De magie van vrijdag en zaterdag / The Magic of Fridays and Saturdays

Ik houd niet van maandagen (zoals Garfield zegt en Bob Geldof & the Boomtown Rats zongen), maar vrijdagen en zaterdagen hebben iets magisch voor mij. Begin van het weekend, even uitblazen. Dat magische gevoel komt ook voort uit associaties met mijn verleden. Toen we nog kinderen waren, wasvrijdagavond badtijd. Daarna met haartjes nat nog wat TV kijken. En soms bracht mijn vader frietjes mee na sluitingstijd van de BIB (hij was bibliothecaris). Dat was feest !

In mijn studententijd was vrijdagavond ontspannend. Even lekker niets moeten doen. Tijdens de examens was vrijdagavond ook een break. Toen ik op de hogeschool zat, kwam ik vrijdagavond thuis met zak en tas van mijn kot. Ik wandelde van het bushokje op het plein in Zoersel door het bos naar ons huis. En thuis was het altijd wel gezellig. En er was altijd lekker eten. Mijn moeder was en is nog steeds een echte keukenprinses.

Nu betekent vrijdagavond ook veelal wasavond, maar toch houd ik van het Friday Night gevoel. To me it's magic. Zaterdag is helemaal top, ook al moeten er dan wel wat dingen gebeuren. Toch maak ik ook tijd voor mezelf en mijn hobbies. Zaterdag heeft voor mij helemaal iets magisch, nog meer dan vrijdag.

Het heeft vooral te maken met associaties. Voor mij is alles GEKLEURD. Ik associeer door middel van geuren, kleuren, smaken, muziek, beelden ... In feite speelt zich in mijn hoofd continu een film af van beelden en woorden. Ik doe aan beelddenken. Ik kan er niet aan doen. Het gaat gewoon vanzelf. Soms heb ik het gevoel dat mijn hoofd gaat barsten. Soms wil ik gewoon dat die film eens stopt. Want het is heel vermoeiend. Helaas kan ik de uit-knop maar niet vinden...

____

'I don't like Mondays'. It's the title of a popular song by Bob Geldof and the Boomtown Rats. Garfield doesn't like Mondays, either. And neither do I. But when Friday comes, it feels like magic. I've always loved Fridays and Saturdays. Always have, always will.

This magic feeling goes back to my childhood when I enjoyed Fridays and Saturdays so much. Friday night we had a bath and afterwards we watched TV. It was so simple, but how I loved it.

As a student in high school I could take a break on Friday night. Time to relax and enjoy the weekend ahead of me. It was always cosy at home and my mother was and still is a phantastic cook.

Now, Friday night is also laundry night, but even so, it still is my favourite day of the week. The Friday feeling is some kind of magic. The Saturday feeling as well. I admit there are always chores that need to be done, but I also try to have some quality time for myself.

The magic feeling is all about association. Everything is COLOURED to me. Nothing is common grey. I associate through scent, flavours, colours, music, pictures ... Thoughts, words and images are constantly running through my head. Like a film. And there's nothing I can do to stop it, although I sometimes wish I could. It just happens. I can't seem to forget. My head is constantly filled with so many details of my past that it sometimes tends to explode. Sometimes I wish the film would stop, because it is very tiring. Unfortunately it never stops. It goes on and on and on ...

Hommage aan overlevenden vliegtuig crash in Andes op 13 okt. 1972 / Homage to Andes plane crash survivors on Oct. 13, 1972

Official website of the Andes Survivors:

http://www.viven.com.uy/571/eng/default.asp

Vandaag precies 38 jaar geleden - op 13 oktober 1972 - stortte een vliegtuig neer in het Andesgebergte met aan boord 45 mensen waaronder het Uruguayaans rugbyteam en familieleden. Velen stierven tijdens de crash of na een lange strijd tegen hun verwondingen, koude, honger, lawines. Echter, 16 van hen overleefden 72 dagen op een hoogte van ca. 4000 meter !

De sterke wil om te overleven, tilde hen - na heel lang twijfelen - over de zeer hoge drempel tot het eten van mensenvlees. Ze moesten een knop omdraaien om zoiets te doen, maar het is hun redding geweest. De 16 overlevenden hebben tot op heden een heel intieme band met elkaar door alles wat ze samen meemaakten.

Het is echt de moeite om dit aangrijpende verhaal te lezen of de film te bekijken: 'ALIVE'. Het is één van de strafste overlevingsverhalen in de geschiedenis. Eddie en ik hebben de film al verschillende keren op video bekeken. We kennen de film intussen door en door, maar het gaat ons nooit vervelen. We kennen zelfs hele dialogen uit het hoofd.

Uit respect en eerbetoon aan deze overlevenden, doopten we begin jaren '90 onze kwisploeg met de naam 'Andes Surviors'. Ik kwis al lang niet meer mee, maar mijn man Eddie is een fervent kwisser. De naam 'Andes Survivors' is intussen een begrip in het professionele quizmilieu.

Een tijdje geleden postte Eddie een berichtje op de officiële site van de echte Andes Survivors. Een neef van één van de overledenen mailde terug. Hij vond het heel tof dat onze quizploeg de naam 'Andes Survivors' draagt.

______

Today, exactly 38 year ago - on October 13th, 1972, a plane with 45 people, most of them Uruguayan rugbyplayers and their relatives crashed in the Andes Mountains. A lot of them died in the crash or later on because of their wounds, because of the extreme cold, the hunger, avalanches, ... However, 16 of them survived 72 days at an altitude of about 4,000 meters !

The strong will to survive lifted them up to a level of eating the dead. It was after a lot of discussions that they gradually overcame their moral principles. Until this day they have an intimate bond with each other because of everything they went through.

Reading the book or watching the film that's called 'ALIVE' is something you really should do. It's about survival in extreme circumstances, one of the most heroic survival stories in history. My husband and I have seen it several times on video and we know it by heart. Entire dialogues are registered in our memory for good.

We really admire the Andes Survivors. In the early '90s we founded a quizteam and baptized it 'Andes Survivors'. I don't quiz anymore, but my husband is a passionate quizzer. His team 'Andes Survivors' is very respected in the professional quiz circuit.

Some time ago, my husband posted a reaction at the website of the real Andes Survivors. A relative of one of the deceased replied that he very much appreciated the fact that we named our quizteam 'Andes Survivors'.

ABC for a day all by myself

Vandaag heb ik een dagje vrij genomen. Om wat dingen te doen maar ook om wat te rusten en te genieten van het hele huis voor mezelf. Mijn favoriete muziek klinkt door het huis (Radio Nostalgie, of course), en ik doe lekker wat ik zelf wil en hoef met niemand rekening te houden. Wat een zaligheid, wat een plezier ! Als moeder mag je jezelf ook eens iets gunnen, vind ik.

Helaas is een dag te kort om alles te doen. Hierbij mijn ABC-lijstje met de ingrediënten voor een heerlijk dagje alleen thuis.Appeltje eten en ander fruit
Blog
Creatief zijn (nieuwe dingen ontdekken op internet, uitdagingen bv html, schrijven, calligrafie, ...)
Douche nemen
(h)Eerlijke, verse soep maken en eten

Fietstochtje of wandeling maken
Goede film of reeks op TV kijken
House MD kijken op DVD
Ideetjes opdoen
Jeugdnostalgie (dagdromen)
Kryptogram maken
Lezen
Muziek luisteren (Radio Nostalgie !)
Niksen
Opruimen (moet ook gebeuren)
Photographs (bekijken, bewerken, sorteren, inkleven, scraplayout maken)
Quality time voor mezelf
Relaxen
Scraplayouts bedenken
Tuin (genieten en wat tuinieren)
Uitwerken scraplayouts, verhaal- en blogideetjes
Verhalen schrijven
Winkelen (niet in supermarkten, wel in boekenwinkels, kantoor- en hobbywinkels !)
X - ik weet nix met een x ;-)
Yoga
Zonnetje (genieten)

______

Today I took a day off from work. I have some things to do, but I also needed some quality time for myself. No one at home but myself. I need to have it every now and then. As a mother we always have to take care of so many things, but we deserve a day off, too, don't we ? And I'm enjoying it. My favourite music from the 70's, 80's and 90's on the radio, not my daughter's music for a change ;-)

I made an ABC-list of the ingredients for a perfect day all by myself.

My first steps in HTML with 'Head First HTML with CSS & XHTML'

Ik zet dezer dagen mijn eerste stapjes in de wereld van HTML = HyperText Markup Language. Vind het een uitdaging om zelf wat te experimenteren met html (heel basic, hoor) en te kijken hoe mijn geprogrammeerd tekstje wordt vertaald in een heuse webpage. Het is nog wel heel primitief, maar ik was zo trots toen ik zonet mijn eerste webpage op het scherm te zien kreeg. Wauw.

Ik ben natuurlijk geen programmeur, maar ik wil gewoon wat inzicht in html en CSS zodat ik de 'bron' achter mijn blog wat kan begrijpen en misschien links en rechts wat wijzigingen aanbrengen om een andere layout te verkrijgen. Mijn doelsteling is een eenvoudige website te creëren, al is dat misschien iets te hoog gegrepen. Maar ik houd wel van een uitdaging. Ik beschouw mezelf graag als een auto-didact.

Prima handleiding is het boek van 'Head First HTML with CSS & XHTML' van Elisabeth Freeman & Eric Freeman (uitgeverij O Reilly). Heel stapsgewijs leert de lezer een website opbouwen. Het boek is heel fris en luchtig geschreven zelfs met humoristische inslag. Het is erg schematisch en visueel opgebouwd met voorbeeldjes waarmee je meteen aan de slag kan. Je ziet al snel resultaat. Ben helemaal gebeten door de HTML-microbe, zeg maar gerust, geobsedeerd. Als ik iets in mijn hoofd heb, dan ga ik er 100% voor ;-)

______

I am taking my first steps in HTML = HyperText Markup Language these days. Not being a programmer I like to take up the challenge to try to understand the basics of HTML and CSS. In this way I might understand the html-codes behind my blog and maybe even succeed in making some changes in the layout.
Eventually I would like to create a simple but good-working website of my own. I don't know if I will succeed in doing so, but I love a challenge. I like to think of myself as an auto-didact.

The manual 'Head First HTML with CSS & XHTML' by Elisabeth Feeman & Eric Freeman (O Reilly) is an excellent guide for non-programmers like myself. Step by step you learn to build a website and everything is explained and visualized in such a way that it's easy to grasp. The manual contains lots of examples to get you started off. They help create your first (basic) webpage in no time. I experienced that just now and it made me so proud.

I must say I am a bit obsessed with learning HTML right now. If something really interests me, I will stop at nothing to reach my goal.;-)

Cooliris : build your own Wall of Fame !

Een collega van mijn werk leerde me het programma http://www.cooliris.com/ kennen.
Maak je eigen Wall of Fame ! Creëer zelf een 'muur' met je eigen foto's, beste videofilmpjes, enz. en scroll erdoorheen door in en uit te zoomen.

Zo mooi zag je je digitale foto's nog nooit gepresenteerd. Echt COOL !!!

_______

A colleague of mine introduced a phantastic program to me: http://www.cooliris.com/
You can build your own Wall of Fame ! Create your own 'wall' of pictures, best video's, etc. and scroll through them while zooming in and out.

You'll be amazed to see your digital pictures presented like this. It's something you may never have seen before. You should try it out. It's so COOL !!!

Writer's humor

Wat is het verschil tussen een schrijver uit het Westen en een schrijver uit het Oosten ?
In het Westen zit men enkele jaren in de gevangenis en daarna schrijft men een bestseller. In het Oosten schrijft men eerst een bestseller en daarna gaat men voor jaren de gevangenis in.

(uit 'De Druivelaar')

What's the difference between a writer from the West and a writer from the East ?
In the West he spends a few years in prison and writes a bestseller afterwards. In the East he writes a bestseller first and then goes to prison for many years to come.

Geluk zit in een klein hoekje - Happiness comes to you when you least expect it



Bloemen in mijn voortuintje



Flowers in my frontyard

Er zijn al ontelbaar veel boeken geschreven over 'gelukkig zijn'. We streven er allemaal naar, we zijn er allemaal naar op zoek. Maar wat heet GELUK ?

Iedereen kan het voor zichzelf invullen. De ene wil een (groter) huis met tuin, de andere wil een goede partner en gezonde kinderen. De ene wil de laatste nieuwe GSM en altijd de nieuwste technologische snufjes, de andere een grote auto of verre reis. We streven ernaar, we dromen ervan en dat mag. Dromen is OK. Een mens moet iets hebben om naar te verlangen.

Maar er zijn veel mensen die ervan dromen om maandelijks rond te komen. Mensen die proberen te overleven in deze consumptiemaatschappij die steeds maar duurder en veeleisender wordt. En er zijn zoveel mensen die erg ziek zijn en geen lange levensverwachting hebben. Die koesteren volgens mij maar één wens: zo lang mogelijk leven en niet te veel pijn moeten lijden.

Ik heb veel respect voor de strijdlust en de vaak optimistische instelling die deze mensen tonen. Waar halen ze de moed vandaan ? Hun wens reikt veel verder dan het materiële. Ze willen gewoon LEVEN, iets waar gezonde mensen amper bij stilstaan.

Misschien moeten we ons daar meer bewust van zijn en bewuster gaan leven. We zouden wellicht meer genieten van de kleine eenvoudige dingen in het leven. Een glimlach of een goeiedag van een onbekende. Een simpel gebaar van 'ik help je wel even' als je ziet dat iemand fysiek niet goed uit de voeten kan, of troost bieden en een luisterend oor als iemand problemen heeft en zijn hart eens wil luchten.

Het kost niets en het geeft je zo'n goed gevoel van binnen. Een kleine moeite, een groot plezier. Die kleine onverwachte lichtpuntjes maken me gelukkig. Geld heb je zeker nodig en de uitspraak 'geld maakt niet gelukkig' wil ik niet onderschrijven. Want zonder geld redt je het niet. Geldgebrek brengt veel zorgen en stress met zich mee.

Maar er zijn nog zoveel andere dingen die ons gelukkig kunnen maken. Kijk maar eens rond en je zult zien dat het waar is. Een prachtig herfstlandschap, een babbel, spelende kinderen, een spannend boek, een lekkere maaltijd. Geniet ervan. Ik vergeet het ook vaak en dan verval ik weer in de sleur van alledag. Maar het is gewoon een kwestie van anders te denken.

Leef in het NU en laat het leven je VERRASSEN. Dan komt het geluk vanzelf naar je toe.

Live NOW and let life SURPRISE you. Happiness is just around the corner (even when you're not looking).

'Life is like a box of chocolates, you never know what you are going to get.' ('Forrest Gump')

Scrapbooking: zomervakantie 2010 - Waterval van Coo

Al heel lang wilde ik eens een scraplayout maken naar het voorbeeld van het mooie, fleurige design van dit doosje met thee van Oil & Vinegar.

Vorige week zocht ik de juiste kleuren bij elkaar in mijn voorraad scrappapier en ik begon eraan. Just like that. En het was in feite redelijk vlug klaar. Just like that. Aan de meeste scraplayouts werk ik veel langer. Maar snel en eenvoudig kan ook, vooral als je een voorbeeldje hebt.

Het was leuk om te doen. Eindelijk heb ik nog eens een nieuwe scraplayout, want het was wel even geleden. De layout herinnert me aan ons weekje in Stavelot in de eerste week van de zomervakantie. Het was toen echt heel warm, vooral ook die dag aan de waterval van Coo. Gelukkig konden we daarna afkoelen in het heerlijke openluchtzwembad op het domein waar we logeerden. Wat lijkt het allemaal al lang geleden.

En plots komt dat weemoedige liedje op in mijn hoofd:

't Is weer voorbij die mooie zomer. Die zomer die begon zowat in mei. Ja, je dacht dat er geen einde aan zou komen. Maar voor je 't weet, is heel die zomer al weer lang voorbij ...'

Wat konden ze vroeger toch weemoedige liedjes maken.

Schril contrast

De twee eerste schoolweken zitten er op. Hopelijk zijn alle kinderen goed gestart. Intussen zijn de info-avonden volop bezig of ook al achter de rug. Wij als fiere en bezorgde ouders gaan erheen om te kijken bij wie ons kind een schooljaar gaat doorbrengen en wat er op het programma staat. Velen maken een praatje met de juf of meester omtrent speciale aandachtspunten voor hun kind. Tenslotte wil toch elke ouder dat zijn of haar kind gelukkig is op school, dat het kind goed mee kan en voldoende begrip krijgt.

Ik vind het altijd mooi om te zien hoe we begaan zijn met het welzijn en geluk van onze kinderen. Voor de middelbare-schoolstudenten onglipt dat de ouders een beetje, maar in kleuterschool en lagere school is het contact met de school en leerkrachten meer aanwezig.

Maar toen ik deze week foto's zag van de overstromingen in Pakistan, werd ik toch even stil. Kinderen die niets meer over hebben, zelfs geen huis meer om in te wonen. Hun ouders willen toch ook het beste voor hun kinderen. Maar wat kunnen ze hen bieden ? En dat geldt voor miljoenen kinderen in de wereld. Denk maar aan de aardbeving in Haïti en nog zoveel andere rampen in de wereld. Overal blijven er kinderen alleen achter, vaak aan hun lot overgelaten. Gelukkig zijn er organisaties als SOS Kinderdorpen, UNICEF, Artsen zonder Grenzen, ... die zich bekommeren om deze kinderen.

Wij behoren tot de happy few die kunnen kiezen uit een overaanbod van mooi schoolgerief, kleren, eten en drinken, om nog maar te zwijgen van alle andere luxe die we hebben. Onze kinderen hebben een dak boven hun hoofd, kleren om te dragen, en ze hoeven geen honger te lijden. Drinkwater komt gewoon uit de kraan. Ze moeten geen kilometers lopen voor drinkbaar water. Wij wassen zelfs onze kleren met drinkwater, onze auto's, we kuisen ermee, we trekken het toilet door met drinkwater (!)

Hoe oneerlijk is de rijkdom in de wereld verdeeld. Ik vind dat we geregeld eens moeten uitzoomen en om ons heen moeten kijken. We willen allemaal nog dit en dat, maar vele dingen verdwijnen toch in het niets als je ziet waarmee vele miljoenen mensen en ook kinderen het moeten stellen. Laat ons dankbaar zijn met wat we hebben. En dankbaar dat we onze kinderen een geborgen en gelukkig leven kunnen bieden.

Want heeft niet elk kind recht op geborgenheid en op ouders die voor hen zorgen ? Helaas is dit voor miljoenen kinderen niet het geval. En dan al die kindsoldaten, misbruikte en uitgebuite kinderen. Laat ons dankbaar zijn dat onze kinderen kinderen mogen zijn. En laat ons ons steentje bijdragen voor de andere kinderen in de wereld die het minder goed hebben dan de onze. Ik vind het belangrijk dat onze kinderen beseffen in wat voor rijkdom wij hier leven. Wij en ook onze kinderen moeten er ons van bewust zijn.

Because it matters. Because children matter. They matter a lot.

Weer vertrokken voor een nieuw schooljaar

't Is vandaag weer eerste schooldag ...' zo zong mijn vader vroeger elke eerste schooldag. Spijtig dat ik de rest van de tekst niet meer ken.

We zijn weer vertrokken voor een nieuw schooljaar, al die kindjes en kinderen, leerkrachten en ouders. Vanmorgen op de speelplaats een mix van frisse, uitgeruste, gebruinde gezichtjes vol verwachting. De eerste-klassertjes wat onzeker en een beetje angstig voor het onbekende en het nieuwe. De tweede- en derde-klassertjes - al wat geroutineerd - waren blij dat ze hun vriendjes terugzagen. Toen kwam het moment van afscheid. Links en rechts wat traantjes bij de eerste-klassertjes, maar dat zal ongetwijfeld niet lang geduurd hebben.

Voor het eerst wisten noch de ouders, noch de kinderen bij welke juf of meester ze terecht zouden komen. Dat zouden ze via een soort spel ontdekken. Het is eens wat anders, al hoorde ik ook van andere ouders dat ze dat liever iets eerder wisten. Ik ook, hoor, maar ja, het is wat het is.

Ik wens in elk geval alle kinderen en leerkrachten een heel fijn schooljaar toe. Het zonnetje is al van de partij, dus dat is meteen een goede start.

CREATIEF IDEE: Word clouds maken met Wordle

Ik vroeg me al heel lang af hoe je 'word clouds' kan maken. Vandaag vond ik via Google een hele leuke site waarop je hele coole word clouds kan maken. Het is heel tof om mee te experimenteren. Het resultaat kan je afprinten of plaatsen op je blog of website (zie rechtsboven).
Ik ben er echter nog niet uit hoe ik het systeem van 'word clouds' kan doen werken voor mijn blog. Daarvoor moet ik dringend nog op verder onderzoek uit.

Hierbij alvast de link. Veel plezier ermee !

http://www.wordle.net/

BIB Aartselaar nu ook op Facebook

http://www.facebook.com/bibliotheekaartselaar

Sinds kort vind je onze Bibliotheek ook op Facebook. Daar vind je interessante info over hun aanbod, maar ook over geplande evenementen, zoals de Kinder-en Boekenjury en de Verwendag op 16 oktober 2010.

De BIB: een oase van boeken, boekjes, tijdschriften, kranten, films, muziek, ... Je kan er uren in verdwalen en genieten. Ik lees alles wat los en vast zit, dus ja, daar kom ik wel aan mijn trekken ;-) Hetzelfde probleem heb ik met boekenwinkels. Ik ben er gewoon niet weg te slaan. Om nog maar te zwijgen van de Boekenbeurs in Antwerpen, die in november alweer aan zijn zoveelste editie toe is.

Ik hoop dat het me ooit gaat lukken ook mijn verhalen terug te vinden in de BIB, de boekenwinkel of de Boekenbeurs. Zal het me lukken om schrijfster te worden van kinderboeken ? Ik ben er alleszins heel erg mee bezig. En ik doe het ongelooflijk graag.

Zomerend Antwerpen en de Kleine Reuzin / Summer in Antwerp and the little giant girl

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers



© Ingrid Poppeliers



© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers

© Ingrid Poppeliers



© Ingrid Poppeliers


Gisteren was het nog eens schitterend zomerweer en we besloten eens te gaan proeven van de Zomer van Antwerpen. Dit weekend bracht het Franse straattheatergezelschap Royal de Luxe spektakel met 'De Duiker, zijn Hand en de Kleine Reuzin.'

Het was niet de eerste keer dat de Kleine Reuzin Antwerpen aandeed, want in 2006 mochten we haar al bewonderen toen ze met de Indische Olifant doorheen de Antwerpse straten trok. Toen zijn we ook gaan kijken en het was best indrukwekkend, zo'n immense houten olifant van 12 meter hoog en een reuzenkind van 5,5 meter en 800 kg.

De Duiker is wel 9,5 meter groot en weegt 2,5 ton. Zijn schoenmaat is 237 (!!!) Er zijn 30 mensen nodig om de Grote Reus in beweging te brengen. De Grote Reus (Duiker) hebben we gisteren helaas niet kunnen localiseren, maar zijn 'kleine nichtje' hebben we goed kunnen zien.

Ze stapte over de Meir en vervolgens het Wapperplein op om naar de Vogelmarkt te gaan, met honderden mensen in haar kielzog. Je kon echt over de koppen lopen. Op de Vogelmarkt werd ze klaar gemaakt voor een douche. Prachtig hoe een reuzenpop van hout en staal zulke menselijke trekjes kan vertonen. En dan die sprekende ogen ! Heel mooi gedaan. Ik zag een klein meisje wuiven naar de Kleine Reuzin. Ze lijkt immers zo levensecht. In feit is ze 6 jaar en gedraagt ze zich ook als een ondeugende 6-jarige; zomaar op straat plassen, een lolly eten, op de step rijden, ... Echt knap gevonden allemaal.

Na de douche vervolgde de Kleine Reuzin haar weg door de stad, maar wij verkozen een frisse cola op een terrasje. Want wat was het warm in die hete middagzon in die mensenmenigte. Na een verfrissend drankje trokken we naar de oude stad, waar we genoten van de zomerse sfeer. Het was er echt gezellig. De prachtige gebouwen schitterden in het late-namiddag-zonlicht en zo maakte ik voor het eerst foto's van de prachtige kathedraal, de gildenhuizen op de Grote Markt, de Carolus Borromeus-kerk en de Bourla-schouwburg, gebouwen die ik al wel honderden keren heb gezien, maar nog nooit gefotografeerd.

Waarom fotografeert een mens mooie gebouwen en plekjes in alle toeristische steden, maar zelden in eigen stad ? Ik ben blij dat ik gisteren mijn fototoestel bij me had zodat ik eindelijk eens enkele prachtige gebouwen van Antwerpen heb kunnen fotograferen. En er zijn nog veel meer prachtige gebouwen en plekjes.

CREATIEF IDEE: PICASA 3 - the freedom of creating

Wat is er heerlijker dan iets moois scheppen vanuit het niets ? De vrijheid om iets moois te creëren met je hoofd of handen, geeft een ongelooflijk goed gevoel. Zeker als het resultaat in de smaak valt bij de mensen.

Elke tekenaar, schilder, fotograaf, schrijver, ... zal dat beamen. Er zijn geen grenzen, the sky is the limit. Het is de schrijversvrijheid, de dichterlijke vrijheid, kortom, de 'creatie-vrijheid'. Alsof je een soort God bent, die alles kan bepalen in je boek of kunstwerk. Eens je ervan geproefd hebt, wil je meer van dit magische gevoel.

Mijn passies zijn vooral schrijven, fotograferen en met de foto's mooie albums maken, collages of scraplayouts (manueel of digitaal).



In dit verband zou ik graag het plezier van PICASA 3 willen delen met jullie. Het is een practisch en fantastisch programma waarmee je je foto's kunt beheren, sorteren, bewerken en waarmee je knappe collages kan maken. Je kan PICASA 3 bv opdracht geven om te zoeken op een persoon. Daarvan kan je dan een collage maken. Echt leuk om te zien hoe iemand door de jaren heen is veranderd. Beslist eens proberen !

CREATIEF IDEE: Tijd voor leuke zomerfoto's

De zomer is het seizoen bij uitstek om sprankelende, leuke foto's te maken van je kinderen. De felle kleurtjes van hun kleertjes, hun bruinverbrande snoetjes en het ongedwongen, vrije gevoel van de zomervakantie geven het geheel een speelse en vrolijke uitstraling.

Fotografeer je kinderen onverwachts en neem een reeks foto's na elkaar. Zo heb je net die ene blik of die ene vrolijke schaterlach. Als je wil dat ze onverwachts plots in de lens kijken, verras hen dan door iets grappigs te zeggen of te doen. Als ze dan omkijken, doe je 'knip' en dan krijg je een verraste blik die meestal heel spontaan is.

Door van perspectief te veranderen, kan je s p a n n e n d e foto's maken. Ga eens door je knieëen en fotografeer je kinderen vanop hun eigen hoogte. Wat ook een origineel beeld oplevert, is zelf op de grond gaan liggen en je kind fotograferen vanuit kikkerperspectief. Zo lijken ze groot, of hebben ze ineens superlange benen.
Ga ergens op staan of laat je kinderen op de grond zitten of liggen. Dan fotografeer je hen vanuit vogelperspectief en dat levert ook hele leuke plaatjes op, vooral als ze dan naar boven kijken.

Laat je kinderen door een opening piepen of vanachter een poortje of hekje naar de lens kijken. Heel verrassend en fris, net zoals kinderen zijn. Of laat ze gewoon hun gangen gaan en blijf wat op de achtergrond. Met een lens kan je hen ongestoord dichterbij halen en fotograferen, al is het natuurlijk niet zo makkelijk als ze in beweging zijn. Met de juiste apparatuur en instellingen, lukt dat natuurlijk wel. Experimenteren maar.

Neem ook geregeld close ups van je kinderen. Stralende, frisse oogjes om in te verdrinken. En ze hebben zo'n expressieve gezichtjes. Een blije blik, maar evengoed een dromerige of verlegen blik. Een close up zegt het allemaal, heel vaak onbetaalbaar mooi.

Water is ook een heerlijk gegeven, vooral als de zon erin speelt. Spelende kinderen in een zwembad of in een riviertje of kinderen die met waterpistooltjes spuiten en waterspelletjes doen. Dat levert gegarandeerd leuke en spontane zomerplaatjes op.

Op zonovergoten zomerdagen wacht je best tot na 15u zoiets om een mooie belichting te krijgen. 's Middags staat de zon te hoog en dat geeft harde schaduwen. Maar in de late namiddag en 's avonds heb je een zachter en mooier licht. Dat tovert een mooie gloed op de gezichtjes van de kinderen. De kleuren op de foto's zijn dan ook veel warmer en zachter dan bij het felle, harde middagzonlicht. Ideaal is het als er bewolking is omdat het zonlicht dan getemperd wordt.

En zeker niet vergeten om ook alledaagse situaties te fotograferen. Niet enkel foto's nemen op verjaardagen en feestdagen. Het zijn juist de foto's met het leven van alle dag erop die later heel waardevol zullen zijn. bv samen werken in de tuin, vriendjes op bezoek, aan tafel, tandjes poetsen in pyjama, bij oma op bezoek, een leuke fietstocht, ...

Pas op voor de reuzenberenklauw !

Ken je de reuzenberenklauw (Heracleum mantegazzianum) ? Deze imposante plant uitgroeiend tot een hoogte van 3 meter en met bloemschermen met een diameter tot een halve meter, is populair in grote tuinen en parken. De plant bloeit in juni-juli.

MAAR OPGEPAST !!! Als de huid in contact komt met het sap van deze plant en wordt blootgesteld aan UV- stralen (zon of zonnebank), kunnen er na 24 uur of later huidletsels ontstaan. De letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden. Deze overgevoeligheid voor de zon kan meerdere dagen aanhouden. Best vermijdt men gedurende één week elke blootstelling aan zonlicht: lange mouwen, lange broek, hoed, zonnecrème met hoge beschermingsfactor.

Elke zomer in de maanden mei, juni en juli krijgt het Antigifcentrum een groot aantal oproepen voor dit soort huidletsels. Daarom vestigt het dan ook de aandacht op dit onvoldoende gekend fenomeen.

Hoe werkt het precies? Als de huid in contact komt met het sap van deze plant, dan kunnen er na 24 uur of later huidletsels ontstaan, althans indien de huid nadien werd blootgesteld aan UV- stralen (zon of zonnebank). Deze fototoxische reactie wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van furocoumarinen in alle delen van de plant die geactiveerd worden onder invloed van licht. De letsels kunnen de vorm aannemen van roodheid met plaatselijke zwelling en kleine blaasjes, maar bijna steeds vormen er zich grote blaren die één à twee dagen nodig hebben om tot volle ontwikkeling te komen. De letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden. Later ontstaat ter plaatse vaak een restpigmentatie.

Hoe kan u problemen voorkomen ? Tijdens werkzaamheden in de tuin, bijvoorbeeld wanneer bladeren of bloeiwijzen worden afgesneden, moet men vermijden dat druppeltjes vocht op de huid terechtkomen. Men dient erop beducht te zijn dat het sap soms dwars door de kledij tot op de huid kan doordringen! Wandelen of spelen op plaatsen waar de reuzenberenklauw groeit, dient vermeden te worden. De plant zou nooit mogen aangeplant worden in de omgeving van kinderspeelplaatsen.

Wat moet u doen in geval van huidcontact of bij huidletsels? In geval van huidcontact moet men de huid direct grondig wassen. Daarna moet gedurende minstens een week elke blootstelling aan zonlicht worden vermeden (dragen van bedekkende kledij, gebruik van een zonnecrème met hoge beschermingsfactor).Verschijnen er toch huidletsels, dan is het raadplegen van een arts aangewezen.

uit: Brochure van de Nationale Plantentuin

My perfect Summer with H2O & summerfruit

© Ingrid Poppeliers

WATER !!!
Wat heeft een mens meer nodig op warme zomerdagen ? Heerlijk dorstlessend, maar ook zalig verfrissend om in te zwemmen, te spelen met de kinderen of rond te dobberen op een luchtmatras. Een openluchtzwembad heeft op mij een magische aantrekkingskracht. Laat dat nu net zijn wat we hadden tijdens ons verblijf in de Ardennen vorige week, niet helemaal toevallig natuurlijk. Heerlijk, schitterend blauw water en een stralende zon in een staalblauwe lucht. Dat was FEEST ! Dat was GENIETEN !

© Ingrid Poppeliers

Heerlijk, sappig ZOMERFRUIT erbij en een goed boek maken mijn 'Perfect Summer'.


ZOMER = je heerlijk vrij voelen (zonder te veel verplichtingen)
ZOMER = veel buiten zijn en liefst in de vrije natuur
ZOMER = terug wat meer basic leven (minder TV, minder PC, minder telefoon en GSM)
ZOMER = op blote voeten lopen, in short en T-shirt
ZOMER = alle ramen en deuren opengooien
ZOMER = niet langer enkel dromen van wat je graag wil doen, maar er eindelijk eens aan toegeven.
ZOMER = zoveel mogelijk 'uit je agenda' stappen, even je eigen ding doen. De wereld blijft immers wel voortdraaien (of 'doordraaien')

ZOMER = TIJD VOOR JEZELF MAKEN

'Just a perfect day ... just a perfect Summer - now is the time to ENJOY'

Zonnige Zalige Zomerdagen

Wat een heerlijke start van de zomer en de schoolvakantie ! Zo'n lekker warme, zonnige zomerdagen, nog niet echt zwoel en plakkerig, maar wel zalig. You just gotta love them.

Vandaag heb ik genoten van een hele dag buitenzijn op een zonovergoten schoolfeest van CADE, de school van Stijn, en nadien nog op de braderij in het dorp. Heb veel babbeltjes gedaan en natuurlijk ook wel lekkere dingetjes gegeten. Wat woon ik toch graag in Aartselaar. Het is hier heel gemoedelijk en toch heb je alle winkels en belangrijke uitvalswegen vlakbij.
We wonen hier intussen 11 jaar en ik voel me hier echt goed. Al blijft mijn hart natuurlijk wel kloppen in de Kempen. Ik kom er zo graag en voel me er altijd direct terug thuis als ik er ben. Eens een Kempenaar, altijd een Kempenaar (ik toch). En daar ben ik trots op.

Mid Summer's Day - de langste dag

Vandaag - 21 juni - is het de langste dag van het jaar en het begin van de zomer. Voornamelijk in de Scandinavische landen viert men dan het Midzomerfeest.

uit Wikipedia :
'Het Midzomerfeest verwijst naar de zomerzonnewende op 21 juni en de voor-Christelijke feestelijkheden die hiermee gepaard gaan in voornamelijk Noord-Europa.'

Dan worden er vreugdevuren aangestoken en wordt er vaak ook een heks verbrand. Vooral in de Scandinavische landen Finland, Zweden en Noorwegen is dit een belangrijk feest.

Boven de poolcirkel gaat de zon niet helemaal onder rond deze tijd van het jaar. Het wordt dus niet echt nacht. Dit prachtig natuurfenomeen lokt ongetwijfeld vele toeristen naar het hoge noorden in deze periode. Moet fantastisch zijn om dit eens 'live' mee te maken. Gelukkig mocht ik bovenstaande prachtige fotoreeks van PICASA Webalbums plukken. Zo kunnen we ook wat genieten van de middernachtzon.

Alles gaat voorbij

Nothing lasts forever ... niets blijft voor altijd.

Deze dagen zitten de studenten te zwoegen voor de examens. Al die leerstof die in die hoofdjes moet gepompt worden. Ook al is het bij mij reeds lang geleden, toch voel ik met hen mee en herinner ik me nog de spanning en stress die erbij kwam kijken. Nu hebben we trouwens zelf een studentje die moet blokken voor de examens. Niet te geloven dat dat 1ste jaar middelbaar reeds voorbij is ! Wat vliegt de tijd toch. Nog een kleine spurt tot aan de eindmeet, en dan is het vakantie voor de leerlingen en studenten. Een mens wordt er zowaar wat weemoedig van.

Weemoed heb ik altijd op het einde van een schooljaar en eind december. Even terugblikken op leuke en minder leuke dingen die gebeurd zijn. Weemoed is ook mijn deel nu we vorige woensdag afscheid moesten nemen van mijn lieve grootmoeder. Ze was 91 en ze heeft nu eindelijk rust, want ze was moe.
Maar toch doet zo'n afscheid pijn, want nu kan ik haar niet meer zien en een knuffel geven. Maar ook is er met haar nu een heel hoofdstuk in mijn leven afgesloten. Ik heb hele mooie tijden beleefd bij moeke in Oosthoven (Oud-Turnhout) en die herinneringen staan me nog bij als de dag van gisteren. Het is vreemd dat ze er nu niet meer is. Het vraagt tijd om het verdriet wat te laten slijten. Maar de heimwee naar vroeger, die blijft. Die gaat niet voorbij. Nooit. En dat is goed. Toch wou ik soms dat ik nog één keertje terugkon naar vroeger, toen mijn vader en moeke nog leefden. Nog een keertje die heerlijke, onbezorgde tijd als kind in de jaren '70 beleven. Daar zou ik geld voor geven ...

Respect please !

Soms is een beetje respect in onze maatschappij ver te zoeken. Of wat dacht je van mensen die hun hond het voetpad als 'toilet' laten gebruiken en doodleuk het 'cadeautje' laten liggen, notabene vlak naast de schoolpoort !!! Ge moet toch maar durven. Of in het gras in de berm waar je uit je auto moet stappen. Leuk !!! Er staan boetes op, maar toch gebeurt het. Uit gemakzucht of express ? Of weten ze gewoon niet beter ? Wellicht zijn ze te laks. Gelukkig hebben de meeste baasjes een plastic zakje bij zich en kuisen ze alles op.

Of wat dacht je van tieners die na hun avondlijke 'vergaderingen' alles laten rondslingeren op het mooie graspleintje in het dorp ? Blikjes, lege frietbakjes, plastic flesjes, tientallen sigarettenpeuken, ... 's Morgens op weg naar school moeten kinderen en ouders op weg naar school zich een weg banen doorheen het vuilnis. Dat is toch een schande ! Wat een gebrek aan respect voor het mooi aangelegde plantsoen en voor de mensen die er passeren.

En gisteren werden Stijn en ik bijna van het zebrapad gemaaid door een terreinwagen én vervolgens een schoolbus !!! Misschien zat die chauffeur te dromen ? Kan niet, hé, met een bus vol kindjes en een straat vol zwakke weggebruikers.

En wij maar het goede voorbeeld geven. Onze kinderen zijn de volwassenen van morgen. En wat we ze zeker moeten meegeven, is RESPECT hebben. We moeten ze behoeden voor een 'je m'en fous'-mentaliteit. Ze mogen niet laks worden en denken dat 'een ander het wel zal doen'. Want dan komt het echt niet goed.

XS - S - M - L - XL - XXL - XXXL

Mensen ... je hebt ze in alle vormen, maten, lengtes en breedtes. Groot, klein, dik, dun, appelvormig, peervormig of zuilvormig, ... Of je nu op een terrasje zit in de stad of in de zoo, aan zee of in het buitenland, je komt nergens twee exacte kopieën tegen. Wel ééneiige tweelingen of dubbelgangers, maar meestal zijn er toch nog kleine verschillen.

Ik vind het leuk en boeiend om mensen te observeren. En niet zozeer enkel qua uiterlijk, maar ik vraag me ook graag af wat hen drijft. Waarom kiest een mens voor een bepaald soort kledingstijl of die kleur van haar ? Waarom gaat de ene graag op reis om veel te zien terwijl een andere liefst 2 weken op het strand of aan het zwembad ligt te zonnen ? Waarom hebben sommigen een voorkeur voor Aziatische landen terwijl dit anderen juist niet kan bekoren ? Waarom leest de ene graag en kan de andere geen letter gelezen krijgen omdat het hem niet zo kan boeien. Waarom zijn sommigen voor Facebook en anderen heel erg tegen ? Waarom hebben sommige mensen geen behoefte aan sport of gezond eten, terwijl anderen er juist zoveel plezier en energie uit putten en zich geen leven zonder kunnen voorstellen ?

Ik vraag me bij mensen vaak af: 'what's your drive ?' Wat drijft iemand om te doen wat hij doet ? Een soort doel of rode draad in je leven. Ik vind het vreemd dat er mensen zijn die geen hobbies hebben of zich een doel stellen in het leven. Iets wat je wil bereiken.

Eens een mens de kaap van de 40 overschreden heeft, begint hij zich die vraag blijkbaar toch te stellen. De meesten hebben dan een gezin, een huis, een job, een leven dat 'volledig ingericht' is. Ze leven dan grotendeels op automatische piloot zodat het leven al vlug een sleur wordt en veel te voorspelbaar. Velen beginnen dan te denken 'Is dit het nu ? Kan ik nu niets meer bereiken ?' De 'midlife crisis' - om het met een modewoord te benoemen - slaat dan bij velen toe.

Het leven draait maar door, dag in dag uit, van weekend naar weekend, van maand naar maand en van jaar naar jaar. Sommigen worden geleefd i.p.v. zelf te leven.

Volgens mij heeft een mens een soort drive nodig. Iets om voor te leven en naartoe te werken. Iets dat je enthousiast maakt en je een tevreden gevoel geeft.
Een droom die je nastreeft. Een hobby, een sportprestatie, renoveren van je woning, een mooie tuin inrichten, een taal leren, op reis gaan, mooie foto's maken en daar iets mee doen, schrijver worden ...

Ga ervoor, en wacht niet tot je met pensioen bent. Want dan kan het te laat zijn. En spijt komt altijd te laat. GO FOR IT and do the things you wanna do !

Onze flinke eerste communicant ! Communiefoto's - collages op aanvraag

Een stralende dag vol zonneschijn ! Wat heeft een mens nog meer nodig op een feestelijke dag als deze ? Vanmorgen deed Stijn zijn 1ste communie. Het was één groot kinderfeest in de kerk, met leuke liedjes, ballonnen en natuurlijk schattige, lieve kindjes op hun paasbest. Of moet ik zeggen, 'pinksterbest' ?

Vandaag gaan we feesten en genieten. Reken maar !

De foto-communiekaartjes zijn van eigen makelij, of course. Vond het leuk om te doen. 
 

Murphy's Law

De wegen van Murphy zijn ondoorgrondelijk ... Alles komt altijd tesamen en als er iets mis kan gaan, zal het ook misgaan.

Als je ergens met je auto geparkeerd staat en je wil net in- of uitstappen, net dan komt de eigenaar van de auto net naast je ook aan en wil die ook in- of uitstappen. Leuk, zeker als je dan nog kinderen en/of gerief in of uit de auto moet laden. Al is het nog zo'n groot parkeerterrein, je kan er donder op zeggen dat er net iemand aankomt die in de auto naast je moet zijn. Ik heb dat toch altijd voor.

Of als na lang wachten en uitstellen eindelijk de dakwerkenfirma je roofing kan komen herstellen, net diezelfde dag gaat je overbuurvrouw verhuizen (!) zodat de dakwerken maar weer eens moeten worden opgeschoven. Want 2 kranen en 2 vrachtwagens vrijwel tegenover elkaar laten opstellen, is vrijwel onmogelijk en dan barricaderen we de straat. De overbuurvrouw was eerst, dus niks aan te doen. Murphy's Law, denk ik dan maar. Hoe groot is de kans dat je overbuurvrouw net op dezelfde dag verhuist ? Goed, het huis staat te koop, maar dan nog.

Ach, ik troost me met de gedachte dat er ergere dingen zijn. Trouwens, met het weer of het vinden van een parkeerplaats heb ik meestal meer geluk. Helaas niet zo met de Lotto ;-)

De wereld is om zeep ... zong Urbanus (en gelijk heeft hij)

Onze maatschappij en onze wereld zijn weer een paar schandalen en rampen rijker. Terwijl de politieke leiders in België het maar weer eens verknoeid hebben en we allen weer naar de stembus moeten, staan we aan het begin van een grote natuurramp door massa's olie op de oceaan, komende van een gezonken booreiland voor de kust van de Amerikaanse staat Louisiana. De Kerk komt zwaar onder vuur te liggen door de recent opgedoken pedofilieschandalen. Op economisch vlak gaat het ook al niet te best met al de nakende ontslagen en faillisementen. En de gewone brave werknemers zijn alweer de dupe, zoals steeds. Onder het mom van de crisis grijpen vele bedrijven de kans om mensen buiten te zetten, om zo hun winsten te vergroten.

De geschiedenis herhaalt zich. Steeds vaker wordt er een vergelijking gemaakt met de toestanden ten tijde van Daens, maar dan wel een modernere versie. Maar de problematiek blijft dezelfde. De bedrijfsleiders zijn machtig, de Kerk blijkt leiders te hebben die hun macht misbruik(t)en. De kloof tussen deze leiders en de gewone mensen wordt alsmaar groter. Het geloof en vertrouwen in de leiders heeft maar weer eens een flinke knauw gekregen. Komt dat nog wel goed ?

Het aantal werklozen stijgt, de armoede rukt op, maar een rijke elite wordt steeds rijker. Decadentie is van alle tijden, zo blijkt maar weer. Onlangs las ik in de krant een artikel over de topman van Inbev, die per dag 20.000 Euro verdient. Er stond bij 'aan zulke decadenties gaat een maatschappij ten onder ...'

En dat terwijl het leven alsmaar duurder wordt en vele levensnoodzakelijke dingen, zoals bezoekjes aan dokter, specialist, tandarts, apotheek, ... voor velen onbetaalbaar worden. Alsmaar meer mensen kunnen met moeite de eindjes aan elkaar knopen. De grote energieleveranciers, telecommunicatiebedrijven, verzekeraars, enz. doen hun prijzen stijgen en we staan met onze rug tegen de muur. Ze maken misbruik van hun monopolies.

Het is wraakroepend, en ik vraag me af hoe lang we dit met z'n allen nog moeten blijven pikken.

Ik houd mijn blog graag positief, maar dit moest me toch even van het hart... sorry.

Zwarte gaten ?

'Een zwart gat is een soort object in het heelal, waar als gevolg van de heel sterke zwaartekracht geen licht of materie aan kan ontsnappen...' (uit: Wikipedia)

Bij mijn weten bestaan zwarte gaten alleen in het heelal. Het zijn in feite in elkaar gestorte reuzensterren die een zo grote zwaartekracht hebben dat ze alles wat in hun buurt komt opslokken; zelfs licht kan er niet aan ontsnappen. Een heel boeiend fenomeen, vind ik.

Volgens mij hebben wij in ons huis ook zo'n paar zwarte gaten. Een verloren sok, nooit meer teruggevonden. Een paar washandjes, forever gone missing. En nu ben ik al dagen op zoek naar een kledingstuk van vorige zomer, nergens te vinden ! Heb me al zot gezocht. Er is maar één theorie mogelijk. Het is opgezogen door het zwarte gat in ons huis of door een wormgat ;-)

Stijgen of niet (op)stijgen... that's the question

Valt het je ook op dat alles steeds maar duurder wordt ? De prijzen gaan altijd maar in stijgende lijn, alsof onze lonen netjes meevolgen. Geen wonder dat het aantal mensen en gezinnen die amper rondkomen met rasse schreden toeneemt. Wat heb je tegenwoordig nog in je winkelkarretje liggen voor 25 euro ? Met 1000 BF kocht je vroeger heel wat meer, en dat is nu eens geen indruk, maar een feit. Waarom is alles in België veel duurder dan in onze buurlanden, Nederland, Duitsland en Frankrijk ?

Heb jij dat ook dat als je je jaarlijkse facturen voor bv autotax, lidmaatschap van wegenhulp, ... vergelijkt, dat ze altijd maar stijgen in prijs ? Waar gaat dat eindigen ?

Vind jij dat ook dat de huur- en koopprijzen van woningen en appartementen schandalig hoog geworden zijn ? In die mate dat het helemaal niet meer in verhouding staat tot wat je er voor krijgt ? Dit wordt te absurd voor woorden.

De enigen die dezer dagen dromen van stijgen, zijn de duizenden gestrande reizigers die niet meer teruggeraken wegens het gesloten luchtruim. En degenen die weg zouden moeten, op vakantie of voor zaken, die maar niet weg geraken. Om maar te zwijgen van de luchtvaartmaatschappijen en tour operators die met de handen in het haar zitten.
Wat een natuurfenomeen als een vulkaanuitbarsting al niet voor gevolgen heeft. Zo blijkt maar weer hoe afhankelijk en nietig wij mensen zijn, ondanks al onze technologie. Tegen natuurfenomenen en -rampen kunnen wij niets beginnen.

Het is wel bijzonder om al dagen geen vliegtuigen meer te zien overvliegen. Boven ons ligt een vluchtroute voor lijnvliegtuigen en het valt op dat er al dagen geen contrails in de lucht meer te zien zijn. Wel een heerlijk zonnetje aan een blauwe, vrijwel wolkenloze hemel.

Paasvakantie ... heerlijk !

De paasvakantie is begonnen. Voor de schoolgaande jeugd, en ook voor veel volwassenen. Het doet deugd eens 2 weken uit de sleur van alle dag te zijn. Ook al is het dan voor de meeste volwassenen geen 2 weken vakantie, toch verlopen de dagen anders als de kinderen geen school hebben.

Even geen huiswerktoestanden, geen toetsen, geen heen-en-weer gerij naar en van school. Veel nevenschoolse activiteiten kennen ook een vakantie-stop. We stappen eens uit onze agenda. Heerlijk vind ik dat.

Even lekker rustig aan. Tijd om wat relaxter te zijn. Ben er heel blij om. Ben er dringend aan toe. De kinderen ook.

Voor sommigen is er eerst nog vakantie-stress. Degenen die op reis vertrekken, kijken nog tegen een hoop inpak- en organiseerwerk aan. Hebben we alles ? Niks vergeten ? Nog maar eens alles afchecken ... Persoonlijk geeft me dat altijd heel veel stress, zelfs al bij een kort verblijf in eigen land.

Nee, voor ons geen vakantie-stress. Lekker thuis, lekker rustig, lekker genieten. Een weekje vakantie heb ik nu in het vooruitzicht. Er moet wel dringend geschilderd worden en dat wil ik afgewerkt hebben. Maar verder wil ik ook tijd voor ontspannende dingen, zoals lezen, veel buiten zijn, eens een film zien op TV en plezier maken met onze kinderen. Ik heb hen beloofd eens samen cakejes te bakken. Nog nooit gedaan samen. Het komt er één van de dagen beslist van.

En zondag staan er nog paaseieren op het programma. Mmmm, heel lekker allemaal. Maar zoooo gevaarlijk ;-)

Schrijfkriebels

Ik ben weer goed op dreef met mijn kinderverhaal. Had even een kleine writer's block, maar nu loopt het weer als een trein. Ik ben heel gedreven om het kinderverhaal dat ik nu aan het schrijven ben tot een leuk einde te brengen. En dan wil ik er graag mee naar een uitgever. Of eerst nog eens laten proeflezen door kinderen, maar ook volwassenen. Tot nu toe kreeg ik al hele goede en lieve reacties. Dat geeft me goede moed.

Alleen horen er bij dit verhaal tekeningen. Ik zie ze zo voor mijn ogen, maar van tekenen heb ik helaas geen kaas gegeten. Spijtig dat mijn vader niet meer leeft, want die kon prachtig vogels tekenen. Mijn verhaal gaat over 2 zwaluwtjes, grote broer wat eigenwijs en stoer, kleine zus wat onzeker en angstig. Samen trekken ze naar het zuiden.
Het verhaal moet wat humoristisch zijn, maar wil ook een boodschap meegeven. Bovendien leren kinderen wat meer over zwaluwen en de vogeltrek. Ik hoop echt dat het me gaat lukken met dit verhaal. Het is mijn levensdroom om schrijfster te worden. En nee, ik wil er niet mee wachten tot mijn pensioen ;-) Now is the time to make my dream come true.

Hieronder klein fragmentje uit mijn verhaal.
...
‘Hé kijk, ik zie een grote blauwe vlakte ginder ver !’ roept Mina enthousiast.
‘Dat is de zee !’ roept Rik uit.
De twee boerenzwaluwtjes vliegen er recht op af. Ze hebben nog nooit een zee gezien. Zoveel water bij elkaar, zo ver je kijken kan.
Een heleboel witte meeuwen cirkelen boven de zee en het witgele zand. Ze laten zich meedrijven op de zeebries.
Rik en Mina zijn blij dat ze aan zee zijn. Het is er zo anders dan thuis.
‘En wat doen we nu ?’ vraagt Mina nieuwsgierig.
‘We volgen de kustlijn naar het Zuiden. Zo komen we vanzelf in Afrika.’
Mina knikt. ‘Ja, laten we dat doen. Want in Afrika zijn de andere trekvogels. Daar moeten we heen.’

Ze vliegen maar door en door. Mina vindt de zee prachtig. De schittering van de zonnestralen op het golvende blauwgroene water. Tegen de avond zoeken de zwaluwtjes een plekje om te overnachten. In het duinriet vlakbij een vuurtoren nestelen ze zich knus bij elkaar. Met wat takjes en hun zakdoekjes hebben ze een gezellig slaapnestje gebouwd. De dag is bijna voorbij nu. De zon zakt als een rode vuurbal in de zee. De lucht kleurt prachtig purper en roze.
‘Wat mooi !’ zegt Mina vol bewondering.
‘Ja, prachtig’, knikt Rik.
Mina glimlacht gelukkig. ‘Ik houd veel van de zee. Ik wist niet dat het hier zo mooi was.’

’s Nachts ligt Mina dromerig te turen naar de grote gele bol in de donkere lucht. De heldere volle maan werpt haar licht op de donkere, zwarte zee. In de verte ziet Mina allemaal lichtjes. Van de vissersboten. Dat heeft grote broer haar verteld. Vissen worden ’s nachts gevangen. Arme vissen, dan kunnen ze niet eens rustig slapen. Ze moeten altijd opletten dat ze niet gevangen worden in de netten. Dan is hun leven voorbij. Amen.

De volgende morgen worden ze wakker van het gekrijs van de meeuwen. Er hangt een dikke mist boven de zee. De zon schijnt niet. De lucht is volgepakt met grijze wolken. De wereld is helemaal grauw en grijs. Zo is het aan zee veel minder mooi. Maar dat is niet zo erg. Ze moeten immers toch verder vliegen. Naar het Zuiden. Naar Afrika. En dat is goed, want daar zijn de andere trekvogels.

Rik en Mina vliegen en duiken door de lucht als volleerde acrobaten. Ze schieten goed op aan deze snelheden. De wind helpt hen ook een handje.
Plots merken ze een grote witte boot op. Hij ligt aangemeerd aan een rotsige kust.
‘Is dat een vissersboot ?’ vraagt Mina.
‘Neen, deze is veel groter dan een vissersboot,’ zegt Rik.
‘Er hangen trouwens geen netten om de vissen mee te vangen.’
Ze zien een groot gapend gat waar allemaal auto’s inrijden.
‘Kijk, die boot eet auto’s !’
‘Wat vreemd,’ kwettert Rik,’ kom, we gaan eens kijken.’

Ze strijken neer op één van de vele touwen op de kade. Mensen rijden hun auto’s in de grote gapende mond van de monsterboot. Ze zien er niet bang uit, sommige mensen lachen zelfs.
‘Waar zou die boot heen varen ?’ vraagt Mina zich af.
‘De zee over … naar een ander land,’ zegt Rik.
‘Misschien wel naar het Zuiden ? Misschien wel helemaal naar Afrika ?’ Mina’s oogjes lichten op van blijdschap. De zwaluwtjes zijn opgewonden. Dat zou mooi zijn. Bijna te mooi om te geloven

Snoeitijd !?

Dezer dagen zie je overal mannen van de gemeente en groendiensten in de weer om het patrimonium bomen een kopje kleiner te maken. Bij ons in Aartselaar zijn hele rijen prachtige bomen afgekapt, voor het Solhof en ook voor het kerkhof. Het oogt nu bijzonder kaal.

Intussen weet ik dat de bomen voor het Solhof schuin groeiden en zo een gevaar vormden voor mens en verkeer door afvallende takken. De veiligheid is natuurlijk een goeie reden. Nu kunnen de bomen weer groeien, al zal het natuurlijk wel een tijdje duren ...

Ook in Hove zag ik een prachtige bomenrij in de bocht van de Lintsesteenweg volledig afgekapt, tot tegen de grond. Echt zonde ! Welke redenen zitten daarachter ? Misschien vormden ze ook een gevaar voor de veiligheid.

Hopelijk moesten ze niet verdwijnen voor op stapel staande nieuwbouwwijken !? Die projectontwikkelaars vermoorden het laatste beetje groen dat ons nog rest voor nog meer beton. En dan komt iedereen zeuren dat bij hevige regenval alles overstroomt. Tja, niet moeilijk als er geen grond meer over is waarin het regenwater kan wegsijpelen. Net goed, denk ik dan. Dat is de tol die betaald moet worden.

En het draait altijd maar weer rond geld. Projectontwikkelaars kopen alles op en bouwen alles vol. Dan staan de huizen te koop. En wie kan het nog betalen ? Juist ja, hoe langer hoe minder mensen.
Staan er niet genoeg huizen te koop ? Koop die op en verbouw ze desnoods. Gerenoveerde huizen zijn prachtig en hebben vaak een bijzonder karakter.

'Laat ons nog wat gras dat nog groen is, laat ons een boom ...' zong Louis Neefs ooit. Hij moest eens weten...

Neem vaker tijd voor een adempauze !

We hebben allemaal drukke agenda's. We rennen vaak van hier naar daar en willen 1001 dingen doen op één dag. Tot het plots te veel wordt. Dan worden we ziek, overstresst, gespannen en krijgen we allerlei kwaaltjes. Er moet altijd zo veel. Of we denken dat er zo veel moet. Maar is dat echt zo ?

Las op tijd adempauzes in. Neem wat tijd voor jezelf, om te doen wat jij leuk vindt. Een tijdschrift of boek lezen, gaan wandelen of lopen, een lekker kopje warme chocomelk met een stukje cake erbij, een goeie film zien op TV of in de cinema, muziek beluisteren, dansen, zingen, ... of lekker luieren in de zetel onder een dekentje, of als het warm genoeg is, buiten genieten van het zonnetje.

Het kan een mens zo opfleuren. LIVE TODAY ! Stel het niet altijd uit. Elke dag een stukje puur genieten, een stukje lief zijn voor jezelf. Heel belangrijk.

De was, de strijk, het afstofwerk, ... het loopt niet weg. Ach, liep het maar eens weg ;-) Maar de momenten dat je genoten hebt, die neemt niemand je meer af.

LIVE TODAY - CARPE DIEM ! Enjoy the small things in life ! Now is the time. No matter what anybody says.

Een vleugje lente

Gisteren en vandaag kwam het zonnetje piepen. Gisteren hoorde ik af en toe het heerlijke geluid van fluitende vogels. Het was al wat minder koud, maar vandaag vond ik het weer kouder. In elk geval voel ik al de eerste lentekriebels. Ik hoop echt dat het niet meer gaat sneeuwen en dat de temperatuur in stijgende lijn gaat. Een vleugje lente doet me al goed. De maand maart komt stilaan in zicht, en daarmee hopelijk ook de lente !!!

Ik pas alvast mijn layout aan. Weg met de winterse taferelen. Tijd voor vrolijkere kleuren.

Adults Dance Team in action !

Ons jaarlijks optreden op de Turnshow van Jong & Vrij was weer een keileuke boel. We hebben er lang naar toe gewerkt en dan is het op één dag allemaal voorbij. Maar we hebben ons keigoed geamuseerd zaterdag tijdens de beide optredens. Het was wel zweten op het podium in die warme spotlights.

Turnshow 2010 'Circus' op zat. 6 febr 2010 !!!

Over 2 dagen is het weer tijd voor de jaarlijkse Turnshow van Jong en Vrij Aartselaar. Natuurlijk treden wij, het Adults Dance Team weer op met een mooie, leuke dansmix. Zaterdag 6 februari staat dan helemaal in het teken van de Turnshow. Een middagvertoning om 14u en een avondvertoning om 19u. Maar wij moeten wel de hele tijd achter de schermen aanwezig zijn. Nu ja, we amuseren ons altijd wel, hoor. Achter de schermen is het altijd een drukke bedoening. Tenslotte zitten we daar met een heleboel kleuters, kinderen, jongeren en volwassenen tesamen, allemaal toch wat in spanning.

Dit jaar staat de Turnshow in het teken van 'Circus'. Ben zelf ook benieuwd naar al de andere acts. Die krijgen we te zien op de generale repetitie vrijdagavond. Blij dat ik er ook weer bij ben, de 4de keer alweer. Spijtig genoeg is het voor het eerst dat ons Laura er niet bij zal zijn. Maar ze komt uiteraard wel kijken. Misschien krijgt ze dan weer zin om terug te gaan dansen bij Jong en Vrij ;-)

Waar blijft de lente ? Waar blijft de zon ?

Ik snak naar wat zonlicht en zonnewarmte, naar frisse buitenlucht en langere dagen ! Ik ben dit koude, natte winterweer beu ! Mijn stramme spieren verlangen zo naar wat warmte en zon ! Ik denk dat ik volgend jaar ga overwinteren in het zuiden ;-) I wish !

CREATIEF IDEE: scraplayout 'ons kleine Kerstmannetje !'

Eindelijk heb ik nog eens een scraplayout gemaakt, en wel van ons eigen kleine Kerstmannetje. Op Kerstochtend had ons Laura onze Stijn mooi geschminkt en zo verrasten ze ons. Dat vonden we heel leuk.

Bereken je ecologische voetafdruk

http://wwf-footprint.be/destandaard/

Als we allemaal wat zuiniger en milieubewuster omspringen met onze voeding, energie, transportmiddelen, enz., dan kan de aarde nog lang mee.

De USA hebben de grootste ecologische voetafdruk, Afrika de kleinste en België zit daar tussenin. WWF heeft een berekeningsmethode opgesteld die je een idee geeft van hoe spaarzaam en milieubewust jij bent. Kom jij beter uit de test dan de gemiddelde Belg ?
Leuk om te doen en vooral ook erg leerrijk.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf !

Onmenselijk leed in zwaar getroffen Haïti

Ik heb zonet schrijnende beelden gezien van de chaos en het onmenselijk leed in Haïti na de zware aardbeving. Het land is sowieso al straatarm en nu krijgen ze deze zware aardbeving te verduren met verschrikkelijke gevolgen. Alles ligt in puin en overal liggen dode lichamen, veelal met afgehakte ledematen. Zoveel ellende, zo schrijnend.

Het zet ons weer even met beide voeten op de grond. Laat ons onze vaak kleine probleempjes maar wat meer relativeren. Wij zijn bij de gelukkigen die nooit geteisterd worden door zware natuurrampen, (burger)oorlogen, hongersnood, droogte, hevige armoede, ... Laat ons dat nooit vergeten.

We kunnen van hieruit helaas niet erg veel doen om de mensen daar te helpen. Enkel machteloos toekijken. En wat financiële steun bieden, hoe klein ook. Vele kleintjes maken één groot. En alle beetjes helpen.

Mijn hoop voor 2010

Het jaar 2010 is al 13 dagen bezig, maar evengoed wens ik iedereen het allerbeste toe !

In stilte hoop ik dat 2010 het volgende zal brengen en dat we daar allemaal mee voor zorgen:

- meer verdraagzaamheid onder de mensen en minder agressie en zinloos geweld
- meer menselijke warmte en geborgenheid en minder koel gedrag
- meer geduld en minder gejaagdheid en stress
- meer betrokkenheid, hulp en begrip voor zij die het moeilijk hebben en minder je m'en fous-gedrag

- een gevoel van veiligheid (zeker nu we weeral met afgrijzen geconfronteerd worden met een moordenaar in schaapskleren)
- meer respect voor een mensenleven en een dierenleven
- meer respect voor het milieu en onze blauwe planeet

- minder verspilling en overconsumptie en weg met de wegwerpcultuur
- minder hebzucht
- minder individualisme
- geen zware gezondheidsproblemen
- geen zware tegenslagen
 

Laat ons de wereld niet helemaal verknoeien. Onze kinderen hebben ook recht op een mooie toekomst.
Begin alvast met voor hun veiligheid te zorgen. Nog heel vaak zie ik kinderen in de auto zitten, die niet vastgezet zijn in een stoeltje of geen veiligheidsgordel om hebben. Vaak zie ik kinderen en volwassenen met hun kinderen, die met dit donkere winterweer heel slecht zichtbaar zijn op weg naar school. Geen fietslicht, geen fluohesjes, donkere kleren.

Een fluohesje maakt een wereld van verschil !!!

Doe het aub voor de veiligheid van onze kinderen !

Een kind verliezen, dat kom je nooit meer te boven. Hierbij ook mijn oprecht medeleven met de ouders van Annick, Kevin, Shana en alle andere ouders die hun kind verloren hebben. In een verkeersongeluk, door een ziekte, ... of door moord.

Bij het zien van de beelden van de moordenaar die zit te feesten en zich te amuseren, gaat er een gevoel van afgrijzen door ons heen. Hoe kan iemand er zo gewoon uitzien en toch zo'n duistere kant hebben en die vrijwel perfect verborgen houden ? En intussen vader zijn en leraar ? Onbegrijpelijk ! Wat een vreselijke schok moet dat zijn voor de mensen die hem van nabij kenden, zijn vrienden, zijn collega's, zijn leerlingen, zijn broer, zijn zus, zijn moeder, zijn kinderen, zijn buren, ... Wellicht vragen ze zich nu allemaal tot in den treure af: 'waarom hebben we niets gemerkt ?' 'Hoe konden we ons zo in hem vergissen ?' Een mens zou haast al zijn vertrouwen verliezen in zijn medemens. Want wie weet wat er in hem schuilt ? Hoe goed ken je een mens echt ? We mogen natuurlijk niet allemaal paranoide worden, maar een mens zou soms voor minder ...