Zot van LETTERKOEKJES !!!

Sinterklaastijd. In de winkels vind je zoveel lekkers : marsepein, chocolade mannetjes en natuurlijk ook de letterkoekjes !!! Wat ben ik daar ineens zot van. Lekker bruin gebrande letterkoekjes, ik smikkel ze met veel smaak naar binnen.

Ik heb altijd gehouden van de magie die rond heel de Sinterklaasperiode hangt. De aanloop naar 6 december, met als hoogtepunt natuurlijk de avond van 5 december. De geur van lekkere chocolade en mandarijntjes. Mmmm. Bij ons bracht de Sint altijd een extra verrassing, iets dat je niet 'gevraagd' had. Zo kregen we in 1974 ons eerste doosje Playmobil: riddertjes en paardjes. Het was toen gloednieuw op de markt. Intussen is het gamma van Playmobil onwaarschijnlijk groot geworden. Voor elk wat wils, hele werelden om oneindig te combineren.

Bij ons wordt alles door elkaar gebruikt. Stijn en zijn vriendjes stoppen tuinmannen, politiemannen, duikers een zwaard in hun handjes en voila, het zijn ridders. Of iedereen wordt piraat, of gevangene. Heerlijk om te zien hoe Playmobil in goud verandert in kinderhandjes. Onze Stijn heeft er zich al ongelooflijk mee geamuseerd. Hij krijgt er maar geen genoeg van. Aan fantasie geen gebrek. Het komt allemaal tot leven. Zelf heb ik ook altijd gehouden van Playmobil. Allez, sinds 1974 dan ;-)

Hip hip hoera, Stijn werd vandaag 7 jaar !!!

Ons lief zoontje, Stijn, werd vandaag 7 jaar. Het was feest voor hem. Met cake trakteren op school. Eens niet 's middags moeten blijven eten op school, want ik had vakantie genomen zodat hij 's middags naar huis kon. Zijn gezichtje straalde nogal toen ik hem vanmiddag aan de poort opwachtte. Er was haast geen tijd om iets te eten, want hij wilde met zijn nieuwe speelgoed spelen.

's Avonds heeft hij zijn huiswerk gemaakt, voor het eerst met een vulpen ! Een splinternieuwe 'mijn eerste vulpen' van het merk LAMY, van oma gekregen voor zijn verjaardag. Hij heeft zijn huiswerk nog nooit zo graag gemaakt ;-) En na het huiswerk was het tijd voor lekkere cake en nog meer spelen.

Zaterdag komen er een paar vriendjes spelen. Ons huis zal weer gonzen van de geluiden die horen bij hun lievelingshelden uit Star Wars, Bakugan, Avatar, Pokemon, ... Boys will be boys. Maar ze spelen zo fijn samen en maken nooit ruzie. Wel ensceneren ze voortdurend gevechten uit Star Wars, Bakugan en Avatar, maar dat hoort zo.
Voor hen hoef ik geen spelletjes te bedenken, echt niet. Ze houden elkaar prima bezig. Echt een plezier om te zien. Ze hebben amper tijd om iets te eten of te drinken. Die 3 uren zullen weer voorbijvliegen. Zoals elk jaar.

Het doet zo'n deugd om ons mannetje zo gelukkig bezig te zien met zijn vriendjes. Wat is er nou helemaal mooier dan vriendschap ?

Ons Laura gaat zaterdagnamiddag met vriendinnetjes naar een Halloween-feestje bij een vriendinnetje. Een vriendschap onder meisjes is toch anders dan onder jongens, maar VRIENDSCHAP is en blijft het mooiste wat er is.

Veel boeken op boekenbeurs Antwerpen !!!

We zijn gisteren naar de Boekenbeurs geweest, volgens jaarlijkse traditie. Het was mijn 35ste jaar, schat ik. Had een gesprekje met kinder en jeugdboekenauteur Frank Geleyn en die vroeg me of ze daarvoor geen medailles uitreikten ;-)

Het was er warm - zoals steeds - er was veel volk en nog veel meer boeken. Prachtige, leuke, interessante, grappige, ... Ik had weer ogen te kort. Dit jaar zijn we pas tegen 14.30u gegaan, omdat ik voormiddags nog moest gaan werken. Donderdagavond is de boekenbeurs altijd later open en ben dus tot 20u zoiets gebleven. Eddie en de kinderen waren zo'n 2 uur eerder met de bus huiswaarts gegaan.

Enkele BV's gezien die hun boeken kwamen signeren: Paul d'Hoore, Guido Belcanto, Herman De Croo, Wendy en haar Fransje, maar above all zijn we Urbanus himself tegen het lijf gelopen. Grappig wel. Hij reageerde heel sympathiek toen ik spontaan tegen Eddie en onze kinderen zei 'he, kijk, Urbanus !' Urbanus lachte en zei 'Ja, kijk, Urbanus'. Was wel leuk.

Maar ik heb vooral massa's titels van boeken gelezen, veel boeken vastgenomen, bekeken, er wat in gelezen. En natuurlijk toch ook een paar boeken gekocht, vooral informatieve en één roman 'De meester en Margarita' van Michail Boelgakov. Was niet van plan wat te kopen, maar ja, op het jaarlijkse Boekenfeest wil ik mezelf op iets trakteren, ah ja.

Met het zien van al die mooie en leuke kinderboeken, ben ik weer erg gemotiveerd om verder te schrijven aan mijn kinderverhaal, dat al aardig vorm begint te krijgen. Deze keer ga ik er echt voor. Doelgroep: kinderen tussen 7-10 jaar. Maar heb ook veel ideetjes voor prentenboeken. Ik heb gisteren eens bestudeerd welke uitgeverijen welk soort kinderboeken uitgeven. Want zoals ik al zei, deze keer wil ik er echt voor gaan.

In het verleden heb ik al verhaaltjes geschreven, maar nu ben ik echt gedreven voor 'the real thing'. Mijn vader heeft me hierin ook altijd aangemoedigd. Ik geloof er zelf ook in dat het zal lukken. Het is een levensdroom die ik niet meer wil uitstellen tot later of tot na mijn pensioen. Ik wil er NU voor gaan.

Toen Felice gestorven was, las ik een artikel over hem waarin hij zei dat hij een bezige bij was en dat hij weinig sliep. 'Slapen doe ik later wel, als ik dood ben'.
Mijn vader zou ook boeken gaan schrijven als hij met pensioen was. Helaas is het er niet meer van gekomen ...
Ik wil later niet tot het pijnlijke besef moeten komen dat het te laat is. Dat ik mijn droom niet nagejaagd heb. Dat ik het nooit geprobeerd heb.

CREATIEF IDEE: scrapbooking: The art of 'doodling'

Doodling = FUN !!!

(vreemd genoeg kopieert het systeem de afbeelding altijd scheef. Begrijp er niks van.)

We tekenen allemaal wel eens op een los blaadje wat lijntjes, cirkeltjes, vierkantjes, figuurtjes die we dan arceren of inkleuren. Om de tijd te doden als je moet wachten of wat zit te dromen. Wat kribbelen op de achterkant van bierviltjes in een taverne of café. Of op je bureau-onderlegger of kladboekje terwijl je aan het telefoneren bent.

In de scrapwereld noemen we dat ' Doodling'.

Het Engelse woord doodle betekent 'iets neerkrabbelen'. Het werkwoord doodling is het 'gedachteloos' neerkrabbelen van tekeningetjes. Het betekent ook 'het maken van snelle schetsjes'. Je kunt doodles dus zien als een tekenstijl: tekeningen die eruit zien alsof ze zo uit de losse pols op papier zijn gezet.' (uit het boek 'Doodles 100% van jou !' van Marieke Blokland, uitgeverij Cantecleer).

Alles wat je nodig hebt, is papier en een fijn stiftje of pen en eventueel wat kleurtjes. Het is ontspannend om te doen en het brengt wat verstrooiing. En voor je het weet, heb je een heel

kunstwerk getekend.

Oekrains meisje maakt prachtige, ontroerende zandtekening over de oorlog / Ukrainian girl makes awesome sand drawing about war

http://www.youtube.com/watch?v=518XP8prwZo

Dit filmpje moet je zeker bekijken. Een meisje uit de Oekraine doet mee aan een versie van 'Holland has got talent'. Ze laat met zand zien wat de oorlog aanricht !!
Het filmpje duurt 8 min, maar het is echt de moeite waard. Je gelooft niet wat je ziet. Ontroerend mooi !!  Magisch !  Een echte artieste. Je moet haast van steen zijn als dit je niet raakt.
(met ontroerende, toepasselijke muziek, dus zet zeker je luidsprekers aan)

____

You really should watch this video.  A Ukrainian girl participates in a talent show.  With nothing more than her hands and sand she shows the emotional damage a war causes. It's like magic.  She's a real artist.
The video takes 8 minutes of your time, but believe me, it will be worth your while.  It's so moving.  The beauty and the magic of it all will surely get to you.
(it comes with touching music, so be sure to put your loudspeakers on)

Betoverend mooie herfst !!!

Een zonnige, heerlijke herfstwoensdag.

Gewapend met mijn compact CANON PowerShot trok ik het parkje van Aartselaar 'het Solhof' in. Was er vrijwel helemaal alleen, omringd door al die herfstpracht en een zalige rust.

Geel-goud-rood-bruine bladeren, badend in het zachte zonlicht. Betoverend mooie kleurschakeringen. Net goudkleurige juweeltjes aan de bomen . Echt prachtig !!! Hoeft het nog gezegd dat ik het heerlijk vond ?

De betere films op woensdagavond op CANVAS

Het is niet al commerciële films en talentshows op TV. Al enkele keren botste ik bij toeval op een schitterende film, vaak uit het alternatiever circuit, op CANVAS. Zo zag ik ooit de prachtige film 'Chocolat' met Juliette Binoche. Vandaag kreeg ik de tip om woensdagavond 'The Eternal Sunshine of the Spotless Mind' te kijken met Kate Winslet en Jim Carrey.

Onderstaande link leidt je door het overzicht van films die CANVAS uitgezonden heeft en nog zal uitzenden. Zo staat 'Das Leben der Anderen' binnenkort op het programma. Spannende, schitterende film die speelt achter de schermen van WOII. Beslist de moeite om te kijken !

Bedankt voor deze geweldige tip, Paul !

http://www.canvas.be/canvasfilm/category/woensdag/

http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=3916

Dat heet dan gelukkig zijn ... / This is pure happiness to me

Geluk ligt vaak verscholen in kleine dingen en verrast je op onverwachte momenten.
Ooit las ik in een column een lijstje van dingen die de auteur gelukkig maakte. Leuke opdracht. Probeer het zelf ook eens. Zo zal je zien dat er toch heel wat is om gelukkig over te zijn.



Wat mij gelukkig maakt, is:

- blije, gelukkige en gezonde kindjes (de onze, maar ook andere kindjes)
- leuke momenten en activiteiten met ons gezinnetje, familie, vrienden/vriendinnen
- knus in de zetel of zalig in het zonnetje met een goed boek of gewoon rusten/slapen
- de frisse geur van pas gewassen kleren, handdoeken, lakens
- de heerlijke geur van vers gemaakte koffie (ook al lust ik geen koffie ;-), van gestoofde ajuintjes en soepgroentjes, van warme wafels, ...
- een pittige wandeling en fietstocht door de natuur, genietend van het frisse lentegroen, de warme zomerse zonnegloed, de ingetogen herfstgeuren- en kleuren, een wit besneeuwd of bevroren landschap
- MUZIEK (can't live without it) !!!, dansen en zingen, lachen - yoga
- schrijven en verhaaltjes verzinnen/schrijven voor en met onze kinderen  
- mooie foto's maken en er scraplayouts, collages en foto-albums mee maken
- een goed gesprek
- met vriendin(nen) op stap
- een goede psychologische thriller, dramareeks of goede humor op TV of in de cinema
- vers, sappig fruit, vooral nectarinen, ananas, donkerrode kersen
- bananenmilkshake
- vanillepudding met ananas of banaan erin (zoals mijn moeder die maakt)
...

Er is zoveel dat me gelukkig kan maken. De lijst is eindeloos. Genoeg dingen om de zon weer vanachter de donkere wolken tevoorschijn te toveren.

Vroeger op kamp met de chiro, zongen we op trektochten vaak dit vrolijke liedje:

'Pak al je zorgen in je plunjezak en fluit, fluit, fluit,
aan al je moeilijkheden heb je lak
fluit maar en 't is uuuuuit,
waarom zou je treuren ?
het helpt je niks vooruit,
dus, pak al je zorgen in je plunjezak,
en fluit, fluit, fluit'.

Het fleurt me altijd meteen weer op ;-))

Gewoon maakt ook gelukkig

A THING OF BEAUTY IS A JOY FOREVER (John Keats)
A thing of beauty is a joy forever: Its loveliness increases; it will never pass into nothingness; but still will keep a bower quiet for us, and a sleep full of sweet dreams, and health, and quiet breathing...

Wees blij met wat je hebt i.p.v. altijd na te jagen wat je niet hebt
KEEP IT SIMPLE !

Nu de winkels hun voorraden weer aanvullen met het zicht op de feestdagen, moet me toch iets van het hart. Ten eerste vind ik het, zoals elk jaar, absurd hoe vroeg de kerstartikelen uitgestald worden. Gisteren zag ik in de Dreamland mensen met karretjes volgeladen met speelgoed. Hoe groter de dozen, hoe beter, zo leek het wel. Gisteren kon je kortingsstickers kleven en vandaar waarschijnlijk de grote toeloop. Ik zag ouders en grootouders met Sintbrieven, volgekleefd met de wensen van hun kinderen en kleinkinderen.

Het stak me tegen, echt waar. Hoeveel van het speelgoed dat in de karretjes lag, zal in het begin leuk en boeiend zijn en daarna verdwijnen in de hoop speelgoed. Zoals dat in zovele gezinnen het geval is. Ik geef toe, ook bij ons. Hoewel er bij ons toch veel gespeeld wordt met de Playmobil en de gezelschapsspelletjes. Ik hoop bij andere kinderen ook. En toch krijg ik het vervelende gevoel van onrecht niet uit mijn hoofd gezet. Waarom hebben wij zoveel ? Waarom krijgen onze kinderen zoveel ? Waarom hebben wij keuze uit zoveel ? En waarom kopen sommigen alles wat ze maar willen en kunnen ze dat nog betalen ook. Terwijl anderen zo uit hun doppen moeten kijken.

Waar je ook gaat, er is een overaanbod. Een overaanbod aan speelgoed, maar evengoed aan voedselwaren, decoratiemateriaal, ... Dat begint me soms tegen te steken. Miljoenen mensen ter wereld hebben geen of amper eten. En wij hebben hier zo'n luxe. En wat met het toenemend aantal mensen dat ook in België amper of niet meer kan rondkomen ? Want dat de armoede hier ook oprukt, daar kan je niet naast kijken.

Kunnen we niet allemaal met wat minder ? De consumptiemaatschappij is een wegwerpmaatschappij. Een nieuwe GSM kopen omdat je oude niet meer 'in' is, niet omdat die kapot is. Handtassen kopen opdat ze bij je outfit zouden passen, niet omdat je ze echt nodig hebt. Ik heb het graag allemaal wat meer 'basic'. Doe mij maar GEWOON. Daar voel ik me nog het beste bij. En wat Kerstmis en zo betreft. Al die cadeautjes, is dat echt wel nodig ? Vooral die hele dure ? En al die nieuwe feestkleding ? Hebben we echt niets moois in onze kast hangen, of willen we gewoon niet onderdoen voor de anderen ?

Heel veel mensen zien op tegen de kerstdrukte en het kopen van cadeautjes. Hoeveel cadeautjes worden naderhand niet op Ebay doorverkocht ? Dat is toch te gek voor woorden ? Waarom houden we het allemaal niet wat eenvoudiger ? Gewoon gezellig samenzijn, gezelschapsspelletjes doen en geen overdreven feestmaaltijden. Het is toch allemaal maar veel schone schijn, vind ik persoonlijk. Een centje of klein cadeautje voor de Nieuwjaarsbrieven, dat moet kunnen. En voor de kindjes een klein cadeautje voor onder de kerstboom. Dat heeft zeker en vast z'n charme. Maar moet het altijd zo'n overdaad zijn ? Ik vind van niet.

Ik heb ooit eens een boek gekocht en dat heet heel toepasselijk:
'GENOEG, meer geluk met minder' van John Naish. Ik betrap me er ook vaak op dat ik iets koop (vooral dan boeken en scrapmateriaal) vooraleer ik echt goed heb overwogen of het wel echt nodig is. Het boek 'GENOEG' inspireert me echt om in het vervolg langer na te denken.

Of zoals mijn vader vroeger altijd zei: 'Het verkrijgen van de zaak is het einde van het vermaak.' Dat heeft hij niet zelf verzonnen, maar het klopt wel heel vaak.

Scrapbooking: Herfsttafereeltje van 14 oktober 2007

Ik heb de smaak van het scrappen echt weer te pakken. Dit is mijn recentste layout:

Herfst in het Vrieselhof. Een leuk herfsttafereeltje van ons Stijntje in de weer met stokken om een kamp te bouwen. Het was een prachtige zonnige herfstdag die dag. Vandaag exact 2 jaar geleden.

Het Vrieselhof in Oelegem/Ranst is heerlijk om te wandelen en te spelen. Ik wil er één van de komende weekends zeker nog eens heen om te genieten van al die kleuren en geuren van de herfst.

YOGA : pure weldaad !

YOGA,

for an open mind in a free body !

Onvoorstelbaar hoe yoga de mist in je hoofd doet opklaren. Het maakt nieuwe energie in je los en maakt je hoofd vrij van muizenissen en piekergedachten. Yoga lijkt statisch, maar het vraagt best veel inspanning als je het goed doet. Het maakt ongelooflijk veel energie vrij en na het beoefenen van yoga heb je weer helemaal het gevoel dat je alles weer aankan. Je voelt je weer helemaal opgeladen. Echt waar ! Het is zo heilzaam.

Intussen ben ik mijn 5de jaar yoga gestart. Eerst volgde ik 4 jaar yoga bij Yogastad waar ik van Theo, de lesgever, heel veel leerde. Hij gaf ook altijd aan welke oefeningen goed waren voor welke organen, klierstelsels, enz. Heel leerrijk en door die medische uitleg kon je zelf thuis oefeningen doen die speciaal voor jou goed waren. De oefeningen deed je volgens je eigen kunnen. We zijn geen acrobaten van Cirque du Soleil, zo zei Theo altijd.

Maar de lesuren werden helaas gewijzigd en daarom ging ik op zoek naar yogalessen in de buurt. In het sportcentrum in mijn eigen dorp wordt al jaar en dag yogales gegeven en ik besloot het uit te proberen. Gisteren was de 3de les en ik ben erg enthousiast. De lesgeefster komt uit dezelfde leerschool als Theo en gebruikt dezelfde benadering. Niet gericht op prestaties, maar wel op je goed voelen en zo ver gaan als je zelf wil.

Yoga wordt nogal eens pejoratief versleten als iets voor alternatievelingen, geiten-wollen-sokken-mensen of Woodstock en Flower Power-aanhangers. Iets voor zweverige mensen die niet met hun beide voeten op de grond staan. Maar die 60's-mentaliteit is achterhaald. In deze drukke tijden waarin zowat iedereen gebukt gaat onder stress, geraakt Yoga weer heel erg in trek. Je leest er steeds meer over in tijdschriften en in de boekhandels heb je ook heel wat keuze. En daar staan boeken over Yoga en 'Mindfulness' zusterlijk naast elkaar.

De basis van Mindfulness is dan ook yoga (en het zijn tevens de principes van het boeddhisme). Het draait allemaal om dezelfde gedachte:

MET OPEN AANDACHT LEVEN IN HET NU. Pieker niet over gisteren, denk nog niet aan morgen, maar leef vandaag en geniet van het moment !

Yesterday is history,
Tomorrow is a mystery,
Today is a gift,
That's why it's called the PRESENT.
En de basis van dit alles is het richten van je aandacht op je ademhaling. Terug natuurlijk leren ademen met je buik en elke spier, elke vezel in je lichaam leren ontspannen. Met niets anders bezig zijn, geen andere gedachten toelaten, maar ze laten wegglijden zoals ze gekomen waren. Het vergt wat oefening om dat te leren, maar het is zooooo ONTSPANNEND. Werkelijk alle vermoeidheid stroomt weg uit je hoofd en lichaam.

YOGA laadt je weer op. Het geeft je positieve energie. Het houdt je jong en lenig. Een echte aanrader. Je moet er wel open voor staan, maar eens je dat bent, zal je de pure weldaad ervan ervaren. Echt eens doen ! Het is de beste gezondheids- en verjongingskuur die er bestaat.

CREATIEF IDEE: nieuwe scraplayout !

Hierbij mijn recentste scraplayout. Heb nog héél veel plannen voor layouts, maar elke layout heeft tijd nodig. Het idee groeit in mijn hoofd en dan de practische uitwerking ervan is ook weer een heel proces. Which I am enjoying, of course.

Maar ik wil ook digitale foto-albums maken, mijn bergen foto's ordenen en in albums kleven, kinderverhaaltjes verzinnen en schrijven, ... Maar er zijn altijd ook de dagelijkse taken en beslommeringen, die helaas van terugkerende aard zijn. It's a never ending story. Gelukkig kan ik mijn creativiteit kwijt in mijn hobby's. Een mooi tegenwicht voor al die huishoudelijke taken die ik op automatische piloot doe en heel neerbuigend 'de dagelijkse sleur' noem.

CREATIEF IDEE: Zomerse scraplayout, vers van de pers !!!

Een tijdje terug begon ik aan een zomerse scraplayout met in de hoofdrol mijn lieve nichtje en petekindje, LISA. Vandaag maakte ik tijd om de layout verder af te werken en beleefde er veel plezier aan. Het zijn precies de afwerking en de kleine details waar ik zo graag mee bezig ben.

Hierbij het resultaat: een fleurige layout in sprankelende zomerkleurtjes !




En nu op naar een volgende layout, want ik heb nog heel veel creatieve ideetjes.

Little girl growing up - so must I

Ons middelbare-school-studentje is goed van start gegaan. Het is wat wennen met al die verschillende vakken, de uitpuilende boekentas vol boeken en kaften, de nieuwe agenda waarin ze leren plannen, ... Het gaat haar allemaal goed af. Maar ik heb de indruk dat ik meer moeite heb met het wennen aan de nieuwe situatie dan ons Laura zelf ;-)

Het is zo raar dat ik minder voeling heb met wat er allemaal gebeurt op school en het lesmateriaal is nog totaal onvertrouwd. Een nieuwe school, allemaal nieuwe leerkrachten, ze rijden in een groepje van 5 met de fiets naar school, ... Ze hebben zelf een heuse 'studentenpas', wauw !

Voor een moeder is het weer een beetje 'loslaten', hé. Ongelooflijk hoe die zesde-klassertjes zo plots veranderd zijn in zelfstandige tieners die hun eigen weg zoeken en vinden. Dat is heel positief en ik ben blij dat de overgang naar de middelbare school zo vlot verloopt. Ze zit dan ook met 8 vriendinnen en 'oude bekenden' van het 6de in de klas. Dat maakt natuurlijk alles al veel aangenamer.

Maar als moeder moet je toch weer een sprong nemen. Dat kleine meisje weer een stukje meer loslaten en haar eigen weg laten zoeken, samen met haar vriendinnetjes. Dat is toch altijd een beetje moeilijk en ook nu heb ik er wat moeite mee.

De eerste keer naar de creche, de eerste keer naar de kleuterschool, de eerste keer naar de lagere school en nu naar de middelbare school. Eo zo groeien we samen verder, stukje bij beetje, telkens een beetje afscheid nemen en een volgende fase ingaan.

ABBA heeft hier een prachtige song over gemaakt (ja, daar ben ik weer met mijn lyrics ;-)

'Slipping through my fingers all the time, I try to capture every minute ... Schoolbag in hand, she leaves home in the early morning, waving goodbye with her absent-minded smile. I watch her go with that old sentimental feeling and a sense of guilt I can't explain...'

The magic of Saturdays

There's no day like Saturday ...

Er bestaan liedjes over elke dag van de week:
'I don't like Mondays' (Boomtown Rats, maar ook Garfield ;-)
'If it's Tuesday, this must be Belgium' (titel en nummer van een keitoffe film ;-)
'Friday on my mind' (the Easy Beats)
'Monday, Tuesday, happy days, Wednesday, Thursday, happy days, Friday, Saturday, happy days, ...' (leuke serie uit de 70's met the Fonz)

Mijn favoriete dag is zonder twijfel ZATERDAG !
Alwas was, always has been, always will be. In mijn jeugd was deze dag van de week nog magischer, want nu moet er natuurlijk altijd wel iets gebeuren in het huishouden. Maar toch plannen we onze zaterdag liever niet vol en geven ons graag over aan ingevingen van het moment. De wekelijkse winkelbeurt gebeurt bij ons op donderdagavond, dus die tijd komt vrij op zaterdag voor leukere dingen. Nu het school is, moet er natuurlijk ook huiswerk gemaakt worden, af en toe wat gekocht, maar we hebben alle grote winkels hier vlakbij, dus dat is lekker makkelijk.

Vandaag was het heerlijk nazomerweer. L'été indien, waar Joe Dassin over zingt. De Engelsen spreken over an 'indian summer' en wij spreken over een nazomer. Eddie, onze kinderen en ik genoten van een kort, maar heerlijk fietstochtje tussen de akkers en maisvelden met de warme gloed van het zonnetje op ons gezicht. Zaaaalig ! Dat was puur genieten. Op de grens tussen twee seizoenen, als de zon nog warmte geeft en de natuur zich stilaan opmaakt voor de herfst. Dorre blaadjes ritselen onder je fietsbanden. Nog even die zonnewarmte in ons opnemen nu het nog kan. De felheid van de zomer die langzaam overgaat in het serene en rustige van de herfst. Elk seizoen heeft zo z'n charme.

Op het einde van ons fietstochtje nestelden we ons op het terras van het sportcentrum van Aartselaar in het avondzonnetje. Ik had de krant meegenomen, onze kindjes speelden wat op de speeltuigen. Lekker rustig, en dichtbij huis.

Vaak zit ik op zaterdag te mijmeren over de magical Saturdays van mijn kindertijd en jeugd. Voormiddags ging ik vaak naar de bibliotheek en er was de BRT TOP 30 op de radio, wat studeren of buiten rondhangen, 's middags aten we frietjes, en vrijwel elke zaterdag reden we naar mijn grootouders in Oosthoven (Oud-Turnhout). Daar heb ik zo'n mooie herinneringen aan. Meestal kwamen mijn nichtjes en neefjes dan ook en we amuseerden ons geweldig. Mijn grootvader vulde de snoepkast altijd goed aan met spekken, Perette-chocoladerepen, wafels van Boerenbak, nougat, kauwgomballen, ... Die kauwgomballen waren verpakt in een reep van 10, en er lagen makkelijk zo'n 10 repen in de kast. We aten ze met de reep tegelijk op. Uiteindelijk hadden we 10 kauwgomballen in onze mond en onze kaken deden pijn van het kauwen. Er was altijd veel lekkers te snoepen en we waren vaak misselijk toen we 's avonds huiswaarts reden.

Ze hadden een grote lange tuin vol met fruitbomen (peren, appels, kersen, pruimen, noten, rabarber, ...) Er was altijd wel iets te plukken in de tuin. In de herfst maakten we achter in de tuin een vuurtje en we aten verse appels recht van de boom. Of we raapten noten op van de grond, met of zonder bolster errond. En 's avonds thuis maar noten kraken en pellen, tot onze vingers en nagels bijna zwart waren van het vuil en we bijna buikpijn hadden. Een droge keel kreeg je er op de duur ook van, maar dat hadden we er voor over.

Blijven slapen in Oosthoven vond ik helemaal het einde. In dat grote dubbel bed met een heel pak dekens over ons, een kopkussen waar je helemaal in wegzonk en de geluiden van de nacht, waar ik sinds die tijd gek op ben. Mijn grootouders woonden vlak tegenover de kerk en de auto's maakten een bocht zo vlak voor hun huis. Ik hield en houd zo van die geluiden van de nacht.
's Morgens bakte mijn grootvader een grote pan eieren. Daarna mochten wij naar het kruidenierswinkeltje voor soep, appelmoes of ingrediënten om pudding of rijstpap te maken. Het was altijd eten bij mijn grootouders, hoor. Het was een heerlijke tijd. Het was mijn tweede thuis en ik voelde me er geweldig goed.

Er gaat geen dag voorbij of ik denk aan de tijd van toen, daar in Oosthoven. Die heerlijke zaterdagen, zo vrij en zorgeloos. De herinneringen eraan geven me zo'n warm gelukzalig gevoel van binnen. In my memory for always and evermore ... Sweet memories colour my life ...

Eerste schooldag

' t Is vandaag weer eerste schooldag ...', zo zong mijn vader vroeger elke eerste schooldag 's morgens aan de trap. Ook voor hem was het dan eerste schooldag omdat hij ook in het onderwijs stond. Dit zinnetje zing ik dus ook al jaren voor onze kindjes en dus ook vanmorgen. Ik ken enkel maar het eerste zinnetje ;-)

Onze kindjes zijn goed gestart en ze zijn erg enthousiast. Ons Laura is gisteren al naar school geweest voor een kennismakingsdag. De leerlingen van het 1ste middelbaar kregen zo de kans die grote, nieuwe school en de leerkrachten helemaal voor zich te hebben en alles en iedereen wat te leren kennen. Vandaag kreeg ons Laura haar eerste les Latijn en ze vond het wel leuk. En 's avonds kon mama boeken kaften, al viel het in aantal nog best mee, hoor.

Onze Stijn was dolgelukkig dat hij weer bij zijn vriendjes was. En hij was erg enthousiast over zijn juf. Het was een succes over de ganse lijn. De fotootjes spreken voor zich, denk ik.

Aan alle kindjes en kinderen een heel fijn en boeiend schooljaar gewenst !

Afscheid van Ferre

Lieve Ferre,

je hoeft nu geen pijn meer te lijden, het is voorbij. Je hebt hard gevochten tot op het laatst. Je was een voorbeeld van moed en optimisme. Maar je werd zo moe van al dat vechten. Rust maar zacht nu. Ik zal je nooit vergeten. Vaarwel Ferre.

Als de mist verschijnt
En de zon verdwijnt
Wordt het wazig in je hoofd
Het leven van vreugde beroofd
Dan zal de dood een verlossing zijn
Met veel verdriet …
Maar … zonder pijn

Onderstaande wijze raad zou door jou geschreven kunnen zijn.
Te leven in het heden
geniet van elke dag
het leven is een wonder
dat je beleven mag
Geluk dat duurt maar even
ongrijpbaar is de tijd
vergeet dus niet te leven
het duurt geen eeuwigheid

Een moment van stilte en respect

Weet je waar ik me zo aan erger ? Dat er zoveel onzin de wereld wordt ingestuurd en dat er zoveel onzinnige dingen gebeuren in de wereld, in België, in onze directe omgeving, ... Het is onvoorstelbaar over welke oppervlakkige dingen sommigen zich druk maken. Ze hebben oogkleppen op en zien vaak niet de dingen die echt van belang zijn. Alles voor de 'schone schijn' en 'het zicht van de mensen'. Zo kleinburgerlijk, zo oppervlakkig, zo fake. Ik kan het gewoon niet aanzien. En al zeker niet als je bedenkt dat er mensen met heel wat andere zorgen hebben af te rekenen. Mensen die precies als een magneet het ongeluk aantrekken. Nee, met rechtvaardigheid heeft het niets te maken. Daar houdt het leven geen rekening mee.

Heel speciaal denk ik hierbij aan enkele mensen uit mijn omgeving. Mensen die momenteel vechten tegen de aftakeling van hun lichaam en geest, tegen kanker en waarvan sommigen weten dat ze deze oneerlijke strijd niet gaan winnen. Deze mensen lijden pijn - fysiek en mentaal, ze kunnen steeds maar minder en worden steeds afhankelijker. De naaste familie die mee doorheen dit proces moet en alles met lede ogen en een gevoel van vreselijke onmacht moet aanzien. En de moed en strijdlust die deze zieke mensen dan nog vaak tonen, dat is bewonderenswaardig. Daar word ik stil van. Maar uiteindelijk geraakt een mens moe gestreden.

Ik wens iedereen die zwaar ziek is alle moed en sterkte toe en vooral heel veel liefdevolle zorg van familie, vrienden, ... Ook veel moed en troost voor de families die het zwaar te verduren hebben. Voor hen maakt het niet uit wat voor weer het buiten is of wie er wat wanneer gewonnen heeft. Wat gezonde mensen de normaalste zaak van de wereld vinden, is voor hen hun enige wens: LEVEN ! Al de rest wordt bijzaak.

Deze gedachte helpt om sommige dingen wat meer te relativeren. Natuurlijk kan je je eigen leven niet helemaal relativeren, want dat is ook geen leven. Maar af en toe eens uitzoomen en de dingen vanop een afstand bekijken. En elke dag toch wat tijd maken om te genieten. Om iets te doen helemaal voor jezelf. Eén van de mensen die de pijnlijke strijd aan het verliezen is, zei altijd 'ge moet profiteren van het leven'. Hij heeft gelijk, want voor je het beseft, kan het te laat zijn.

Graag even een moment van stilte en respect voor iedereen die zwaar ziek is of getroffen door een groot verlies. Mogen zij zich omringd en gesteund weten door lieve, zorgzame mensen.

Zomervakantie op haar laatste pootjes ...

Zo stilaan loopt de zomervakantie op haar laatste pootjes. De eindeloos lijkende zomervakantie is dan toch niet zo eindeloos. 't Is spijtig, maar niets aan te doen. Het is wat het is.

Hoewel ik intussen alweer 2 weken terug aan het werk ben, overvalt ook mij een weemoedig gevoel bij het nakende einde van de zomer. Dat wordt precies alleen maar erger met de jaren, en naarmate de kinderen opgroeien. Voor ons Laura start een nieuw en serieuzer hoofdstuk, want haar wacht nu de middelbare school. Vooral voor haar, maar ook voor ons is er de spanning en nieuwsgierigheid naar het nieuwe, maar eveneens het afscheid van een heerlijke zorgeloze zomervakantie. Als ik de foto's bekijk van die mooie zomerdagen, word ik wat triest, maar ben toch ook heel blij dat we zo genoten hebben én dat er fotootjes zijn om te koesteren.

Ik ben vandaag een stapeltje foto-afdrukken gaan afhalen dat ik gisteravond online had doorgestuurd. Nu jeuken mijn handen om wat scraplayouts te ontwerpen en dat ga ik doen ook. Voilà, ik heb gezegd. Geen woorden, maar daden.

Snikhete zomerdag

Vandaag was de warmste dag van 2009 tot nu toe met temperaturen tot zo'n 33 graden C. Morgen zou het in de Kempen tot 36 graden C. kunnen worden !!! In het zuiden (Spanje, ...) schommelt het kwik rond de 40 graden C. Pfff, vreselijk warm !

Als je lekker kunt relaxen en geregeld wat afkoelen in fris zwembadwater, dan was deze warme dag best te genieten. Dat heb ik met onze kindjes dan ook gedaan. Gisterenmiddag hebben we het zwembadje uit ons tuinhuis gehaald, opgepompt en gevuld met water. Zo hebben we gisteren al kunnen genieten van het verfrissende water. Ook vandaag hebben we er vollen bak van genoten. Elkaar nat spuiten met waterpistolen is ook heerlijk als het zo warm is.

Voel me nog echt in vakantiestemming desondanks het feit dat ik gisterenvoormiddag gaan werken ben en morgen en overmorgen ook ga werken. Ook bedacht ik daarstraks dat volgende week reeds de laatste vakantieweek is voor de kinderen. Als het zulk mooi zomerweer is, denk je algauw dat de vakantie eindeloos blijft duren. Helaas komt er aan alle mooie liedjes een einde. Het was vanavond om half 10 al donker. De dagen zijn dus duidelijk al aan het korten. Maar laat ons deze anderhalve week nog genieten van mooie zomerdagen, nog zonder school- en andere verplichtingen. Nog even dat vrije gevoel van veel buiten zijn en de zon op je huid. Genieten maar !