CREATIEF IDEE: Tijd voor leuke zomerfoto's

De zomer is het seizoen bij uitstek om sprankelende, leuke foto's te maken van je kinderen. De felle kleurtjes van hun kleertjes, hun bruinverbrande snoetjes en het ongedwongen, vrije gevoel van de zomervakantie geven het geheel een speelse en vrolijke uitstraling.

Fotografeer je kinderen onverwachts en neem een reeks foto's na elkaar. Zo heb je net die ene blik of die ene vrolijke schaterlach. Als je wil dat ze onverwachts plots in de lens kijken, verras hen dan door iets grappigs te zeggen of te doen. Als ze dan omkijken, doe je 'knip' en dan krijg je een verraste blik die meestal heel spontaan is.

Door van perspectief te veranderen, kan je s p a n n e n d e foto's maken. Ga eens door je knieëen en fotografeer je kinderen vanop hun eigen hoogte. Wat ook een origineel beeld oplevert, is zelf op de grond gaan liggen en je kind fotograferen vanuit kikkerperspectief. Zo lijken ze groot, of hebben ze ineens superlange benen.
Ga ergens op staan of laat je kinderen op de grond zitten of liggen. Dan fotografeer je hen vanuit vogelperspectief en dat levert ook hele leuke plaatjes op, vooral als ze dan naar boven kijken.

Laat je kinderen door een opening piepen of vanachter een poortje of hekje naar de lens kijken. Heel verrassend en fris, net zoals kinderen zijn. Of laat ze gewoon hun gangen gaan en blijf wat op de achtergrond. Met een lens kan je hen ongestoord dichterbij halen en fotograferen, al is het natuurlijk niet zo makkelijk als ze in beweging zijn. Met de juiste apparatuur en instellingen, lukt dat natuurlijk wel. Experimenteren maar.

Neem ook geregeld close ups van je kinderen. Stralende, frisse oogjes om in te verdrinken. En ze hebben zo'n expressieve gezichtjes. Een blije blik, maar evengoed een dromerige of verlegen blik. Een close up zegt het allemaal, heel vaak onbetaalbaar mooi.

Water is ook een heerlijk gegeven, vooral als de zon erin speelt. Spelende kinderen in een zwembad of in een riviertje of kinderen die met waterpistooltjes spuiten en waterspelletjes doen. Dat levert gegarandeerd leuke en spontane zomerplaatjes op.

Op zonovergoten zomerdagen wacht je best tot na 15u zoiets om een mooie belichting te krijgen. 's Middags staat de zon te hoog en dat geeft harde schaduwen. Maar in de late namiddag en 's avonds heb je een zachter en mooier licht. Dat tovert een mooie gloed op de gezichtjes van de kinderen. De kleuren op de foto's zijn dan ook veel warmer en zachter dan bij het felle, harde middagzonlicht. Ideaal is het als er bewolking is omdat het zonlicht dan getemperd wordt.

En zeker niet vergeten om ook alledaagse situaties te fotograferen. Niet enkel foto's nemen op verjaardagen en feestdagen. Het zijn juist de foto's met het leven van alle dag erop die later heel waardevol zullen zijn. bv samen werken in de tuin, vriendjes op bezoek, aan tafel, tandjes poetsen in pyjama, bij oma op bezoek, een leuke fietstocht, ...

Pas op voor de reuzenberenklauw !

Ken je de reuzenberenklauw (Heracleum mantegazzianum) ? Deze imposante plant uitgroeiend tot een hoogte van 3 meter en met bloemschermen met een diameter tot een halve meter, is populair in grote tuinen en parken. De plant bloeit in juni-juli.

MAAR OPGEPAST !!! Als de huid in contact komt met het sap van deze plant en wordt blootgesteld aan UV- stralen (zon of zonnebank), kunnen er na 24 uur of later huidletsels ontstaan. De letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden. Deze overgevoeligheid voor de zon kan meerdere dagen aanhouden. Best vermijdt men gedurende één week elke blootstelling aan zonlicht: lange mouwen, lange broek, hoed, zonnecrème met hoge beschermingsfactor.

Elke zomer in de maanden mei, juni en juli krijgt het Antigifcentrum een groot aantal oproepen voor dit soort huidletsels. Daarom vestigt het dan ook de aandacht op dit onvoldoende gekend fenomeen.

Hoe werkt het precies? Als de huid in contact komt met het sap van deze plant, dan kunnen er na 24 uur of later huidletsels ontstaan, althans indien de huid nadien werd blootgesteld aan UV- stralen (zon of zonnebank). Deze fototoxische reactie wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van furocoumarinen in alle delen van de plant die geactiveerd worden onder invloed van licht. De letsels kunnen de vorm aannemen van roodheid met plaatselijke zwelling en kleine blaasjes, maar bijna steeds vormen er zich grote blaren die één à twee dagen nodig hebben om tot volle ontwikkeling te komen. De letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden. Later ontstaat ter plaatse vaak een restpigmentatie.

Hoe kan u problemen voorkomen ? Tijdens werkzaamheden in de tuin, bijvoorbeeld wanneer bladeren of bloeiwijzen worden afgesneden, moet men vermijden dat druppeltjes vocht op de huid terechtkomen. Men dient erop beducht te zijn dat het sap soms dwars door de kledij tot op de huid kan doordringen! Wandelen of spelen op plaatsen waar de reuzenberenklauw groeit, dient vermeden te worden. De plant zou nooit mogen aangeplant worden in de omgeving van kinderspeelplaatsen.

Wat moet u doen in geval van huidcontact of bij huidletsels? In geval van huidcontact moet men de huid direct grondig wassen. Daarna moet gedurende minstens een week elke blootstelling aan zonlicht worden vermeden (dragen van bedekkende kledij, gebruik van een zonnecrème met hoge beschermingsfactor).Verschijnen er toch huidletsels, dan is het raadplegen van een arts aangewezen.

uit: Brochure van de Nationale Plantentuin

My perfect Summer with H2O & summerfruit

© Ingrid Poppeliers

WATER !!!
Wat heeft een mens meer nodig op warme zomerdagen ? Heerlijk dorstlessend, maar ook zalig verfrissend om in te zwemmen, te spelen met de kinderen of rond te dobberen op een luchtmatras. Een openluchtzwembad heeft op mij een magische aantrekkingskracht. Laat dat nu net zijn wat we hadden tijdens ons verblijf in de Ardennen vorige week, niet helemaal toevallig natuurlijk. Heerlijk, schitterend blauw water en een stralende zon in een staalblauwe lucht. Dat was FEEST ! Dat was GENIETEN !

© Ingrid Poppeliers

Heerlijk, sappig ZOMERFRUIT erbij en een goed boek maken mijn 'Perfect Summer'.


ZOMER = je heerlijk vrij voelen (zonder te veel verplichtingen)
ZOMER = veel buiten zijn en liefst in de vrije natuur
ZOMER = terug wat meer basic leven (minder TV, minder PC, minder telefoon en GSM)
ZOMER = op blote voeten lopen, in short en T-shirt
ZOMER = alle ramen en deuren opengooien
ZOMER = niet langer enkel dromen van wat je graag wil doen, maar er eindelijk eens aan toegeven.
ZOMER = zoveel mogelijk 'uit je agenda' stappen, even je eigen ding doen. De wereld blijft immers wel voortdraaien (of 'doordraaien')

ZOMER = TIJD VOOR JEZELF MAKEN

'Just a perfect day ... just a perfect Summer - now is the time to ENJOY'

Zonnige Zalige Zomerdagen

Wat een heerlijke start van de zomer en de schoolvakantie ! Zo'n lekker warme, zonnige zomerdagen, nog niet echt zwoel en plakkerig, maar wel zalig. You just gotta love them.

Vandaag heb ik genoten van een hele dag buitenzijn op een zonovergoten schoolfeest van CADE, de school van Stijn, en nadien nog op de braderij in het dorp. Heb veel babbeltjes gedaan en natuurlijk ook wel lekkere dingetjes gegeten. Wat woon ik toch graag in Aartselaar. Het is hier heel gemoedelijk en toch heb je alle winkels en belangrijke uitvalswegen vlakbij.
We wonen hier intussen 11 jaar en ik voel me hier echt goed. Al blijft mijn hart natuurlijk wel kloppen in de Kempen. Ik kom er zo graag en voel me er altijd direct terug thuis als ik er ben. Eens een Kempenaar, altijd een Kempenaar (ik toch). En daar ben ik trots op.

Mid Summer's Day - de langste dag

Vandaag - 21 juni - is het de langste dag van het jaar en het begin van de zomer. Voornamelijk in de Scandinavische landen viert men dan het Midzomerfeest.

uit Wikipedia :
'Het Midzomerfeest verwijst naar de zomerzonnewende op 21 juni en de voor-Christelijke feestelijkheden die hiermee gepaard gaan in voornamelijk Noord-Europa.'

Dan worden er vreugdevuren aangestoken en wordt er vaak ook een heks verbrand. Vooral in de Scandinavische landen Finland, Zweden en Noorwegen is dit een belangrijk feest.

Boven de poolcirkel gaat de zon niet helemaal onder rond deze tijd van het jaar. Het wordt dus niet echt nacht. Dit prachtig natuurfenomeen lokt ongetwijfeld vele toeristen naar het hoge noorden in deze periode. Moet fantastisch zijn om dit eens 'live' mee te maken. Gelukkig mocht ik bovenstaande prachtige fotoreeks van PICASA Webalbums plukken. Zo kunnen we ook wat genieten van de middernachtzon.

Alles gaat voorbij

Nothing lasts forever ... niets blijft voor altijd.

Deze dagen zitten de studenten te zwoegen voor de examens. Al die leerstof die in die hoofdjes moet gepompt worden. Ook al is het bij mij reeds lang geleden, toch voel ik met hen mee en herinner ik me nog de spanning en stress die erbij kwam kijken. Nu hebben we trouwens zelf een studentje die moet blokken voor de examens. Niet te geloven dat dat 1ste jaar middelbaar reeds voorbij is ! Wat vliegt de tijd toch. Nog een kleine spurt tot aan de eindmeet, en dan is het vakantie voor de leerlingen en studenten. Een mens wordt er zowaar wat weemoedig van.

Weemoed heb ik altijd op het einde van een schooljaar en eind december. Even terugblikken op leuke en minder leuke dingen die gebeurd zijn. Weemoed is ook mijn deel nu we vorige woensdag afscheid moesten nemen van mijn lieve grootmoeder. Ze was 91 en ze heeft nu eindelijk rust, want ze was moe.
Maar toch doet zo'n afscheid pijn, want nu kan ik haar niet meer zien en een knuffel geven. Maar ook is er met haar nu een heel hoofdstuk in mijn leven afgesloten. Ik heb hele mooie tijden beleefd bij moeke in Oosthoven (Oud-Turnhout) en die herinneringen staan me nog bij als de dag van gisteren. Het is vreemd dat ze er nu niet meer is. Het vraagt tijd om het verdriet wat te laten slijten. Maar de heimwee naar vroeger, die blijft. Die gaat niet voorbij. Nooit. En dat is goed. Toch wou ik soms dat ik nog één keertje terugkon naar vroeger, toen mijn vader en moeke nog leefden. Nog een keertje die heerlijke, onbezorgde tijd als kind in de jaren '70 beleven. Daar zou ik geld voor geven ...

Respect please !

Soms is een beetje respect in onze maatschappij ver te zoeken. Of wat dacht je van mensen die hun hond het voetpad als 'toilet' laten gebruiken en doodleuk het 'cadeautje' laten liggen, notabene vlak naast de schoolpoort !!! Ge moet toch maar durven. Of in het gras in de berm waar je uit je auto moet stappen. Leuk !!! Er staan boetes op, maar toch gebeurt het. Uit gemakzucht of express ? Of weten ze gewoon niet beter ? Wellicht zijn ze te laks. Gelukkig hebben de meeste baasjes een plastic zakje bij zich en kuisen ze alles op.

Of wat dacht je van tieners die na hun avondlijke 'vergaderingen' alles laten rondslingeren op het mooie graspleintje in het dorp ? Blikjes, lege frietbakjes, plastic flesjes, tientallen sigarettenpeuken, ... 's Morgens op weg naar school moeten kinderen en ouders op weg naar school zich een weg banen doorheen het vuilnis. Dat is toch een schande ! Wat een gebrek aan respect voor het mooi aangelegde plantsoen en voor de mensen die er passeren.

En gisteren werden Stijn en ik bijna van het zebrapad gemaaid door een terreinwagen én vervolgens een schoolbus !!! Misschien zat die chauffeur te dromen ? Kan niet, hé, met een bus vol kindjes en een straat vol zwakke weggebruikers.

En wij maar het goede voorbeeld geven. Onze kinderen zijn de volwassenen van morgen. En wat we ze zeker moeten meegeven, is RESPECT hebben. We moeten ze behoeden voor een 'je m'en fous'-mentaliteit. Ze mogen niet laks worden en denken dat 'een ander het wel zal doen'. Want dan komt het echt niet goed.

XS - S - M - L - XL - XXL - XXXL

Mensen ... je hebt ze in alle vormen, maten, lengtes en breedtes. Groot, klein, dik, dun, appelvormig, peervormig of zuilvormig, ... Of je nu op een terrasje zit in de stad of in de zoo, aan zee of in het buitenland, je komt nergens twee exacte kopieën tegen. Wel ééneiige tweelingen of dubbelgangers, maar meestal zijn er toch nog kleine verschillen.

Ik vind het leuk en boeiend om mensen te observeren. En niet zozeer enkel qua uiterlijk, maar ik vraag me ook graag af wat hen drijft. Waarom kiest een mens voor een bepaald soort kledingstijl of die kleur van haar ? Waarom gaat de ene graag op reis om veel te zien terwijl een andere liefst 2 weken op het strand of aan het zwembad ligt te zonnen ? Waarom hebben sommigen een voorkeur voor Aziatische landen terwijl dit anderen juist niet kan bekoren ? Waarom leest de ene graag en kan de andere geen letter gelezen krijgen omdat het hem niet zo kan boeien. Waarom zijn sommigen voor Facebook en anderen heel erg tegen ? Waarom hebben sommige mensen geen behoefte aan sport of gezond eten, terwijl anderen er juist zoveel plezier en energie uit putten en zich geen leven zonder kunnen voorstellen ?

Ik vraag me bij mensen vaak af: 'what's your drive ?' Wat drijft iemand om te doen wat hij doet ? Een soort doel of rode draad in je leven. Ik vind het vreemd dat er mensen zijn die geen hobbies hebben of zich een doel stellen in het leven. Iets wat je wil bereiken.

Eens een mens de kaap van de 40 overschreden heeft, begint hij zich die vraag blijkbaar toch te stellen. De meesten hebben dan een gezin, een huis, een job, een leven dat 'volledig ingericht' is. Ze leven dan grotendeels op automatische piloot zodat het leven al vlug een sleur wordt en veel te voorspelbaar. Velen beginnen dan te denken 'Is dit het nu ? Kan ik nu niets meer bereiken ?' De 'midlife crisis' - om het met een modewoord te benoemen - slaat dan bij velen toe.

Het leven draait maar door, dag in dag uit, van weekend naar weekend, van maand naar maand en van jaar naar jaar. Sommigen worden geleefd i.p.v. zelf te leven.

Volgens mij heeft een mens een soort drive nodig. Iets om voor te leven en naartoe te werken. Iets dat je enthousiast maakt en je een tevreden gevoel geeft.
Een droom die je nastreeft. Een hobby, een sportprestatie, renoveren van je woning, een mooie tuin inrichten, een taal leren, op reis gaan, mooie foto's maken en daar iets mee doen, schrijver worden ...

Ga ervoor, en wacht niet tot je met pensioen bent. Want dan kan het te laat zijn. En spijt komt altijd te laat. GO FOR IT and do the things you wanna do !

Onze flinke eerste communicant ! Communiefoto's - collages op aanvraag

Een stralende dag vol zonneschijn ! Wat heeft een mens nog meer nodig op een feestelijke dag als deze ? Vanmorgen deed Stijn zijn 1ste communie. Het was één groot kinderfeest in de kerk, met leuke liedjes, ballonnen en natuurlijk schattige, lieve kindjes op hun paasbest. Of moet ik zeggen, 'pinksterbest' ?

Vandaag gaan we feesten en genieten. Reken maar !

De foto-communiekaartjes zijn van eigen makelij, of course. Vond het leuk om te doen. 
 

Murphy's Law

De wegen van Murphy zijn ondoorgrondelijk ... Alles komt altijd tesamen en als er iets mis kan gaan, zal het ook misgaan.

Als je ergens met je auto geparkeerd staat en je wil net in- of uitstappen, net dan komt de eigenaar van de auto net naast je ook aan en wil die ook in- of uitstappen. Leuk, zeker als je dan nog kinderen en/of gerief in of uit de auto moet laden. Al is het nog zo'n groot parkeerterrein, je kan er donder op zeggen dat er net iemand aankomt die in de auto naast je moet zijn. Ik heb dat toch altijd voor.

Of als na lang wachten en uitstellen eindelijk de dakwerkenfirma je roofing kan komen herstellen, net diezelfde dag gaat je overbuurvrouw verhuizen (!) zodat de dakwerken maar weer eens moeten worden opgeschoven. Want 2 kranen en 2 vrachtwagens vrijwel tegenover elkaar laten opstellen, is vrijwel onmogelijk en dan barricaderen we de straat. De overbuurvrouw was eerst, dus niks aan te doen. Murphy's Law, denk ik dan maar. Hoe groot is de kans dat je overbuurvrouw net op dezelfde dag verhuist ? Goed, het huis staat te koop, maar dan nog.

Ach, ik troost me met de gedachte dat er ergere dingen zijn. Trouwens, met het weer of het vinden van een parkeerplaats heb ik meestal meer geluk. Helaas niet zo met de Lotto ;-)

De wereld is om zeep ... zong Urbanus (en gelijk heeft hij)

Onze maatschappij en onze wereld zijn weer een paar schandalen en rampen rijker. Terwijl de politieke leiders in België het maar weer eens verknoeid hebben en we allen weer naar de stembus moeten, staan we aan het begin van een grote natuurramp door massa's olie op de oceaan, komende van een gezonken booreiland voor de kust van de Amerikaanse staat Louisiana. De Kerk komt zwaar onder vuur te liggen door de recent opgedoken pedofilieschandalen. Op economisch vlak gaat het ook al niet te best met al de nakende ontslagen en faillisementen. En de gewone brave werknemers zijn alweer de dupe, zoals steeds. Onder het mom van de crisis grijpen vele bedrijven de kans om mensen buiten te zetten, om zo hun winsten te vergroten.

De geschiedenis herhaalt zich. Steeds vaker wordt er een vergelijking gemaakt met de toestanden ten tijde van Daens, maar dan wel een modernere versie. Maar de problematiek blijft dezelfde. De bedrijfsleiders zijn machtig, de Kerk blijkt leiders te hebben die hun macht misbruik(t)en. De kloof tussen deze leiders en de gewone mensen wordt alsmaar groter. Het geloof en vertrouwen in de leiders heeft maar weer eens een flinke knauw gekregen. Komt dat nog wel goed ?

Het aantal werklozen stijgt, de armoede rukt op, maar een rijke elite wordt steeds rijker. Decadentie is van alle tijden, zo blijkt maar weer. Onlangs las ik in de krant een artikel over de topman van Inbev, die per dag 20.000 Euro verdient. Er stond bij 'aan zulke decadenties gaat een maatschappij ten onder ...'

En dat terwijl het leven alsmaar duurder wordt en vele levensnoodzakelijke dingen, zoals bezoekjes aan dokter, specialist, tandarts, apotheek, ... voor velen onbetaalbaar worden. Alsmaar meer mensen kunnen met moeite de eindjes aan elkaar knopen. De grote energieleveranciers, telecommunicatiebedrijven, verzekeraars, enz. doen hun prijzen stijgen en we staan met onze rug tegen de muur. Ze maken misbruik van hun monopolies.

Het is wraakroepend, en ik vraag me af hoe lang we dit met z'n allen nog moeten blijven pikken.

Ik houd mijn blog graag positief, maar dit moest me toch even van het hart... sorry.

Zwarte gaten ?

'Een zwart gat is een soort object in het heelal, waar als gevolg van de heel sterke zwaartekracht geen licht of materie aan kan ontsnappen...' (uit: Wikipedia)

Bij mijn weten bestaan zwarte gaten alleen in het heelal. Het zijn in feite in elkaar gestorte reuzensterren die een zo grote zwaartekracht hebben dat ze alles wat in hun buurt komt opslokken; zelfs licht kan er niet aan ontsnappen. Een heel boeiend fenomeen, vind ik.

Volgens mij hebben wij in ons huis ook zo'n paar zwarte gaten. Een verloren sok, nooit meer teruggevonden. Een paar washandjes, forever gone missing. En nu ben ik al dagen op zoek naar een kledingstuk van vorige zomer, nergens te vinden ! Heb me al zot gezocht. Er is maar één theorie mogelijk. Het is opgezogen door het zwarte gat in ons huis of door een wormgat ;-)

Stijgen of niet (op)stijgen... that's the question

Valt het je ook op dat alles steeds maar duurder wordt ? De prijzen gaan altijd maar in stijgende lijn, alsof onze lonen netjes meevolgen. Geen wonder dat het aantal mensen en gezinnen die amper rondkomen met rasse schreden toeneemt. Wat heb je tegenwoordig nog in je winkelkarretje liggen voor 25 euro ? Met 1000 BF kocht je vroeger heel wat meer, en dat is nu eens geen indruk, maar een feit. Waarom is alles in België veel duurder dan in onze buurlanden, Nederland, Duitsland en Frankrijk ?

Heb jij dat ook dat als je je jaarlijkse facturen voor bv autotax, lidmaatschap van wegenhulp, ... vergelijkt, dat ze altijd maar stijgen in prijs ? Waar gaat dat eindigen ?

Vind jij dat ook dat de huur- en koopprijzen van woningen en appartementen schandalig hoog geworden zijn ? In die mate dat het helemaal niet meer in verhouding staat tot wat je er voor krijgt ? Dit wordt te absurd voor woorden.

De enigen die dezer dagen dromen van stijgen, zijn de duizenden gestrande reizigers die niet meer teruggeraken wegens het gesloten luchtruim. En degenen die weg zouden moeten, op vakantie of voor zaken, die maar niet weg geraken. Om maar te zwijgen van de luchtvaartmaatschappijen en tour operators die met de handen in het haar zitten.
Wat een natuurfenomeen als een vulkaanuitbarsting al niet voor gevolgen heeft. Zo blijkt maar weer hoe afhankelijk en nietig wij mensen zijn, ondanks al onze technologie. Tegen natuurfenomenen en -rampen kunnen wij niets beginnen.

Het is wel bijzonder om al dagen geen vliegtuigen meer te zien overvliegen. Boven ons ligt een vluchtroute voor lijnvliegtuigen en het valt op dat er al dagen geen contrails in de lucht meer te zien zijn. Wel een heerlijk zonnetje aan een blauwe, vrijwel wolkenloze hemel.

Paasvakantie ... heerlijk !

De paasvakantie is begonnen. Voor de schoolgaande jeugd, en ook voor veel volwassenen. Het doet deugd eens 2 weken uit de sleur van alle dag te zijn. Ook al is het dan voor de meeste volwassenen geen 2 weken vakantie, toch verlopen de dagen anders als de kinderen geen school hebben.

Even geen huiswerktoestanden, geen toetsen, geen heen-en-weer gerij naar en van school. Veel nevenschoolse activiteiten kennen ook een vakantie-stop. We stappen eens uit onze agenda. Heerlijk vind ik dat.

Even lekker rustig aan. Tijd om wat relaxter te zijn. Ben er heel blij om. Ben er dringend aan toe. De kinderen ook.

Voor sommigen is er eerst nog vakantie-stress. Degenen die op reis vertrekken, kijken nog tegen een hoop inpak- en organiseerwerk aan. Hebben we alles ? Niks vergeten ? Nog maar eens alles afchecken ... Persoonlijk geeft me dat altijd heel veel stress, zelfs al bij een kort verblijf in eigen land.

Nee, voor ons geen vakantie-stress. Lekker thuis, lekker rustig, lekker genieten. Een weekje vakantie heb ik nu in het vooruitzicht. Er moet wel dringend geschilderd worden en dat wil ik afgewerkt hebben. Maar verder wil ik ook tijd voor ontspannende dingen, zoals lezen, veel buiten zijn, eens een film zien op TV en plezier maken met onze kinderen. Ik heb hen beloofd eens samen cakejes te bakken. Nog nooit gedaan samen. Het komt er één van de dagen beslist van.

En zondag staan er nog paaseieren op het programma. Mmmm, heel lekker allemaal. Maar zoooo gevaarlijk ;-)

Schrijfkriebels

Ik ben weer goed op dreef met mijn kinderverhaal. Had even een kleine writer's block, maar nu loopt het weer als een trein. Ik ben heel gedreven om het kinderverhaal dat ik nu aan het schrijven ben tot een leuk einde te brengen. En dan wil ik er graag mee naar een uitgever. Of eerst nog eens laten proeflezen door kinderen, maar ook volwassenen. Tot nu toe kreeg ik al hele goede en lieve reacties. Dat geeft me goede moed.

Alleen horen er bij dit verhaal tekeningen. Ik zie ze zo voor mijn ogen, maar van tekenen heb ik helaas geen kaas gegeten. Spijtig dat mijn vader niet meer leeft, want die kon prachtig vogels tekenen. Mijn verhaal gaat over 2 zwaluwtjes, grote broer wat eigenwijs en stoer, kleine zus wat onzeker en angstig. Samen trekken ze naar het zuiden.
Het verhaal moet wat humoristisch zijn, maar wil ook een boodschap meegeven. Bovendien leren kinderen wat meer over zwaluwen en de vogeltrek. Ik hoop echt dat het me gaat lukken met dit verhaal. Het is mijn levensdroom om schrijfster te worden. En nee, ik wil er niet mee wachten tot mijn pensioen ;-) Now is the time to make my dream come true.

Hieronder klein fragmentje uit mijn verhaal.
...
‘Hé kijk, ik zie een grote blauwe vlakte ginder ver !’ roept Mina enthousiast.
‘Dat is de zee !’ roept Rik uit.
De twee boerenzwaluwtjes vliegen er recht op af. Ze hebben nog nooit een zee gezien. Zoveel water bij elkaar, zo ver je kijken kan.
Een heleboel witte meeuwen cirkelen boven de zee en het witgele zand. Ze laten zich meedrijven op de zeebries.
Rik en Mina zijn blij dat ze aan zee zijn. Het is er zo anders dan thuis.
‘En wat doen we nu ?’ vraagt Mina nieuwsgierig.
‘We volgen de kustlijn naar het Zuiden. Zo komen we vanzelf in Afrika.’
Mina knikt. ‘Ja, laten we dat doen. Want in Afrika zijn de andere trekvogels. Daar moeten we heen.’

Ze vliegen maar door en door. Mina vindt de zee prachtig. De schittering van de zonnestralen op het golvende blauwgroene water. Tegen de avond zoeken de zwaluwtjes een plekje om te overnachten. In het duinriet vlakbij een vuurtoren nestelen ze zich knus bij elkaar. Met wat takjes en hun zakdoekjes hebben ze een gezellig slaapnestje gebouwd. De dag is bijna voorbij nu. De zon zakt als een rode vuurbal in de zee. De lucht kleurt prachtig purper en roze.
‘Wat mooi !’ zegt Mina vol bewondering.
‘Ja, prachtig’, knikt Rik.
Mina glimlacht gelukkig. ‘Ik houd veel van de zee. Ik wist niet dat het hier zo mooi was.’

’s Nachts ligt Mina dromerig te turen naar de grote gele bol in de donkere lucht. De heldere volle maan werpt haar licht op de donkere, zwarte zee. In de verte ziet Mina allemaal lichtjes. Van de vissersboten. Dat heeft grote broer haar verteld. Vissen worden ’s nachts gevangen. Arme vissen, dan kunnen ze niet eens rustig slapen. Ze moeten altijd opletten dat ze niet gevangen worden in de netten. Dan is hun leven voorbij. Amen.

De volgende morgen worden ze wakker van het gekrijs van de meeuwen. Er hangt een dikke mist boven de zee. De zon schijnt niet. De lucht is volgepakt met grijze wolken. De wereld is helemaal grauw en grijs. Zo is het aan zee veel minder mooi. Maar dat is niet zo erg. Ze moeten immers toch verder vliegen. Naar het Zuiden. Naar Afrika. En dat is goed, want daar zijn de andere trekvogels.

Rik en Mina vliegen en duiken door de lucht als volleerde acrobaten. Ze schieten goed op aan deze snelheden. De wind helpt hen ook een handje.
Plots merken ze een grote witte boot op. Hij ligt aangemeerd aan een rotsige kust.
‘Is dat een vissersboot ?’ vraagt Mina.
‘Neen, deze is veel groter dan een vissersboot,’ zegt Rik.
‘Er hangen trouwens geen netten om de vissen mee te vangen.’
Ze zien een groot gapend gat waar allemaal auto’s inrijden.
‘Kijk, die boot eet auto’s !’
‘Wat vreemd,’ kwettert Rik,’ kom, we gaan eens kijken.’

Ze strijken neer op één van de vele touwen op de kade. Mensen rijden hun auto’s in de grote gapende mond van de monsterboot. Ze zien er niet bang uit, sommige mensen lachen zelfs.
‘Waar zou die boot heen varen ?’ vraagt Mina zich af.
‘De zee over … naar een ander land,’ zegt Rik.
‘Misschien wel naar het Zuiden ? Misschien wel helemaal naar Afrika ?’ Mina’s oogjes lichten op van blijdschap. De zwaluwtjes zijn opgewonden. Dat zou mooi zijn. Bijna te mooi om te geloven

Snoeitijd !?

Dezer dagen zie je overal mannen van de gemeente en groendiensten in de weer om het patrimonium bomen een kopje kleiner te maken. Bij ons in Aartselaar zijn hele rijen prachtige bomen afgekapt, voor het Solhof en ook voor het kerkhof. Het oogt nu bijzonder kaal.

Intussen weet ik dat de bomen voor het Solhof schuin groeiden en zo een gevaar vormden voor mens en verkeer door afvallende takken. De veiligheid is natuurlijk een goeie reden. Nu kunnen de bomen weer groeien, al zal het natuurlijk wel een tijdje duren ...

Ook in Hove zag ik een prachtige bomenrij in de bocht van de Lintsesteenweg volledig afgekapt, tot tegen de grond. Echt zonde ! Welke redenen zitten daarachter ? Misschien vormden ze ook een gevaar voor de veiligheid.

Hopelijk moesten ze niet verdwijnen voor op stapel staande nieuwbouwwijken !? Die projectontwikkelaars vermoorden het laatste beetje groen dat ons nog rest voor nog meer beton. En dan komt iedereen zeuren dat bij hevige regenval alles overstroomt. Tja, niet moeilijk als er geen grond meer over is waarin het regenwater kan wegsijpelen. Net goed, denk ik dan. Dat is de tol die betaald moet worden.

En het draait altijd maar weer rond geld. Projectontwikkelaars kopen alles op en bouwen alles vol. Dan staan de huizen te koop. En wie kan het nog betalen ? Juist ja, hoe langer hoe minder mensen.
Staan er niet genoeg huizen te koop ? Koop die op en verbouw ze desnoods. Gerenoveerde huizen zijn prachtig en hebben vaak een bijzonder karakter.

'Laat ons nog wat gras dat nog groen is, laat ons een boom ...' zong Louis Neefs ooit. Hij moest eens weten...

Neem vaker tijd voor een adempauze !

We hebben allemaal drukke agenda's. We rennen vaak van hier naar daar en willen 1001 dingen doen op één dag. Tot het plots te veel wordt. Dan worden we ziek, overstresst, gespannen en krijgen we allerlei kwaaltjes. Er moet altijd zo veel. Of we denken dat er zo veel moet. Maar is dat echt zo ?

Las op tijd adempauzes in. Neem wat tijd voor jezelf, om te doen wat jij leuk vindt. Een tijdschrift of boek lezen, gaan wandelen of lopen, een lekker kopje warme chocomelk met een stukje cake erbij, een goeie film zien op TV of in de cinema, muziek beluisteren, dansen, zingen, ... of lekker luieren in de zetel onder een dekentje, of als het warm genoeg is, buiten genieten van het zonnetje.

Het kan een mens zo opfleuren. LIVE TODAY ! Stel het niet altijd uit. Elke dag een stukje puur genieten, een stukje lief zijn voor jezelf. Heel belangrijk.

De was, de strijk, het afstofwerk, ... het loopt niet weg. Ach, liep het maar eens weg ;-) Maar de momenten dat je genoten hebt, die neemt niemand je meer af.

LIVE TODAY - CARPE DIEM ! Enjoy the small things in life ! Now is the time. No matter what anybody says.

Een vleugje lente

Gisteren en vandaag kwam het zonnetje piepen. Gisteren hoorde ik af en toe het heerlijke geluid van fluitende vogels. Het was al wat minder koud, maar vandaag vond ik het weer kouder. In elk geval voel ik al de eerste lentekriebels. Ik hoop echt dat het niet meer gaat sneeuwen en dat de temperatuur in stijgende lijn gaat. Een vleugje lente doet me al goed. De maand maart komt stilaan in zicht, en daarmee hopelijk ook de lente !!!

Ik pas alvast mijn layout aan. Weg met de winterse taferelen. Tijd voor vrolijkere kleuren.

Adults Dance Team in action !

Ons jaarlijks optreden op de Turnshow van Jong & Vrij was weer een keileuke boel. We hebben er lang naar toe gewerkt en dan is het op één dag allemaal voorbij. Maar we hebben ons keigoed geamuseerd zaterdag tijdens de beide optredens. Het was wel zweten op het podium in die warme spotlights.

Turnshow 2010 'Circus' op zat. 6 febr 2010 !!!

Over 2 dagen is het weer tijd voor de jaarlijkse Turnshow van Jong en Vrij Aartselaar. Natuurlijk treden wij, het Adults Dance Team weer op met een mooie, leuke dansmix. Zaterdag 6 februari staat dan helemaal in het teken van de Turnshow. Een middagvertoning om 14u en een avondvertoning om 19u. Maar wij moeten wel de hele tijd achter de schermen aanwezig zijn. Nu ja, we amuseren ons altijd wel, hoor. Achter de schermen is het altijd een drukke bedoening. Tenslotte zitten we daar met een heleboel kleuters, kinderen, jongeren en volwassenen tesamen, allemaal toch wat in spanning.

Dit jaar staat de Turnshow in het teken van 'Circus'. Ben zelf ook benieuwd naar al de andere acts. Die krijgen we te zien op de generale repetitie vrijdagavond. Blij dat ik er ook weer bij ben, de 4de keer alweer. Spijtig genoeg is het voor het eerst dat ons Laura er niet bij zal zijn. Maar ze komt uiteraard wel kijken. Misschien krijgt ze dan weer zin om terug te gaan dansen bij Jong en Vrij ;-)