Ik ben de laatste tijd volledig in de ban van Dwarsliggers. Dat zijn kleine, maar volwaardige boeken die zo klein zijn dat ze in je handtas passen.  De bladzijden zijn flinterdun. Ik vind het heerlijk die blaadjes om te slaan.  Alle Dwarsliggers die ik tot nu toe heb gelezen, zijn ook echte page turners.

 

 

Ik vond ze in de Bib en na mijn eerste Dwarsligger heb ik bijna niets anders meer uitgeleend.  Dankzij deze reeks heb ik geweldige schrijvers leren kennen, zoals Saskia Noort en Camilla Läckberg.  'Eilandbewoners' van Vonne van der Meer vind ik helemaal het einde.  De setting is een vakantiehuisje op Vlieland (de Waddeneilanden), waar altijd andere mensen komen logeren.  We volgen telkens hun verhaal mee. Er is een gastenboek waarin de mensen dingen mogen vertellen die ze hebben meegemaakt tijdens hun vakantie in vakantiehuisje 'Doornroos'.  Heel origineel gevonden.

 

De Dwarsliggers zijn echte aanraders. Als je kan, leen er eens ééntje in de BIB.  Ik was er meteen aan verslaafd.  De onderstaande Dwarsliggers heb ik allemaal gelezen. And there's more where those came from.

 

Check zeker http://www.dwarsligger.nl/



 

 

Geweldig boek, mooi geschreven met aandacht voor elk detail (heel gevoelig):

 

Knappe thrillers, erg goed geschreven:

Lezen = genieten, overal, eender wanneer / The joy of reading, any place, any time

Hier ben ik het volledig mee eens / I totally agree

De charme van een boek

http://www.femke.co/meer-informatie-over/boeken/

 

Het plezier van een boek is niet te vatten in een paar woorden.  Voor mij moet een boek eerst en vooral van papier zijn, met een leuke kaft eromheen.  E-readers zijn niet echt aan mij besteed, al begrijp ik best dat het handig kan zijn voor onderweg wegens de compactheid ervan.

 

Maar de charme van een boek bestaat er voor mij net in dat ik het kan vastnemen en de bladzijden kan omdraaien.  Naarmate je verder leest, zie je het gelezen 'pak' bladzijden aan de linkerkant toenemen en aan de rechterkant afnemen. Het papier voelen, de geur ervan opsnuiven. Daar geniet ik zo van.

 

Liefst van al lees ik dikke boeken. Daar kan je je zo heerlijk in verliezen en alles rondom vergeten.  Het verhaal en de veelal dieper uitgewerkte personages nemen je helemaal mee naar een andere wereld. Heerlijk vind ik het als karakters herkenbaar zijn of rake uitspraken doen.  Meer dan eens neem ik een foto van een fragment of schrijf ik het op.

 

Toevallig ligt ons huis momenteel vol boeken die volledig of gedeeltelijk gesitueerd zijn in Londen.  'De trage wals van de schildpadden' van Katherine Pancol heb ik net uit.  Nu ben ik bezig in 'Dinsdag is voorbij' van mijn favoriete schrijversduo Nicci French.  Ik lees met de plattegrond van Londen naast mij. Ik ben pas terug van een weekendje Londen met mijn dochter en vind het heel leuk om op het plannetje te zien waar alles zich precies afspeelt.  Mijn zoontje verslindt deze zomer de boeken van Anthony Horowitz. Deze boeken spelen zich ook af in Londen. Heerlijk toch.

 

Als ik lees, heb ik liever geen storende factoren in mijn buurt, zoals pratende mensen, TV of radio.  Maar het tikken van de regen tegen de ruiten of het gefluit van vogels vind ik dan weer heel leuk om me te begeleiden in mijn boek.

 

Bij mooi weer vind ik het heerlijk om buiten te lezen als het rustig is.  Ook op een herfst- of winteravond gezellig onder een dekentje op de zetel vind ik zo gezellig en knus.

 

Tijdens het leesproces hecht ik me aan de karakters maar ook aan het boek zelf.  Als het boek uit is, moet ik altijd even afscheid nemen. Ik neem het nog een paar keer vast, herlees soms wat passages. Natuurlijk ligt er altijd een nieuw boek (of twee, drie) klaar.  Ik mag niet zonder vallen.

Bij een nieuw boek begint het proces weer van voor af aan.

 

Daarom zal ik altijd fan blijven van papieren boeken i.p.v. e-books.  Het is ook minder vermoeiend voor je ogen denk ik. We zitten toch al zo vaak op een beeldscherm te turen.

En een echte page turner doet toch enkel zijn naam eer aan als je de bladzijden kan omslaan. ;-)

 

Een zee van tijd om te lezen ...

dat is wat ik zou willen.  Er zijn nog zoveel boeken die ik zou willen lezen, verslinden, er helemaal induiken en de wereld rondom vergeten.  Dat lukt vooral met dikke boeken die je urenlang meeslepen naar een andere wereld.  Lezen is een feest.  Ook in een tijd waarin er veel concurrentie is van internet, tablets, smartphones, Wii, Nintendo, PSP, enz. 

Van 2 tot 17 maart 2013 is het weer jeugdboekenweek. 

http://www.jeugdboekenweek.be/

Op deze site vind je hele leuke boekentips voor kinderen t.e.m. de leeftijd van 12 jaar (klik op leestips). 

Jeugdboekenweek : 10 - 25 maart 2012

http://www.jeugdboekenweek.be/

De Jeugdboekenweek staat dit jaar in het teken van de 'dieren'.  Verhalen over en met dieren staan heel speciaal in de kijker.

Op http://www.jeugdboekenweek.be/ vindt u alles over de Jeugdboekenweek 2012: een overzicht van de materialen en boekenpakketten, boekentips en nog veel meer.

Vanaf begin februari 2012 is het kinderluik van de website online, met boekentips, dierenweetjes; kwissen en spelletjes. 

© Ingrid Poppeliers

Omdat lezen en voorgelezen worden héérlijk is. 

© Ingrid Poppeliers

Hierbij nog enkele links naar leuke websites :

http://www.boekenzoeker.org/
Op de Boekenzoeker-website kiezen kinderen en jongeren tussen 8 en 18 zélf hun boeken.  Op basis van hun persoonlijke interesses en stemmingen krijgen ze leestips op maat. Er is een boekenzoeker voor lezers van 8 tot 12, 12 tot 15 en 15 tot 18 jaar.

http://www.kjv.be/home/

De Kinder- en Jeugdjury is de grootste leesclub van Vlaanderen.  Ze brengt kinderen en jongeren tussen 4 en 16 jaar samen om te praten over boeken.  In bijna elke gemeente zijn er leesgroepen die in mei hun favoriete boeken bekronen.

http://www.boekbabys.be/new/home/index.php

Kinderen kunnen niet vroeg genoeg met boeken in aanraking komen. Boekbaby's wil ouders met hun kleine kinderen laten genieten van boeken.

Via gratis boekenpakketten voor baby's vanaf 6 maanden brengt men leesplezier binnen in jonge gezinnen. De lijst van deelnemende gemeentes staat op de website.

http://www.voorlezen.be/

Voorlezen is het begin van levenslang boekenplezier.  Ieder jaar zet Stichting Lezen in de laatste week van november het grote aanbod van mooie voorleesboeken in de kijker.  De campagne spitst zich toe op peuters en kleuters, maar het plezier van voorlezen houdt natuurlijk niet op als een kind zélf kan lezen.

http://www.iedereenleest.be/

Iedereen Leest spoort iedereen aan om te lezen.  Op de interactieve website geven lezers elkaar boekentips.  Actiemomenten doorheen het jaar zetten mensen op ludieke wijze aan tot lezen.

BOEKENTIP: 'Het grote boek van nutteloze kennis' (John Lloyd & John Mitchinson)

Nutteloze weetjes zijn nuttiger dan je denkt.  Je kan ermee uitpakken op café, er een eerste date mee imponeren of vervelende betweters op hun nummer zetten.  Weten zij veel dat een orkaanwolk evenveel weegt als 40 miljoen olifanten, dat mensen quasi doof zijn in de ruimte of dat de honingdas het meest agressieve zoogdier ter wereld is ?

Een greep uit het boek:
Hoe weet een haai je te vinden ?
Haaien hebben een verbluffend krachtige reukzin.  Ze kunnen bloed ruiken in een concentratie van 1 op 25 miljoen, wat overeenkomt met een enkele druppel bloed in een watertank van 9000 liter.  Een blinde haai zonder neus zou je nog steeds met gemak kunnen vinden.  De kop van een haai zit vol met kanaaltjes die met een gelei-achtige stof zijn gevuld.  De kanaaltjes registreren de zwakke elektrische velden die alle levende wezens afgeven.  Dus: zolang je niet bloedt, niet beweegt en je hersens en hart niet werken, komt het allemaal goed. (Het enige probleem is dat je dan dood bent ;-)

Hoe groot is de kans dat je een vliegtuigongeluk overleeft ?
Die is heel groot, vooral als je op de goedkope stoelen zit.  Volgens het tijdschrift Popular Mechanics is de veiligste plek bij een vliegtuigongeluk het achterste deel, ruim achter de vleugels, waar je een kans van 69% hebt om te overleven.  De slechtste plek om te zitten, is helemaal voorin, in eerste klas, waar de overlevingskans gereduceerd wordt tot 49%.  En de echte moraal van het verhaal ? Je hebt een veel grotere kans om in de taxi onderweg naar de luchthaven te verongelukken dan op de vlucht zelf.

Hoe zwaar is een wolk ?
Héél zwaar.  Een veelgebruikte eenheid om het gewicht van een wolk aan te geven, lijkt de olifant te zijn.  Volgens het Nationale Centrum voor Atmosferisch Onderzoek in Colorado weegt een gemiddelde cumuluswolk zo'n 100 olifanten.  Een grote stormwolk laat de weegschaal doorslaan op 200.000 olifanten.  Dat is nog niets vergeleken met een orkaan, dat naar schatting 40 miljoen (!) olifanten weegt.  Dat is 26 keer meer olifanten dan er op aarde bestaan.

(Bron: Metro dd 5/8/2011 - boek 'Het grote boek van nutteloze kennis', John Lloyd & John Mitchinson)

BOEKENTIP: Het leven van een loser : hilarisch !!! / Diary of a Wimpy Kid - Jeff Kinney : hilarious !!!

Het leven van een Loser : Meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Dé absolute bestseller uit de USA is nu ook absoluut een bestseller in Nederland !

In augustus 2009 verscheen in Nederland het eerste deel in de serie van 'Het leven van een Loser' bij Uitgeverij De Fontein/Tirion. Inmiddels zijn er drie delen in het Nederlands vertaald en in twee jaar tijd zijn er meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Een absolute bestseller dus

.

Een tijdje terug kocht ik 'Het leven van een loser - deel 3: Bekijk het maar' in de boekhandel.  Het leek me een leuk en tof boek voor onze kinderen.  Ze vonden het zo geweldig dat we al snel naar de BIB gingen om te zoeken naar deel 1 en 2.  'Het leven van een loser - deel 2: Vette pech' vonden we, maar deel 1 hebben ze helaas niet.  Laura en Stijn hebben zich ziek gelachen met de humor en leuke cartoons.  Ik ben de boeken nu ook aan het lezen en ze zijn echt hilarisch.  Leuk geschreven in dagboekvorm, grappig voor klein en groot.  Een echte aanrader !!!

 

'Bram Botermans vindt het leven een hel. Op de middelbare school moet hij zich staande houden tussen kleine brugpiepers en volgroeid gespuis dat zich al scheert. Op een dag krijgt hij van zijn moeder een dagboek cadeau. En dat terwijl een dagboek juist een meisjesding is; nog nooit schreef er een jongen in een dagboek, wel dan? ‘Als je maar niet denkt dat ik “lief dagboek” hier en “lief dagboek” daar ga schrijven,’ is zijn eerste reactie.
Toch begint Bram er zijn verhaal in te schrijven: over zijn vervelende broertjes, zijn onnozele vriend Theo, de dagelijkse overlevingsstrijd op school, een gruwelijk eng griezelhuis en … die vervloekte kaas…'

http://www.hetlevenvaneenloser.nl/

http://www.wimpykid.com/

Boek 'Twee koffertjes vol mama' - Natacha Ingelbrecht, het aangrijpende verhaal van een moedige, sterke vrouw die vecht tegen kanker

Vandaag heb ik het boek 'Twee koffertjes vol mama' uitgelezen.  Het is het aangrijpende en ontroerende verhaal van Natacha Ingelbrecht, een bewonderenswaardige, moedige en sterke vrouw die tot het einde gevochten heeft tegen kanker.  Helaas heeft ze de strijd verloren.

 

Ik heb veel bewondering voor de kracht en de moed die zij opbracht om te vechten, ondanks alle pijn en neveneffecten van chemo's, bestralingen en operaties.  Ze wilde zo lang mogelijk blijven leven om haar kinderen Simon en Marie te zien opgroeien.  Maar Natacha heeft afscheid moeten nemen van het leven en van iedereen die haar zo dierbaar waren. 

Haar verhaal neemt je mee langs de diepe dalen van pijn, afzien, afscheid nemen van alles wat je lief is.  Het raakt je tot op het bot.  Ik kreeg vaak kippenvel toen ik het boek aan het lezen was.  Het moet verschrikkelijk zijn voor een jonge moeder om te leven met de dood voor ogen.  De wetenschap dat je op een bepaald moment afscheid zal moeten nemen van je opgroeiende kinderen.

Ik heb de VRT-reeks 'Doodgraag leven' helaas niet gezien.  In deze reeks volgden Kobe Ilsen en een cameraploegje een jaar lang 5 mensen die aan een ongeneeslijke vorm van kanker leden.  Eén van hen was Natacha Ingelbrecht.  Ik ben toch blij dat ik haar boek heb gelezen, hoe hard en droevig het ook is.  Kanker, pijn lijden, afscheid nemen en sterven, maakt deel uit van het leven.  We mogen er onze ogen niet voor sluiten, vind ik.  Deze mensen, hun families en vrienden kunnen juist heel veel steun en troost gebruiken.  Het doet ons beseffen dat we vaak bezig zijn met futiliteiten en luxeproblemen terwijl gezond zijn de grootste luxe is die je kan hebben.  Relativeren kan je leren. 

Tot slot wil ik heel graag iedereen die vecht tegen een ziekte een warm hart toedragen.  Veel goede moed en sterkte om de pijn en de vele ongemakken te kunnen dragen.  Ook aan de families en vrienden die voor hen zorgen en hen dag in dag uit tot steun en troost zijn. 

Onze eerste cupcakes ! / Making cupcakes for the first time

CUPCAKES !!!

Cupcakes zijn een echte rage op dit moment.  Ik heb me dan toch ook maar eens laten verleiden tot het kopen van wat materiaal en aan de slag te gaan met onze kindjes.  Ze waren meteen enthousiast.  Ik maakte het deeg en met een spuitzak spoten we voorzichtig het deeg in de papieren vormpjes in het bakblik.  Het was een heel geknoei met die spuitzak.  Onze vingers hingen al snel vol deeg ;-)  We hadden nog nooit met zo'n spuitzak gewerkt, dus ja, wat wil je ?

Daarna konden de muffins de oven in. Al snel verspreidde zich een heerlijke geur door onze keuken.  Eenmaal uit de oven en wat afgekoeld, verdwenen er al snel een paar in onze mond.  Er bleven er voldoende over om te versieren.

De volgende dag versierden we de muffins met gekleurde gesuikerde rolfondant (ongelooflijk zoet !), vloeibare chocolade uit een tube en gekleurde suikerbolletjes.  Ik had ook wat uitsteekfiguurtjes gekocht in de vorm van bloempjes, diertjes, hartjes, bloemblaadjes en dat viel goed in de smaak.  We hadden het idee dat we met boetseerklei bezig waren, maar het was wel eetbaar.  In elk geval hebben we er ons geweldig mee geamuseerd.

 

 

© Ingrid Poppeliers

Cupcakes are a real hype these days.  So, I decided to give it a try with the children.  I bought toppings, figures to slice out little flowers, rabbits, hearts, leaves, petals, and so on.  Also little sugar balls and chocolate topping in a tube to decorate the muffins.  I made the dough and the children helped me fill the wholes in the baking tin.  When it was baking in the oven, a lovely smell spread through our kitchen.  After coming out of the oven, the muffins looked so tasty that we each ate one or two already.

The next day we decorated the muffins with coloured sugar coating (very sweet !!!), chocolate topping and the tiny sugar balls.  We had so much fun decorating the muffins.  It was as if we were playing with modelling-clay, except this one was eatable.  Our first home made cupcakes were a success !

Boek 'Duizend schitterende zonnen' / Book 'A Thousand Splendid Suns' - Khaled Hosseini

Ik heb al veel boeken gelezen in mijn leven: spannende, ontroerende, grappige, griezelige, ... maar weinigen waren zo aangrijpend, schokkend en ontroerend als 'Duizend schitterende zonnen'. Het relaas van twee meisjes die opgroeien in het door oorlog geteisterde Afghanistan doet je naar adem happen.  Je houdt niet voor mogelijk wat voor triest en schrijnend lot hen beschoren is.  Onmenselijk en voor ons totaal ondenkbaar.

De levensverhalen van beide meisjes/vrouwen kunnen niemand onberoerd laten.  Van uithuwelijking aan een veel oudere, gewelddadige man tot misbruik en complete vernedering.  In het kader van de Afghaanse oorlogen en vervolgens de opkomst van het tirannieke regime van de Taliban hoeft het geen uitleg dat de vrouwen volledig gedegradeerd werden en geen rechten meer hadden. 

Dit boek laat me nooit meer los.  Het is soms zwaar te verteren kost, maar het is geen fictie.  Dit is helaas de trieste realiteit van vele vrouwen.  Ik word hier zo kwaad van en tegelijk heel droevig.  Het idee dat vele meisjes en vrouwen dit allemaal moeten meemaken.  Kunnen wij dan enkel machteloos toezien ?  Het maakt me zo woedend.

27 januari - Gedichtendag : 'Lenteleven' geschreven door mijn vader

Gedichtendag is ieder jaar hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. Vandaag - 27 januari 2011 - staat de poëzie een dag lang in het zonnetje. Liefhebbers verspreid over Nederland en Vlaanderen organiseren vandaag een grote diversiteit aan eigen poëzie-activiteiten op scholen, in bibliotheken en winkels, culturele instellingen, op het werk of gewoon op straat. Kranten, radio, televisie en het internet klinken vandaag een stuk poëtischer.

Bron: http://www.gedichtendag.com/

Op een dag als deze wil ik heel graag het volgende gedicht publiceren:  'Lenteleven', geschreven door mijn vader.

'Lenteleven'

De merel fluit de lente in
en wekt de wijde wereld.
De zon bestraalt met nieuwe zin
het land dat was beneveld.

Nu haalt de boer zijn ploeg weer uit
en spreidt het zaad in d'aarde.
De kiemen priemen ongestuit,
het wordt een groene gaarde.

De kievit loopt de weide door
en 't koekoekt ganse dagen.
Er klinkt een lied voor ieders oor,
men kan geen klacht verdragen.

Jos Poppeliers, 1957

Oneliners zoemen in mijn hoofd / Oneliners buzzing through my head

Een oneliner is een kernachtige, meestal geestige uitspraak die niet langer is dan één zin.
(Bron: wikipedia)

Er zoemen constant oneliners door mijn hoofd.  Bekende en grappige, uit films, liedjes en boeken, maar ook uit mijn eigen leven.  Om de één of andere reden heeft mijn geheugen een voorliefde voor oneliners.  Het registreert ze als data op een harde schijf. Ik kan er niets aan doen, het gebeurt gewoon.  Dingen die mensen gezegd hebben een dag, een week, een maand, een jaar, 2 jaar, 5 jaar, 10 of 20 jaar geleden.  Honderden zinnen blijven rondzinderen in mijn hoofd.  Alsof mijn geheugen een soort database is die alles haarfijn opslaat en continu een film afspeelt met bijhorende beelden.  Soms vind ik dat leuk; het wil soms al eens helpen bij een quiz.  Maar soms ben ik het echt beu.  Ik heb nooit echt rust.  Die beelden en zinnen worden continu afgespeeld in mijn hoofd en dat is zoooo vermoeiend. 

Soms schrikken mensen dat ik bepaalde dingen van heel lang geleden nog precies kan navertellen.  Zelf zijn ze het vaak al lang vergeten.  Soms wou ik dat ik ook kon vergeten.  Data en jaartallen onthouden, is niet zo mijn specialiteit, tenzij ik het met iets kan verbinden en het zo kan onthouden (bv de muziek in het jaar dat onze kinderen geboren zijn, kan ik altijd juist plaatsen).  Ik onthoud vooral woorden en beelden - onlosmakelijk verbonden - die als videofilmpjes ergens in mijn geheugen opgeborgen zitten.  Heel vreemd.

Ooit kocht ik het boek 'Jill, de vrouw die niets kan vergeten', het waargebeurd verhaal van Jill Price. 
Tekst op de cover: 'Ze onthoudt alles.  Het is voor haar onmogelijk om iets, wat dan ook, te vergeten... Haar herinneringen zijn net scenes uit videofilms: ze spelen constant af in haar hoofd, vooruit en achteruit, springend door de jaren, zonder dat Jill ze kan stoppen.'

Het verhaal is heel herkenbaar.  Herkenning doet deugd.  Het lucht op te weten dat je niet de enige bent wiens brein zulke vreemde sprongen maakt ;-)  Ik lees een artikel in een tijdschrift of krant ook meestal met sprongen.  Ik begin ergens in het midden, dan lees ik het einde en vervolgens begin ik van voor af aan.  Ik heb de neiging zo eerst de tekst te 'scannen' om te kijken of ik het wel helemaal ga lezen.  Maar een roman lees ik wel netjes van voor naar achter.  Ik ga nooit piepen op de laatste bladzijden van het boek.  Dan is de lol eraf, hé.

Nu terug naar de bekende oneliners. Er zijn een heel aantal blogs aan gewijd. 

Een hele bekende oneliner is :  'Houston, we have a problem.'
'Don't mention the war.' is een bekende oneliner uit Fawlty Towers met John Cleese.

Eén van mijn favoriete oneliners is : 'I used to be indecisive, but now I'm not so sure anymore.'


Humoristische oneliners: http://www.funny2.com/jokes.htm
I wondered why the Frisbee was getting bigger, and then it hit me.
If you think there is good in everybody then you obviously haven't met everybody.
If you can't convince them, confuse them.
If your feet smell and your nose runs, you're built upside down.
To err is human. To forgive is against company policy.
If at first you don't succeed, redefine success.
Failure is not an option. It's bundled with your software.
Save the whales: collect the whole set.
You have the right to remain silent, anything you say will be misquoted, then used against you.
I drive way too fast to worry about cholesterol.
Time is a great healer, but a terrible beautician.
I intend to live forever - so far so good.
Support bacteria - they're the only culture some people have.
When everything's coming your way, you're in the wrong lane and going the wrong way.
If at first you don't succeed, destroy all evidence that you tried.
A conclusion is the place where you got tired of thinking.
Experience is something you don't get until just after you need it.
For every action there is an equal and opposite criticism.
No one is listening until you make a mistake.
The colder the x-ray table the more of your body is required on it.
The hardness of butter is directly proportional to the softness of the bread.
The severity of the itch is inversely proportional to the ability to reach it.
To steal ideas from one person is plagiarism; to steal from many is research.
You never really learn to swear until you learn to drive.
I've been on so many blind dates, I should get a free dog.

1001 boeken die je gelezen moet hebben / 1001 films die je gezien moet hebben

 

Ik heb het boek '1001 films die je gezien moet hebben' uitgeleend bij de BIB.  Wat een heerlijk boek om door te struinen.  Het neemt je mee op reis langs de meest markante en succesvolle films door de jaren heen, en wel vanaf 1900 tot nu.  Van 'Le voyage dans la lune' (1902) en 'The Great Train Robbery' (1903) tot 'Aanrijding in Moscou', 'Loft' (2008), 'Avatar' en 'Inglorious Bastards' (2009).

Het boek '1001 boeken die je gelezen moet hebben' stond vorig jaar op mijn lijstje voor Nieuwjaar (bij de schoonfamilie), maar toen kreeg ik een ander cadeautje.  Dit jaar zet ik dit boek weer op mijn lijstje.   Het geeft in een notendop - nu ja, notendop, het is een joekel van een boek - een chronologisch overzicht van de meest geapprecieerde en succesvolle boeken.  Op de checklist kan je afvinken welke boeken je al gelezen hebt.  Lijkt me heerlijk om in huis te hebben. 

Het ideale Kerst- of Nieuwjaarsgeschenk voor elke film- en/of boekenliefhebber ;-)

Hommage aan overlevenden vliegtuig crash in Andes op 13 okt. 1972 / Homage to Andes plane crash survivors on Oct. 13, 1972

Official website of the Andes Survivors:

http://www.viven.com.uy/571/eng/default.asp

Vandaag precies 38 jaar geleden - op 13 oktober 1972 - stortte een vliegtuig neer in het Andesgebergte met aan boord 45 mensen waaronder het Uruguayaans rugbyteam en familieleden. Velen stierven tijdens de crash of na een lange strijd tegen hun verwondingen, koude, honger, lawines. Echter, 16 van hen overleefden 72 dagen op een hoogte van ca. 4000 meter !

De sterke wil om te overleven, tilde hen - na heel lang twijfelen - over de zeer hoge drempel tot het eten van mensenvlees. Ze moesten een knop omdraaien om zoiets te doen, maar het is hun redding geweest. De 16 overlevenden hebben tot op heden een heel intieme band met elkaar door alles wat ze samen meemaakten.

Het is echt de moeite om dit aangrijpende verhaal te lezen of de film te bekijken: 'ALIVE'. Het is één van de strafste overlevingsverhalen in de geschiedenis. Eddie en ik hebben de film al verschillende keren op video bekeken. We kennen de film intussen door en door, maar het gaat ons nooit vervelen. We kennen zelfs hele dialogen uit het hoofd.

Uit respect en eerbetoon aan deze overlevenden, doopten we begin jaren '90 onze kwisploeg met de naam 'Andes Surviors'. Ik kwis al lang niet meer mee, maar mijn man Eddie is een fervent kwisser. De naam 'Andes Survivors' is intussen een begrip in het professionele quizmilieu.

Een tijdje geleden postte Eddie een berichtje op de officiële site van de echte Andes Survivors. Een neef van één van de overledenen mailde terug. Hij vond het heel tof dat onze quizploeg de naam 'Andes Survivors' draagt.

______

Today, exactly 38 year ago - on October 13th, 1972, a plane with 45 people, most of them Uruguayan rugbyplayers and their relatives crashed in the Andes Mountains. A lot of them died in the crash or later on because of their wounds, because of the extreme cold, the hunger, avalanches, ... However, 16 of them survived 72 days at an altitude of about 4,000 meters !

The strong will to survive lifted them up to a level of eating the dead. It was after a lot of discussions that they gradually overcame their moral principles. Until this day they have an intimate bond with each other because of everything they went through.

Reading the book or watching the film that's called 'ALIVE' is something you really should do. It's about survival in extreme circumstances, one of the most heroic survival stories in history. My husband and I have seen it several times on video and we know it by heart. Entire dialogues are registered in our memory for good.

We really admire the Andes Survivors. In the early '90s we founded a quizteam and baptized it 'Andes Survivors'. I don't quiz anymore, but my husband is a passionate quizzer. His team 'Andes Survivors' is very respected in the professional quiz circuit.

Some time ago, my husband posted a reaction at the website of the real Andes Survivors. A relative of one of the deceased replied that he very much appreciated the fact that we named our quizteam 'Andes Survivors'.

BIB Aartselaar nu ook op Facebook

http://www.facebook.com/bibliotheekaartselaar

Sinds kort vind je onze Bibliotheek ook op Facebook. Daar vind je interessante info over hun aanbod, maar ook over geplande evenementen, zoals de Kinder-en Boekenjury en de Verwendag op 16 oktober 2010.

De BIB: een oase van boeken, boekjes, tijdschriften, kranten, films, muziek, ... Je kan er uren in verdwalen en genieten. Ik lees alles wat los en vast zit, dus ja, daar kom ik wel aan mijn trekken ;-) Hetzelfde probleem heb ik met boekenwinkels. Ik ben er gewoon niet weg te slaan. Om nog maar te zwijgen van de Boekenbeurs in Antwerpen, die in november alweer aan zijn zoveelste editie toe is.

Ik hoop dat het me ooit gaat lukken ook mijn verhalen terug te vinden in de BIB, de boekenwinkel of de Boekenbeurs. Zal het me lukken om schrijfster te worden van kinderboeken ? Ik ben er alleszins heel erg mee bezig. En ik doe het ongelooflijk graag.

Pas verschenen bij Davidsfonds: 'Genummerd voor het leven'

Pas verschenen bij Davidsfonds/Leuven: boek 'Genummerd voor het leven' De laatste getuigen van de concentratiekampen in Europa (1940-1945)

Fotografie door Etienne Van den Bulcke, vader van mijn goede vriendin en collega, Mieke.

Het Nieuwsblad - Gemeente Lier: Genummerd voor het leven

37 getuigen van de Tweede Wereldoorlog vertelden hun verhaal aan scholieren uit het hele land. Die schreven er een boek over dat je naar de keel grijpt.

Zopas verscheen het boek 'Genummerd voor het leven' van Patricia De Landtsheer, Marc Van Roosbroeck en Etienne Van den Bulcke. 37 getuigen uit de concentratie- en vernietigingskampen, ondergedoken joodse kinderen en hun redders, partizanen en verzetsstrijders werkten eraan mee. Het zijn stuk voor stuk getuigenissen die naar de keel grijpen en je niet meer loslaten. Ook de historiek van elk kamp wordt kort geschetst met een blik op wat er vandaag nog van overblijft. 'Deze getuigenissen mogen voor de komende generaties niet verloren gaan', vindt co-auteur Marc Van Roosbroeck. 'En we moesten niet veel langer meer wachten met het noteren van hun herinneringen, want tussen het tijdstip dat ze geïnterviewd werden en het verschijnen van het boek, zijn vier van hen helaas al overleden.

''De getuigenissen werden opgetekend door een heterogene groep jongeren uit alle schoolnetten, opleidingsniveaus en opleidingsvormen. Een bijzondere samenwerking tussen jong en oud met een gemeenschappelijk doel: een oproep om de gruwel van de Tweede Wereldoorlog nooit te vergeten en nooit opnieuw te laten gebeuren.

'Verscheidene scholen uit de regio Lier werkten er aan mee: Sint-Maria-Instituut Geel, Heilig Hartscholen Heist-op-den-Berg, GBJ De Markt Mol, KA Arthur Vanderpoorten Lier, Tweedekansonderwijs Mechelen, K.A.Vaartland Willebroek, Sint-Gummaruscollege Lier, Stedelijke Handelsschool Turnhout, K.A. Boom, MS Bornem, KTA Wollemarkt Mechelen, Tweedekansonderwijs Turnhout.

'Genummerd voor het leven - De laatste getuigen van de concentratiekampen in Europa (1940-1945)' is uitgegeven bij het Davidsfonds. Formaat 16,5 x 24 cm, ca. 240 p. Prijs 27,50 euro.

Veel boeken op boekenbeurs Antwerpen !!!

We zijn gisteren naar de Boekenbeurs geweest, volgens jaarlijkse traditie. Het was mijn 35ste jaar, schat ik. Had een gesprekje met kinder en jeugdboekenauteur Frank Geleyn en die vroeg me of ze daarvoor geen medailles uitreikten ;-)

Het was er warm - zoals steeds - er was veel volk en nog veel meer boeken. Prachtige, leuke, interessante, grappige, ... Ik had weer ogen te kort. Dit jaar zijn we pas tegen 14.30u gegaan, omdat ik voormiddags nog moest gaan werken. Donderdagavond is de boekenbeurs altijd later open en ben dus tot 20u zoiets gebleven. Eddie en de kinderen waren zo'n 2 uur eerder met de bus huiswaarts gegaan.

Enkele BV's gezien die hun boeken kwamen signeren: Paul d'Hoore, Guido Belcanto, Herman De Croo, Wendy en haar Fransje, maar above all zijn we Urbanus himself tegen het lijf gelopen. Grappig wel. Hij reageerde heel sympathiek toen ik spontaan tegen Eddie en onze kinderen zei 'he, kijk, Urbanus !' Urbanus lachte en zei 'Ja, kijk, Urbanus'. Was wel leuk.

Maar ik heb vooral massa's titels van boeken gelezen, veel boeken vastgenomen, bekeken, er wat in gelezen. En natuurlijk toch ook een paar boeken gekocht, vooral informatieve en één roman 'De meester en Margarita' van Michail Boelgakov. Was niet van plan wat te kopen, maar ja, op het jaarlijkse Boekenfeest wil ik mezelf op iets trakteren, ah ja.

Met het zien van al die mooie en leuke kinderboeken, ben ik weer erg gemotiveerd om verder te schrijven aan mijn kinderverhaal, dat al aardig vorm begint te krijgen. Deze keer ga ik er echt voor. Doelgroep: kinderen tussen 7-10 jaar. Maar heb ook veel ideetjes voor prentenboeken. Ik heb gisteren eens bestudeerd welke uitgeverijen welk soort kinderboeken uitgeven. Want zoals ik al zei, deze keer wil ik er echt voor gaan.

In het verleden heb ik al verhaaltjes geschreven, maar nu ben ik echt gedreven voor 'the real thing'. Mijn vader heeft me hierin ook altijd aangemoedigd. Ik geloof er zelf ook in dat het zal lukken. Het is een levensdroom die ik niet meer wil uitstellen tot later of tot na mijn pensioen. Ik wil er NU voor gaan.

Toen Felice gestorven was, las ik een artikel over hem waarin hij zei dat hij een bezige bij was en dat hij weinig sliep. 'Slapen doe ik later wel, als ik dood ben'.
Mijn vader zou ook boeken gaan schrijven als hij met pensioen was. Helaas is het er niet meer van gekomen ...
Ik wil later niet tot het pijnlijke besef moeten komen dat het te laat is. Dat ik mijn droom niet nagejaagd heb. Dat ik het nooit geprobeerd heb.

BOEKENTIP : Tot het voorbij is (Nicci French) - literaire thriller met stip op 1

Het beroemde schrijversduo Nicci French schrijft literaire thrillers die lezen als een trein. Echte page turners met altijd een verrassend plot. Ik ben echt verslingerd op hun boeken en verslind ze één na één. Ik heb van elk boek genoten, maar voor mij is de onbetwistbare nummer 1 'Tot het voorbij is'. Verrassend geschreven, vanuit originele hoeken en tot het einde spannend.

Nicci Gerard en Sean French schrijven deze literaire thrillers samen. Ik heb hier al een tijdje 'In het maanlicht' van Nicci Gerard liggen en daar ga ik nu mijn tanden eens in zetten, allez, niet letterlijk natuurlijk, hé. Maar morgen ga ik naar de Bib om 'Tot het voorbij is' terug binnen te brengen, en dan kan ik het toch niet laten om even te gaan piepen in het rek bij de F van French. En als er nog ééntje bij staat, die ik nog niet heb gelezen, zal ik het toch niet kunnen laten om die mee te nemen. Ik kan het niet helpen, de drang is te sterk.

Dus, als je deze zomer eens een vlot geschreven literaire thriller wil lezen en je houdt van sterke dialogen, dan moet je beslist 'Tot het voorbij is' eens lezen. Of een ander boek van Nicci French. Je zal er geen spijt van hebben. Het mooie aan hun verhalen is dat ze de verschillende personages met hun typische eigenaardigheden prachtig neerzetten. Niet oppervlakkig en toch ook weer niet te sterk uitgediept, maar precies goed. Zo blijft het licht en ontspannend om lezen, en geloof me, hun boeken lezen echt als een trein. Veel leesplezier in elk geval !

CREATIEF MET TAAL: Gedichtendag - 'De Wolken'

Vandaag, 29 januari, is het in Vlaanderen en Nederland Gedichtendag. Dat is al traditie sinds het jaar 2000 en het vindt telkens plaats op de laatste donderdag van januari.

Sommige gedichten kan ik niet zo waarderen, maar andere dan weer wel. Met schilderijen is dat ook zo. Moderne abstracte kunst is veelal niet aan mij besteed, maar ik hou van schilderijtjes in aquarel alsook het werk van de impressionisten. Zoveel mensen, zoveel verschillende meningen. Kunst is nu eenmaal heel subjectief.

Op een dag als vandaag is een gedicht wel op zijn plaats. Ik ken er niet zo ongelooflijk veel, maar 'De Wolken' van Martinus Nijhoff heeft een bijzondere waarde voor mij en mijn familie. Het was het lievelingsgedicht van mijn vader. Dus ik draag dit vandaag heel speciaal aan hem op.

'De Wolken' (Martinus Nijhoff)

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.

En ik riep: 'Scandinavie, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

- Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -

Nationale Voorleesweek van 22 tot 30 nov. 2008

Van 22 tot 30 november 2008 is het nationale Voorleesweek.
Voorlezen is plezier voor kinderen én volwassenen. Een moment van gezellig en intiem samenzijn. Voorlezen is het leukste kwartiertje van de dag !

http://www.voorlezen.be/

In de basisschool CADE in Aartselaar is er jaarlijks een leuk initiatief. De leerlingen van het 6de leerjaar lezen voor de leerlingen van het 1ste leerjaar voor uit een zelf gekozen boek. Waar ? In de BIB natuurlijk ! De leerlingen van het 6de oefenen dit op voorhand in hun klas, zodat de intonatie, leessnelheid, enz. eventueel nog bijgeschaafd kunnen worden.