CREATIEF MET TAAL: creatief schrijven -
CREATIEF MET FOTO'S: SCRAPBOOKING = originele fotoalbums en fotocollages maken.
TIPS: boekentips, tips voor trips in eigen land
Being CREATIVE and ORIGINAL is a way of living. It's my way of living.
Welcome to my scrapworld
SCRAPBOOKING : interesting links
Please link to my site if you copy text or pictures. Thanks.
zondag 30 mei 2010
XS - S - M - L - XL - XXL - XXXL
Ik vind het leuk en boeiend om mensen te observeren. En niet zozeer enkel qua uiterlijk, maar ik vraag me ook graag af wat hen drijft. Waarom kiest een mens voor een bepaald soort kledingstijl of die kleur van haar ? Waarom gaat de ene graag op reis om veel te zien terwijl een andere liefst 2 weken op het strand of aan het zwembad ligt te zonnen ? Waarom hebben sommigen een voorkeur voor Aziatische landen terwijl dit anderen juist niet kan bekoren ? Waarom leest de ene graag en kan de andere geen letter gelezen krijgen omdat het hem niet zo kan boeien. Waarom zijn sommigen voor Facebook en anderen heel erg tegen ? Waarom hebben sommige mensen geen behoefte aan sport of gezond eten, terwijl anderen er juist zoveel plezier en energie uit putten en zich geen leven zonder kunnen voorstellen ?
Ik vraag me bij mensen vaak af: 'what's your drive ?' Wat drijft iemand om te doen wat hij doet ? Een soort doel of rode draad in je leven. Ik vind het vreemd dat er mensen zijn die geen hobbies hebben of zich een doel stellen in het leven. Iets wat je wil bereiken.
Eens een mens de kaap van de 40 overschreden heeft, begint hij zich die vraag blijkbaar toch te stellen. De meesten hebben dan een gezin, een huis, een job, een leven dat 'volledig ingericht' is. Ze leven dan grotendeels op automatische piloot zodat het leven al vlug een sleur wordt en veel te voorspelbaar. Velen beginnen dan te denken 'Is dit het nu ? Kan ik nu niets meer bereiken ?' De 'midlife crisis' - om het met een modewoord te benoemen - slaat dan bij velen toe.
Het leven draait maar door, dag in dag uit, van weekend naar weekend, van maand naar maand en van jaar naar jaar. Sommigen worden geleefd i.p.v. zelf te leven.
Volgens mij heeft een mens een soort drive nodig. Iets om voor te leven en naartoe te werken. Iets dat je enthousiast maakt en je een tevreden gevoel geeft.
Een droom die je nastreeft. Een hobby, een sportprestatie, renoveren van je woning, een mooie tuin inrichten, een taal leren, op reis gaan, mooie foto's maken en daar iets mee doen, schrijver worden ...
Ga ervoor, en wacht niet tot je met pensioen bent. Want dan kan het te laat zijn. En spijt komt altijd te laat. GO FOR IT and do the things you wanna do !
zaterdag 22 mei 2010
Onze flinke eerste communicant ! Communiefoto's - collages op aanvraag


woensdag 19 mei 2010
Murphy's Law
Als je ergens met je auto geparkeerd staat en je wil net in- of uitstappen, net dan komt de eigenaar van de auto net naast je ook aan en wil die ook in- of uitstappen. Leuk, zeker als je dan nog kinderen en/of gerief in of uit de auto moet laden. Al is het nog zo'n groot parkeerterrein, je kan er donder op zeggen dat er net iemand aankomt die in de auto naast je moet zijn. Ik heb dat toch altijd voor.
Of als na lang wachten en uitstellen eindelijk de dakwerkenfirma je roofing kan komen herstellen, net diezelfde dag gaat je overbuurvrouw verhuizen (!) zodat de dakwerken maar weer eens moeten worden opgeschoven. Want 2 kranen en 2 vrachtwagens vrijwel tegenover elkaar laten opstellen, is vrijwel onmogelijk en dan barricaderen we de straat. De overbuurvrouw was eerst, dus niks aan te doen. Murphy's Law, denk ik dan maar. Hoe groot is de kans dat je overbuurvrouw net op dezelfde dag verhuist ? Goed, het huis staat te koop, maar dan nog.
Ach, ik troost me met de gedachte dat er ergere dingen zijn. Trouwens, met het weer of het vinden van een parkeerplaats heb ik meestal meer geluk. Helaas niet zo met de Lotto ;-)
maandag 3 mei 2010
De wereld is om zeep ... zong Urbanus (en gelijk heeft hij)
De geschiedenis herhaalt zich. Steeds vaker wordt er een vergelijking gemaakt met de toestanden ten tijde van Daens, maar dan wel een modernere versie. Maar de problematiek blijft dezelfde. De bedrijfsleiders zijn machtig, de Kerk blijkt leiders te hebben die hun macht misbruik(t)en. De kloof tussen deze leiders en de gewone mensen wordt alsmaar groter. Het geloof en vertrouwen in de leiders heeft maar weer eens een flinke knauw gekregen. Komt dat nog wel goed ?
Het aantal werklozen stijgt, de armoede rukt op, maar een rijke elite wordt steeds rijker. Decadentie is van alle tijden, zo blijkt maar weer. Onlangs las ik in de krant een artikel over de topman van Inbev, die per dag 20.000 Euro verdient. Er stond bij 'aan zulke decadenties gaat een maatschappij ten onder ...'
En dat terwijl het leven alsmaar duurder wordt en vele levensnoodzakelijke dingen, zoals bezoekjes aan dokter, specialist, tandarts, apotheek, ... voor velen onbetaalbaar worden. Alsmaar meer mensen kunnen met moeite de eindjes aan elkaar knopen. De grote energieleveranciers, telecommunicatiebedrijven, verzekeraars, enz. doen hun prijzen stijgen en we staan met onze rug tegen de muur. Ze maken misbruik van hun monopolies.
Het is wraakroepend, en ik vraag me af hoe lang we dit met z'n allen nog moeten blijven pikken.
Ik houd mijn blog graag positief, maar dit moest me toch even van het hart... sorry.
donderdag 22 april 2010
Zwarte gaten ?

'Een zwart gat is een soort object in het heelal, waar als gevolg van de heel sterke zwaartekracht geen licht of materie aan kan ontsnappen...' (uit: Wikipedia)
Bij mijn weten bestaan zwarte gaten alleen in het heelal. Het zijn in feite in elkaar gestorte reuzensterren die een zo grote zwaartekracht hebben dat ze alles wat in hun buurt komt opslokken; zelfs licht kan er niet aan ontsnappen. Een heel boeiend fenomeen, vind ik.
Volgens mij hebben wij in ons huis ook zo'n paar zwarte gaten. Een verloren sok, nooit meer teruggevonden. Een paar washandjes, forever gone missing. En nu ben ik al dagen op zoek naar een kledingstuk van vorige zomer, nergens te vinden ! Heb me al zot gezocht. Er is maar één theorie mogelijk. Het is opgezogen door het zwarte gat in ons huis of door een wormgat ;-)
maandag 19 april 2010
Stijgen of niet (op)stijgen... that's the question
Heb jij dat ook dat als je je jaarlijkse facturen voor bv autotax, lidmaatschap van wegenhulp, ... vergelijkt, dat ze altijd maar stijgen in prijs ? Waar gaat dat eindigen ?
Vind jij dat ook dat de huur- en koopprijzen van woningen en appartementen schandalig hoog geworden zijn ? In die mate dat het helemaal niet meer in verhouding staat tot wat je er voor krijgt ? Dit wordt te absurd voor woorden.
De enigen die dezer dagen dromen van stijgen, zijn de duizenden gestrande reizigers die niet meer teruggeraken wegens het gesloten luchtruim. En degenen die weg zouden moeten, op vakantie of voor zaken, die maar niet weg geraken. Om maar te zwijgen van de luchtvaartmaatschappijen en tour operators die met de handen in het haar zitten.
Wat een natuurfenomeen als een vulkaanuitbarsting al niet voor gevolgen heeft. Zo blijkt maar weer hoe afhankelijk en nietig wij mensen zijn, ondanks al onze technologie. Tegen natuurfenomenen en -rampen kunnen wij niets beginnen.
Het is wel bijzonder om al dagen geen vliegtuigen meer te zien overvliegen. Boven ons ligt een vluchtroute voor lijnvliegtuigen en het valt op dat er al dagen geen contrails in de lucht meer te zien zijn. Wel een heerlijk zonnetje aan een blauwe, vrijwel wolkenloze hemel.
vrijdag 2 april 2010
Paasvakantie ... heerlijk !

Even geen huiswerktoestanden, geen toetsen, geen heen-en-weer gerij naar en van school. Veel nevenschoolse activiteiten kennen ook een vakantie-stop. We stappen eens uit onze agenda. Heerlijk vind ik dat.
Voor sommigen is er eerst nog vakantie-stress. Degenen die op reis vertrekken, kijken nog tegen een hoop inpak- en organiseerwerk aan. Hebben we alles ? Niks vergeten ? Nog maar eens alles afchecken ... Persoonlijk geeft me dat altijd heel veel stress, zelfs al bij een kort verblijf in eigen land.
Nee, voor ons geen vakantie-stress. Lekker thuis, lekker rustig, lekker genieten. Een weekje vakantie heb ik nu in het vooruitzicht. Er moet wel dringend geschilderd worden en dat wil ik afgewerkt hebben. Maar verder wil ik ook tijd voor ontspannende dingen, zoals lezen, veel buiten zijn, eens een film zien op TV en plezier maken met onze kinderen. Ik heb hen beloofd eens samen cakejes te bakken. Nog nooit gedaan samen. Het komt er één van de dagen beslist van.
En zondag staan er nog paaseieren op het programma. Mmmm, heel lekker allemaal. Maar zoooo gevaarlijk ;-)
zondag 21 maart 2010
Schrijfkriebels
Alleen horen er bij dit verhaal tekeningen. Ik zie ze zo voor mijn ogen, maar van tekenen heb ik helaas geen kaas gegeten. Spijtig dat mijn vader niet meer leeft, want die kon prachtig vogels tekenen. Mijn verhaal gaat over 2 zwaluwtjes, grote broer wat eigenwijs en stoer, kleine zus wat onzeker en angstig. Samen trekken ze naar het zuiden.
Het verhaal moet wat humoristisch zijn, maar wil ook een boodschap meegeven. Bovendien leren kinderen wat meer over zwaluwen en de vogeltrek. Ik hoop echt dat het me gaat lukken met dit verhaal. Het is mijn levensdroom om schrijfster te worden. En nee, ik wil er niet mee wachten tot mijn pensioen ;-) Now is the time to make my dream come true.
Hieronder klein fragmentje uit mijn verhaal.
...
‘Hé kijk, ik zie een grote blauwe vlakte ginder ver !’ roept Mina enthousiast.
‘Dat is de zee !’ roept Rik uit.
De twee boerenzwaluwtjes vliegen er recht op af. Ze hebben nog nooit een zee gezien. Zoveel water bij elkaar, zo ver je kijken kan.
Een heleboel witte meeuwen cirkelen boven de zee en het witgele zand. Ze laten zich meedrijven op de zeebries.
Rik en Mina zijn blij dat ze aan zee zijn. Het is er zo anders dan thuis.
‘En wat doen we nu ?’ vraagt Mina nieuwsgierig.
‘We volgen de kustlijn naar het Zuiden. Zo komen we vanzelf in Afrika.’
Mina knikt. ‘Ja, laten we dat doen. Want in Afrika zijn de andere trekvogels. Daar moeten we heen.’
Ze vliegen maar door en door. Mina vindt de zee prachtig. De schittering van de zonnestralen op het golvende blauwgroene water. Tegen de avond zoeken de zwaluwtjes een plekje om te overnachten. In het duinriet vlakbij een vuurtoren nestelen ze zich knus bij elkaar. Met wat takjes en hun zakdoekjes hebben ze een gezellig slaapnestje gebouwd. De dag is bijna voorbij nu. De zon zakt als een rode vuurbal in de zee. De lucht kleurt prachtig purper en roze.
‘Wat mooi !’ zegt Mina vol bewondering.
‘Ja, prachtig’, knikt Rik.
Mina glimlacht gelukkig. ‘Ik houd veel van de zee. Ik wist niet dat het hier zo mooi was.’
’s Nachts ligt Mina dromerig te turen naar de grote gele bol in de donkere lucht. De heldere volle maan werpt haar licht op de donkere, zwarte zee. In de verte ziet Mina allemaal lichtjes. Van de vissersboten. Dat heeft grote broer haar verteld. Vissen worden ’s nachts gevangen. Arme vissen, dan kunnen ze niet eens rustig slapen. Ze moeten altijd opletten dat ze niet gevangen worden in de netten. Dan is hun leven voorbij. Amen.
De volgende morgen worden ze wakker van het gekrijs van de meeuwen. Er hangt een dikke mist boven de zee. De zon schijnt niet. De lucht is volgepakt met grijze wolken. De wereld is helemaal grauw en grijs. Zo is het aan zee veel minder mooi. Maar dat is niet zo erg. Ze moeten immers toch verder vliegen. Naar het Zuiden. Naar Afrika. En dat is goed, want daar zijn de andere trekvogels.
Rik en Mina vliegen en duiken door de lucht als volleerde acrobaten. Ze schieten goed op aan deze snelheden. De wind helpt hen ook een handje.
Plots merken ze een grote witte boot op. Hij ligt aangemeerd aan een rotsige kust.
‘Is dat een vissersboot ?’ vraagt Mina.
‘Neen, deze is veel groter dan een vissersboot,’ zegt Rik.
‘Er hangen trouwens geen netten om de vissen mee te vangen.’
Ze zien een groot gapend gat waar allemaal auto’s inrijden.
‘Kijk, die boot eet auto’s !’
‘Wat vreemd,’ kwettert Rik,’ kom, we gaan eens kijken.’
Ze strijken neer op één van de vele touwen op de kade. Mensen rijden hun auto’s in de grote gapende mond van de monsterboot. Ze zien er niet bang uit, sommige mensen lachen zelfs.
‘Waar zou die boot heen varen ?’ vraagt Mina zich af.
‘De zee over … naar een ander land,’ zegt Rik.
‘Misschien wel naar het Zuiden ? Misschien wel helemaal naar Afrika ?’ Mina’s oogjes lichten op van blijdschap. De zwaluwtjes zijn opgewonden. Dat zou mooi zijn. Bijna te mooi om te geloven
maandag 15 maart 2010
Snoeitijd !?
Intussen weet ik dat de bomen voor het Solhof schuin groeiden en zo een gevaar vormden voor mens en verkeer door afvallende takken. De veiligheid is natuurlijk een goeie reden. Nu kunnen de bomen weer groeien, al zal het natuurlijk wel een tijdje duren ...
Staan er niet genoeg huizen te koop ? Koop die op en verbouw ze desnoods. Gerenoveerde huizen zijn prachtig en hebben vaak een bijzonder karakter.
'Laat ons nog wat gras dat nog groen is, laat ons een boom ...' zong Louis Neefs ooit. Hij moest eens weten...
donderdag 11 maart 2010
Neem vaker tijd voor een adempauze !

Het kan een mens zo opfleuren. LIVE TODAY ! Stel het niet altijd uit. Elke dag een stukje puur genieten, een stukje lief zijn voor jezelf. Heel belangrijk.
De was, de strijk, het afstofwerk, ... het loopt niet weg. Ach, liep het maar eens weg ;-) Maar de momenten dat je genoten hebt, die neemt niemand je meer af.
LIVE TODAY - CARPE DIEM ! Enjoy the small things in life ! Now is the time. No matter what anybody says.
zaterdag 20 februari 2010
Een vleugje lente
Ik pas alvast mijn layout aan. Weg met de winterse taferelen. Tijd voor vrolijkere kleuren.
dinsdag 9 februari 2010
woensdag 3 februari 2010
Turnshow 2010 'Circus' op zat. 6 febr 2010 !!!

Over 2 dagen is het weer tijd voor de jaarlijkse Turnshow van Jong en Vrij Aartselaar. Natuurlijk treden wij, het Adults Dance Team weer op met een mooie, leuke dansmix. Zaterdag 6 februari staat dan helemaal in het teken van de Turnshow. Een middagvertoning om 14u en een avondvertoning om 19u. Maar wij moeten wel de hele tijd achter de schermen aanwezig zijn. Nu ja, we amuseren ons altijd wel, hoor. Achter de schermen is het altijd een drukke bedoening. Tenslotte zitten we daar met een heleboel kleuters, kinderen, jongeren en volwassenen tesamen, allemaal toch wat in spanning.
dinsdag 2 februari 2010
Waar blijft de lente ? Waar blijft de zon ?
zondag 24 januari 2010
CREATIEF IDEE: scraplayout 'ons kleine Kerstmannetje !'

Eindelijk heb ik nog eens een scraplayout gemaakt, en wel van ons eigen kleine Kerstmannetje. Op Kerstochtend had ons Laura onze Stijn mooi geschminkt en zo verrasten ze ons. Dat vonden we heel leuk.
maandag 18 januari 2010
Bereken je ecologische voetafdruk

http://wwf-footprint.be/destandaard/
Als we allemaal wat zuiniger en milieubewuster omspringen met onze voeding, energie, transportmiddelen, enz., dan kan de aarde nog lang mee.
De USA hebben de grootste ecologische voetafdruk, Afrika de kleinste en België zit daar tussenin. WWF heeft een berekeningsmethode opgesteld die je een idee geeft van hoe spaarzaam en milieubewust jij bent. Kom jij beter uit de test dan de gemiddelde Belg ?
Leuk om te doen en vooral ook erg leerrijk.
Verbeter de wereld, begin bij jezelf !
vrijdag 15 januari 2010
Onmenselijk leed in zwaar getroffen Haïti
Het zet ons weer even met beide voeten op de grond. Laat ons onze vaak kleine probleempjes maar wat meer relativeren. Wij zijn bij de gelukkigen die nooit geteisterd worden door zware natuurrampen, (burger)oorlogen, hongersnood, droogte, hevige armoede, ... Laat ons dat nooit vergeten.
We kunnen van hieruit helaas niet erg veel doen om de mensen daar te helpen. Enkel machteloos toekijken. En wat financiële steun bieden, hoe klein ook. Vele kleintjes maken één groot. En alle beetjes helpen.
woensdag 13 januari 2010
Mijn hoop voor 2010
In stilte hoop ik dat 2010 het volgende zal brengen en dat we daar allemaal mee voor zorgen:
- meer verdraagzaamheid onder de mensen en minder agressie en zinloos geweld
- meer menselijke warmte en geborgenheid en minder koel gedrag
- meer geduld en minder gejaagdheid en stress
- meer betrokkenheid, hulp en begrip voor zij die het moeilijk hebben en minder je m'en fous-gedrag
- een gevoel van veiligheid (zeker nu we weeral met afgrijzen geconfronteerd worden met een moordenaar in schaapskleren)
- meer respect voor een mensenleven en een dierenleven
- meer respect voor het milieu en onze blauwe planeet
- minder verspilling en overconsumptie en weg met de wegwerpcultuur
- minder hebzucht
- minder individualisme
- geen zware gezondheidsproblemen
- geen zware tegenslagen
Laat ons de wereld niet helemaal verknoeien. Onze kinderen hebben ook recht op een mooie toekomst.
Begin alvast met voor hun veiligheid te zorgen. Nog heel vaak zie ik kinderen in de auto zitten, die niet vastgezet zijn in een stoeltje of geen veiligheidsgordel om hebben. Vaak zie ik kinderen en volwassenen met hun kinderen, die met dit donkere winterweer heel slecht zichtbaar zijn op weg naar school. Geen fietslicht, geen fluohesjes, donkere kleren.
Een fluohesje maakt een wereld van verschil !!!
Doe het aub voor de veiligheid van onze kinderen !
Een kind verliezen, dat kom je nooit meer te boven. Hierbij ook mijn oprecht medeleven met de ouders van Annick, Kevin, Shana en alle andere ouders die hun kind verloren hebben. In een verkeersongeluk, door een ziekte, ... of door moord.
Bij het zien van de beelden van de moordenaar die zit te feesten en zich te amuseren, gaat er een gevoel van afgrijzen door ons heen. Hoe kan iemand er zo gewoon uitzien en toch zo'n duistere kant hebben en die vrijwel perfect verborgen houden ? En intussen vader zijn en leraar ? Onbegrijpelijk ! Wat een vreselijke schok moet dat zijn voor de mensen die hem van nabij kenden, zijn vrienden, zijn collega's, zijn leerlingen, zijn broer, zijn zus, zijn moeder, zijn kinderen, zijn buren, ... Wellicht vragen ze zich nu allemaal tot in den treure af: 'waarom hebben we niets gemerkt ?' 'Hoe konden we ons zo in hem vergissen ?' Een mens zou haast al zijn vertrouwen verliezen in zijn medemens. Want wie weet wat er in hem schuilt ? Hoe goed ken je een mens echt ? We mogen natuurlijk niet allemaal paranoide worden, maar een mens zou soms voor minder ...
donderdag 31 december 2009
Goodbye 2009 - Hello 2010 !!!

woensdag 30 december 2009
Radio Nostalgie: TOP 1000 (10 x TOP 100) !!!

Op Radio Nostalgie kan je al 9 dagen TOP 100-lijsten beluisteren. Vandaag is het de beurt aan de DISCO TOP 100. Die vind ik super. Heb altijd van de vrolijke disco-dansmuziek gehouden en het brengt me terug naar die zorgeloze kinderjaren in de jaren '70.
http://www.nostalgie.eu/nl/home/
Heel wat radiozenders presenteren op het eind van elk jaar hun TOP 100 of zelfs TOP 1000 of TOP 2000. Maar Radio Nostalgie is heel origineel geweest. Ze hebben 10 x TOP 100 lijsten en morgen, op 31/12/2009 is het de ultieme TOP 100. Je kan zelf meestemmen welke nummers je erin wil.
1) De Fuif TOP 100
2) De New Wave TOP 100
3) De Love TOP 100
4) De Kerst TOP 100
5) De Film TOP 100
6) De Belgo TOP 100
7) De Diva TOP 100
8) De Zatte Nonkel TOP 100
9) De Disco TOP 100
10) De ultieme TOP 100
Wat ik ook altijd leuk vind op Radio Nostalgie is, dat ze wat extra informatie geven over de zangers en groepen. Altijd leuk om wat meer op te steken over muziek. Echt interessant.
Ik geniet altijd zo van die eindejaarssfeer en die TOP 100 speelt daar ook een grote rol in. Op het einde van een jaar voel ik me wel wat weemoedig. Alweer een jaar voorbij... Dan blik ik wel eens terug, om nadien weer vol goede moed te beginnen aan een spiksplinternieuw jaar: 2010 !!!
@ radio nostalgie : KEEP UP THE GOOD MUSIC, I'M A BIG FAN !!!!



