Paasvakantie ... heerlijk !

De paasvakantie is begonnen. Voor de schoolgaande jeugd, en ook voor veel volwassenen. Het doet deugd eens 2 weken uit de sleur van alle dag te zijn. Ook al is het dan voor de meeste volwassenen geen 2 weken vakantie, toch verlopen de dagen anders als de kinderen geen school hebben.

Even geen huiswerktoestanden, geen toetsen, geen heen-en-weer gerij naar en van school. Veel nevenschoolse activiteiten kennen ook een vakantie-stop. We stappen eens uit onze agenda. Heerlijk vind ik dat.

Even lekker rustig aan. Tijd om wat relaxter te zijn. Ben er heel blij om. Ben er dringend aan toe. De kinderen ook.

Voor sommigen is er eerst nog vakantie-stress. Degenen die op reis vertrekken, kijken nog tegen een hoop inpak- en organiseerwerk aan. Hebben we alles ? Niks vergeten ? Nog maar eens alles afchecken ... Persoonlijk geeft me dat altijd heel veel stress, zelfs al bij een kort verblijf in eigen land.

Nee, voor ons geen vakantie-stress. Lekker thuis, lekker rustig, lekker genieten. Een weekje vakantie heb ik nu in het vooruitzicht. Er moet wel dringend geschilderd worden en dat wil ik afgewerkt hebben. Maar verder wil ik ook tijd voor ontspannende dingen, zoals lezen, veel buiten zijn, eens een film zien op TV en plezier maken met onze kinderen. Ik heb hen beloofd eens samen cakejes te bakken. Nog nooit gedaan samen. Het komt er één van de dagen beslist van.

En zondag staan er nog paaseieren op het programma. Mmmm, heel lekker allemaal. Maar zoooo gevaarlijk ;-)

Schrijfkriebels

Ik ben weer goed op dreef met mijn kinderverhaal. Had even een kleine writer's block, maar nu loopt het weer als een trein. Ik ben heel gedreven om het kinderverhaal dat ik nu aan het schrijven ben tot een leuk einde te brengen. En dan wil ik er graag mee naar een uitgever. Of eerst nog eens laten proeflezen door kinderen, maar ook volwassenen. Tot nu toe kreeg ik al hele goede en lieve reacties. Dat geeft me goede moed.

Alleen horen er bij dit verhaal tekeningen. Ik zie ze zo voor mijn ogen, maar van tekenen heb ik helaas geen kaas gegeten. Spijtig dat mijn vader niet meer leeft, want die kon prachtig vogels tekenen. Mijn verhaal gaat over 2 zwaluwtjes, grote broer wat eigenwijs en stoer, kleine zus wat onzeker en angstig. Samen trekken ze naar het zuiden.
Het verhaal moet wat humoristisch zijn, maar wil ook een boodschap meegeven. Bovendien leren kinderen wat meer over zwaluwen en de vogeltrek. Ik hoop echt dat het me gaat lukken met dit verhaal. Het is mijn levensdroom om schrijfster te worden. En nee, ik wil er niet mee wachten tot mijn pensioen ;-) Now is the time to make my dream come true.

Hieronder klein fragmentje uit mijn verhaal.
...
‘Hé kijk, ik zie een grote blauwe vlakte ginder ver !’ roept Mina enthousiast.
‘Dat is de zee !’ roept Rik uit.
De twee boerenzwaluwtjes vliegen er recht op af. Ze hebben nog nooit een zee gezien. Zoveel water bij elkaar, zo ver je kijken kan.
Een heleboel witte meeuwen cirkelen boven de zee en het witgele zand. Ze laten zich meedrijven op de zeebries.
Rik en Mina zijn blij dat ze aan zee zijn. Het is er zo anders dan thuis.
‘En wat doen we nu ?’ vraagt Mina nieuwsgierig.
‘We volgen de kustlijn naar het Zuiden. Zo komen we vanzelf in Afrika.’
Mina knikt. ‘Ja, laten we dat doen. Want in Afrika zijn de andere trekvogels. Daar moeten we heen.’

Ze vliegen maar door en door. Mina vindt de zee prachtig. De schittering van de zonnestralen op het golvende blauwgroene water. Tegen de avond zoeken de zwaluwtjes een plekje om te overnachten. In het duinriet vlakbij een vuurtoren nestelen ze zich knus bij elkaar. Met wat takjes en hun zakdoekjes hebben ze een gezellig slaapnestje gebouwd. De dag is bijna voorbij nu. De zon zakt als een rode vuurbal in de zee. De lucht kleurt prachtig purper en roze.
‘Wat mooi !’ zegt Mina vol bewondering.
‘Ja, prachtig’, knikt Rik.
Mina glimlacht gelukkig. ‘Ik houd veel van de zee. Ik wist niet dat het hier zo mooi was.’

’s Nachts ligt Mina dromerig te turen naar de grote gele bol in de donkere lucht. De heldere volle maan werpt haar licht op de donkere, zwarte zee. In de verte ziet Mina allemaal lichtjes. Van de vissersboten. Dat heeft grote broer haar verteld. Vissen worden ’s nachts gevangen. Arme vissen, dan kunnen ze niet eens rustig slapen. Ze moeten altijd opletten dat ze niet gevangen worden in de netten. Dan is hun leven voorbij. Amen.

De volgende morgen worden ze wakker van het gekrijs van de meeuwen. Er hangt een dikke mist boven de zee. De zon schijnt niet. De lucht is volgepakt met grijze wolken. De wereld is helemaal grauw en grijs. Zo is het aan zee veel minder mooi. Maar dat is niet zo erg. Ze moeten immers toch verder vliegen. Naar het Zuiden. Naar Afrika. En dat is goed, want daar zijn de andere trekvogels.

Rik en Mina vliegen en duiken door de lucht als volleerde acrobaten. Ze schieten goed op aan deze snelheden. De wind helpt hen ook een handje.
Plots merken ze een grote witte boot op. Hij ligt aangemeerd aan een rotsige kust.
‘Is dat een vissersboot ?’ vraagt Mina.
‘Neen, deze is veel groter dan een vissersboot,’ zegt Rik.
‘Er hangen trouwens geen netten om de vissen mee te vangen.’
Ze zien een groot gapend gat waar allemaal auto’s inrijden.
‘Kijk, die boot eet auto’s !’
‘Wat vreemd,’ kwettert Rik,’ kom, we gaan eens kijken.’

Ze strijken neer op één van de vele touwen op de kade. Mensen rijden hun auto’s in de grote gapende mond van de monsterboot. Ze zien er niet bang uit, sommige mensen lachen zelfs.
‘Waar zou die boot heen varen ?’ vraagt Mina zich af.
‘De zee over … naar een ander land,’ zegt Rik.
‘Misschien wel naar het Zuiden ? Misschien wel helemaal naar Afrika ?’ Mina’s oogjes lichten op van blijdschap. De zwaluwtjes zijn opgewonden. Dat zou mooi zijn. Bijna te mooi om te geloven

Snoeitijd !?

Dezer dagen zie je overal mannen van de gemeente en groendiensten in de weer om het patrimonium bomen een kopje kleiner te maken. Bij ons in Aartselaar zijn hele rijen prachtige bomen afgekapt, voor het Solhof en ook voor het kerkhof. Het oogt nu bijzonder kaal.

Intussen weet ik dat de bomen voor het Solhof schuin groeiden en zo een gevaar vormden voor mens en verkeer door afvallende takken. De veiligheid is natuurlijk een goeie reden. Nu kunnen de bomen weer groeien, al zal het natuurlijk wel een tijdje duren ...

Ook in Hove zag ik een prachtige bomenrij in de bocht van de Lintsesteenweg volledig afgekapt, tot tegen de grond. Echt zonde ! Welke redenen zitten daarachter ? Misschien vormden ze ook een gevaar voor de veiligheid.

Hopelijk moesten ze niet verdwijnen voor op stapel staande nieuwbouwwijken !? Die projectontwikkelaars vermoorden het laatste beetje groen dat ons nog rest voor nog meer beton. En dan komt iedereen zeuren dat bij hevige regenval alles overstroomt. Tja, niet moeilijk als er geen grond meer over is waarin het regenwater kan wegsijpelen. Net goed, denk ik dan. Dat is de tol die betaald moet worden.

En het draait altijd maar weer rond geld. Projectontwikkelaars kopen alles op en bouwen alles vol. Dan staan de huizen te koop. En wie kan het nog betalen ? Juist ja, hoe langer hoe minder mensen.
Staan er niet genoeg huizen te koop ? Koop die op en verbouw ze desnoods. Gerenoveerde huizen zijn prachtig en hebben vaak een bijzonder karakter.

'Laat ons nog wat gras dat nog groen is, laat ons een boom ...' zong Louis Neefs ooit. Hij moest eens weten...

Neem vaker tijd voor een adempauze !

We hebben allemaal drukke agenda's. We rennen vaak van hier naar daar en willen 1001 dingen doen op één dag. Tot het plots te veel wordt. Dan worden we ziek, overstresst, gespannen en krijgen we allerlei kwaaltjes. Er moet altijd zo veel. Of we denken dat er zo veel moet. Maar is dat echt zo ?

Las op tijd adempauzes in. Neem wat tijd voor jezelf, om te doen wat jij leuk vindt. Een tijdschrift of boek lezen, gaan wandelen of lopen, een lekker kopje warme chocomelk met een stukje cake erbij, een goeie film zien op TV of in de cinema, muziek beluisteren, dansen, zingen, ... of lekker luieren in de zetel onder een dekentje, of als het warm genoeg is, buiten genieten van het zonnetje.

Het kan een mens zo opfleuren. LIVE TODAY ! Stel het niet altijd uit. Elke dag een stukje puur genieten, een stukje lief zijn voor jezelf. Heel belangrijk.

De was, de strijk, het afstofwerk, ... het loopt niet weg. Ach, liep het maar eens weg ;-) Maar de momenten dat je genoten hebt, die neemt niemand je meer af.

LIVE TODAY - CARPE DIEM ! Enjoy the small things in life ! Now is the time. No matter what anybody says.

Een vleugje lente

Gisteren en vandaag kwam het zonnetje piepen. Gisteren hoorde ik af en toe het heerlijke geluid van fluitende vogels. Het was al wat minder koud, maar vandaag vond ik het weer kouder. In elk geval voel ik al de eerste lentekriebels. Ik hoop echt dat het niet meer gaat sneeuwen en dat de temperatuur in stijgende lijn gaat. Een vleugje lente doet me al goed. De maand maart komt stilaan in zicht, en daarmee hopelijk ook de lente !!!

Ik pas alvast mijn layout aan. Weg met de winterse taferelen. Tijd voor vrolijkere kleuren.

Adults Dance Team in action !

Ons jaarlijks optreden op de Turnshow van Jong & Vrij was weer een keileuke boel. We hebben er lang naar toe gewerkt en dan is het op één dag allemaal voorbij. Maar we hebben ons keigoed geamuseerd zaterdag tijdens de beide optredens. Het was wel zweten op het podium in die warme spotlights.

Turnshow 2010 'Circus' op zat. 6 febr 2010 !!!

Over 2 dagen is het weer tijd voor de jaarlijkse Turnshow van Jong en Vrij Aartselaar. Natuurlijk treden wij, het Adults Dance Team weer op met een mooie, leuke dansmix. Zaterdag 6 februari staat dan helemaal in het teken van de Turnshow. Een middagvertoning om 14u en een avondvertoning om 19u. Maar wij moeten wel de hele tijd achter de schermen aanwezig zijn. Nu ja, we amuseren ons altijd wel, hoor. Achter de schermen is het altijd een drukke bedoening. Tenslotte zitten we daar met een heleboel kleuters, kinderen, jongeren en volwassenen tesamen, allemaal toch wat in spanning.

Dit jaar staat de Turnshow in het teken van 'Circus'. Ben zelf ook benieuwd naar al de andere acts. Die krijgen we te zien op de generale repetitie vrijdagavond. Blij dat ik er ook weer bij ben, de 4de keer alweer. Spijtig genoeg is het voor het eerst dat ons Laura er niet bij zal zijn. Maar ze komt uiteraard wel kijken. Misschien krijgt ze dan weer zin om terug te gaan dansen bij Jong en Vrij ;-)

Waar blijft de lente ? Waar blijft de zon ?

Ik snak naar wat zonlicht en zonnewarmte, naar frisse buitenlucht en langere dagen ! Ik ben dit koude, natte winterweer beu ! Mijn stramme spieren verlangen zo naar wat warmte en zon ! Ik denk dat ik volgend jaar ga overwinteren in het zuiden ;-) I wish !

CREATIEF IDEE: scraplayout 'ons kleine Kerstmannetje !'

Eindelijk heb ik nog eens een scraplayout gemaakt, en wel van ons eigen kleine Kerstmannetje. Op Kerstochtend had ons Laura onze Stijn mooi geschminkt en zo verrasten ze ons. Dat vonden we heel leuk.

Bereken je ecologische voetafdruk

http://wwf-footprint.be/destandaard/

Als we allemaal wat zuiniger en milieubewuster omspringen met onze voeding, energie, transportmiddelen, enz., dan kan de aarde nog lang mee.

De USA hebben de grootste ecologische voetafdruk, Afrika de kleinste en België zit daar tussenin. WWF heeft een berekeningsmethode opgesteld die je een idee geeft van hoe spaarzaam en milieubewust jij bent. Kom jij beter uit de test dan de gemiddelde Belg ?
Leuk om te doen en vooral ook erg leerrijk.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf !

Onmenselijk leed in zwaar getroffen Haïti

Ik heb zonet schrijnende beelden gezien van de chaos en het onmenselijk leed in Haïti na de zware aardbeving. Het land is sowieso al straatarm en nu krijgen ze deze zware aardbeving te verduren met verschrikkelijke gevolgen. Alles ligt in puin en overal liggen dode lichamen, veelal met afgehakte ledematen. Zoveel ellende, zo schrijnend.

Het zet ons weer even met beide voeten op de grond. Laat ons onze vaak kleine probleempjes maar wat meer relativeren. Wij zijn bij de gelukkigen die nooit geteisterd worden door zware natuurrampen, (burger)oorlogen, hongersnood, droogte, hevige armoede, ... Laat ons dat nooit vergeten.

We kunnen van hieruit helaas niet erg veel doen om de mensen daar te helpen. Enkel machteloos toekijken. En wat financiële steun bieden, hoe klein ook. Vele kleintjes maken één groot. En alle beetjes helpen.

Mijn hoop voor 2010

Het jaar 2010 is al 13 dagen bezig, maar evengoed wens ik iedereen het allerbeste toe !

In stilte hoop ik dat 2010 het volgende zal brengen en dat we daar allemaal mee voor zorgen:

- meer verdraagzaamheid onder de mensen en minder agressie en zinloos geweld
- meer menselijke warmte en geborgenheid en minder koel gedrag
- meer geduld en minder gejaagdheid en stress
- meer betrokkenheid, hulp en begrip voor zij die het moeilijk hebben en minder je m'en fous-gedrag

- een gevoel van veiligheid (zeker nu we weeral met afgrijzen geconfronteerd worden met een moordenaar in schaapskleren)
- meer respect voor een mensenleven en een dierenleven
- meer respect voor het milieu en onze blauwe planeet

- minder verspilling en overconsumptie en weg met de wegwerpcultuur
- minder hebzucht
- minder individualisme
- geen zware gezondheidsproblemen
- geen zware tegenslagen
 

Laat ons de wereld niet helemaal verknoeien. Onze kinderen hebben ook recht op een mooie toekomst.
Begin alvast met voor hun veiligheid te zorgen. Nog heel vaak zie ik kinderen in de auto zitten, die niet vastgezet zijn in een stoeltje of geen veiligheidsgordel om hebben. Vaak zie ik kinderen en volwassenen met hun kinderen, die met dit donkere winterweer heel slecht zichtbaar zijn op weg naar school. Geen fietslicht, geen fluohesjes, donkere kleren.

Een fluohesje maakt een wereld van verschil !!!

Doe het aub voor de veiligheid van onze kinderen !

Een kind verliezen, dat kom je nooit meer te boven. Hierbij ook mijn oprecht medeleven met de ouders van Annick, Kevin, Shana en alle andere ouders die hun kind verloren hebben. In een verkeersongeluk, door een ziekte, ... of door moord.

Bij het zien van de beelden van de moordenaar die zit te feesten en zich te amuseren, gaat er een gevoel van afgrijzen door ons heen. Hoe kan iemand er zo gewoon uitzien en toch zo'n duistere kant hebben en die vrijwel perfect verborgen houden ? En intussen vader zijn en leraar ? Onbegrijpelijk ! Wat een vreselijke schok moet dat zijn voor de mensen die hem van nabij kenden, zijn vrienden, zijn collega's, zijn leerlingen, zijn broer, zijn zus, zijn moeder, zijn kinderen, zijn buren, ... Wellicht vragen ze zich nu allemaal tot in den treure af: 'waarom hebben we niets gemerkt ?' 'Hoe konden we ons zo in hem vergissen ?' Een mens zou haast al zijn vertrouwen verliezen in zijn medemens. Want wie weet wat er in hem schuilt ? Hoe goed ken je een mens echt ? We mogen natuurlijk niet allemaal paranoide worden, maar een mens zou soms voor minder ...

Goodbye 2009 - Hello 2010 !!!

HAPPY NEW YEAR !!!

Mijn beste wensen voor 2010 !

Veel geluk, plezier en vooral een goede gezondheid !

Radio Nostalgie: TOP 1000 (10 x TOP 100) !!!

Op Radio Nostalgie kan je al 9 dagen TOP 100-lijsten beluisteren. Vandaag is het de beurt aan de DISCO TOP 100. Die vind ik super. Heb altijd van de vrolijke disco-dansmuziek gehouden en het brengt me terug naar die zorgeloze kinderjaren in de jaren '70.

http://www.nostalgie.eu/nl/home/

Heel wat radiozenders presenteren op het eind van elk jaar hun TOP 100 of zelfs TOP 1000 of TOP 2000. Maar Radio Nostalgie is heel origineel geweest. Ze hebben 10 x TOP 100 lijsten en morgen, op 31/12/2009 is het de ultieme TOP 100. Je kan zelf meestemmen welke nummers je erin wil.

1) De Fuif TOP 100
2) De New Wave TOP 100
3) De Love TOP 100
4) De Kerst TOP 100
5) De Film TOP 100
6) De Belgo TOP 100
7) De Diva TOP 100
8) De Zatte Nonkel TOP 100
9) De Disco TOP 100
10) De ultieme TOP 100

Wat ik ook altijd leuk vind op Radio Nostalgie is, dat ze wat extra informatie geven over de zangers en groepen. Altijd leuk om wat meer op te steken over muziek. Echt interessant.

Ik geniet altijd zo van die eindejaarssfeer en die TOP 100 speelt daar ook een grote rol in. Op het einde van een jaar voel ik me wel wat weemoedig. Alweer een jaar voorbij... Dan blik ik wel eens terug, om nadien weer vol goede moed te beginnen aan een spiksplinternieuw jaar: 2010 !!!

@ radio nostalgie : KEEP UP THE GOOD MUSIC, I'M A BIG FAN !!!!

Merry Christmas everyone !!!

Een hartverwarmende, gezellige en sfeervolle Kerstmis voor iedereen !

Het is officieel een witte Kerstmis, al is de sneeuw sinds voorbije nacht grotendeels weggeregend. Maar het was en is alleszins veiliger als je de baan op moet. Geniet van wat Kwali-tijd met je familie vandaag ! Even een time-out, even weg uit de sleur, even puur genieten van een gezellige Kerstmis met christmas songs op de achtergrond. Enjoy !

Kerstvakantie !!! De eerste sneeuw !

Mijn kerstvakantie is begonnen, and don't I love it ! En alsof het weer ook zijn steentje wil bijdragen tot de kerstsfeer is het vandaag plots serieus beginnen sneeuwen. Leuk voor iedereen die al thuis was en in vakantiesfeer vertoefde. Iets minder leuk voor degenen die de baan op moesten. Ik was ook opgelucht toen ik om 15u veilig onze oprit opdraaide. Allez, 'draaien' is misschien niet het juiste woord, het was eerder 'schuiven'. Bovendien moest ik eerst 2 grote sneeuwballen wegrollen, die midden op onze oprit lagen (!!!)

Ons Laura was met haar vriendinnetje Zoë een sneeuwman aan het maken. Ze waren net eventjes aan het opwarmen binnen. Eddie en ik zijn Stijn te voet van school gaan halen. Dat was wel eens leuk. Toen we thuis kwamen, waren de meisjes verder aan het werken aan hun sneeuwman. Ik heb vlug wat sneeuwfotootjes genomen, de eerste dit jaar ! De eerste sneeuw is toch altijd bijzonder. Ik hoop maar dat iedereen zonder ongelukken thuis is geraakt. Want de verkeerschaos en de bijhorende ellende die sneeuwval veroorzaakt, dat is toch altijd de keerzijde van de medaille.

Zin en onzin van (dure) kerstcadeaus

De Sint is nog maar net het land uit of overal duiken de kerstlichtjes en -versieringen op in de straten. Wel gezellig en sfeervol nu de dagen zo kort zijn en er dagen zijn dat het amper licht wordt. Soms heb ik ook wel zin om een winterslaap te houden, net zoals de egels, beren en nog heel wat andere diersoorten. Lekker opgekruld onder een warm donsdeken, behaaglijk en knus. Snug as a bug. Maar een mens houdt helaas geen winterslaap. Toch voel je dat je in een soort winterregime komt. Ons bloed wordt dikker en we eten wat steviger, dat geeft ons bescherming tegen de komende winterkou.

Het is volop examenperiode voor de studenten, maar de kerstperiode is dus ook al ingezet. Reclamefolders prijzen allerlei dingen aan die je zou kunnen vragen als geschenk. 'Het ideale kerst- of nieuwjaarsgeschenk' staat er vaak bij. Maar hebben we dat allemaal wel echt nodig ? Het zijn vaak gecreëerde behoeftes. En vaak niet eens nuttig of nodig. Vaak geschenkjes voor bij op de hoop te gooien, of op E-bay of kapaza te verkopen. De laatste jaren begint het me alsmaar meer tegen te steken. Vooral als het gaat om dure geschenken.

We hebben vrijwel alles, en toch ... Terwijl er zoveel mensen in armoede leven, hier bij ons en in de hele wereld. Mensen, die zelfs geen basisvoedsel hebben, laat staan al die variaties die wij hier hebben. We zouden ons bewust moeten zijn van de luxe waarin we baden. Daarom word ik elk jaar maar meer misselijk bij de overdaad aan (dure) cadeaus.

Kan het niet allemaal wat minder ? Wat soberder ? Wat echter ? Is Kerstmis niet eerder 'een gezellig samenzijn met familie' ? De kerstgedachte schiet helemaal zijn doel voorbij. Niet dat ik nu zo'n kerkloper ben, hoor, maar we moeten wel niet overdrijven. Ik vind dat heel de kerstperiode commercieel heel erg opgefokt wordt. Onvoorstelbaar wat er elk jaar weer nieuw op de markt komt. En steeds maar vroeger vind je kerstmarkten in tuincentra. Echt overdreven. Niet te geloven dat er mensen zijn die elk jaar volledig nieuwe decoratie kopen voor hun kerstboom !!!!

Wie komt er alle jaren ? Sinterklaas natuurlijk !

5 december !!! Sinterklaasavond ! Eindelijk kunnen de schoentjes gezet worden, een pintje bier voor Sint en Piet, een wortel en klontje suiker voor het paard. En natuurlijk de brieven voor de Sint. Ik vond het altijd de spannendste avond van het jaar. En nu beleven we dat weer opnieuw met onze kinderen. Voor onze Stijn is het nog allemaal echt, dus dat is leuk.

Maar als je dacht dat de Sint de enige is die over de daken stapt, dan vergis je je. Deze namiddag zagen we een reiger op de uitkijk staan op het dak van onze achterburen. Alsof hij wachtte op de komst van Sint en Piet ;-) Die vogels toch ! Altijd in voor een grapje ;-)

E x a m e n s t r e s s !

Terwijl de Sint zich opmaakt voor het weekend van 5-6 december mogen de grotere kinderen al hun moed bijeenrapen voor de examens. Voor het eerst zitten wij nu ook in dat examensfeertje, want ons Laura is vandaag begonnen. Haar eerste examen was Wiskunde. Alles prima verlopen. Dat is al één examen dat ze mag schrappen op het examenrooster. Morgen aardrijkskunde en godsdienst. En vrijdagavond mag de boog even wat minder gespannen staan.

Ik herinner me nog de examenperiodes voor Kerstmis in het middelbaar. Als je goed voorbereid was, vond ik het wel iets hebben. Wat ik leuk vond, was het aftellen naar het laatste examen. En dan de eerste uren en dagen erna, dat waren de heerlijkste !!! Met de klas nog een uitstapje, ah ja, ze moesten ons toch met iets bezighouden. Tegenwoordig zijn de studenten vroeg met vakantie, maar in mijn tijd moesten we tot de laatste dag naar school. We moesten ook altijd nog onze klas poetsen: het bord met nat schoonmaken, schuren en dweilen, ja, echt waar. Ik weet niet of dat nu nog ergens het geval is. Maar we maakten er veel plezier mee, hoor. De druk was van de ketel en niets kon onze uitgelaten stemming verpesten.

Bij deze wil ik alle studenten veel succes en goede moed toewensen met de examens ! Ne frisse, uitgeslapen kop en een goede conditie doen wonderen. Gezond eten, genoeg slapen, op tijd wat ontspannen zodat je er flink tegenaan kan.

En daarna volgt de beloning: een gezellige en ontspannende KERSTVAKANTIE !!!

Pas verschenen bij Davidsfonds: 'Genummerd voor het leven'

Pas verschenen bij Davidsfonds/Leuven: boek 'Genummerd voor het leven' De laatste getuigen van de concentratiekampen in Europa (1940-1945)

Fotografie door Etienne Van den Bulcke, vader van mijn goede vriendin en collega, Mieke.

Het Nieuwsblad - Gemeente Lier: Genummerd voor het leven

37 getuigen van de Tweede Wereldoorlog vertelden hun verhaal aan scholieren uit het hele land. Die schreven er een boek over dat je naar de keel grijpt.

Zopas verscheen het boek 'Genummerd voor het leven' van Patricia De Landtsheer, Marc Van Roosbroeck en Etienne Van den Bulcke. 37 getuigen uit de concentratie- en vernietigingskampen, ondergedoken joodse kinderen en hun redders, partizanen en verzetsstrijders werkten eraan mee. Het zijn stuk voor stuk getuigenissen die naar de keel grijpen en je niet meer loslaten. Ook de historiek van elk kamp wordt kort geschetst met een blik op wat er vandaag nog van overblijft. 'Deze getuigenissen mogen voor de komende generaties niet verloren gaan', vindt co-auteur Marc Van Roosbroeck. 'En we moesten niet veel langer meer wachten met het noteren van hun herinneringen, want tussen het tijdstip dat ze geïnterviewd werden en het verschijnen van het boek, zijn vier van hen helaas al overleden.

''De getuigenissen werden opgetekend door een heterogene groep jongeren uit alle schoolnetten, opleidingsniveaus en opleidingsvormen. Een bijzondere samenwerking tussen jong en oud met een gemeenschappelijk doel: een oproep om de gruwel van de Tweede Wereldoorlog nooit te vergeten en nooit opnieuw te laten gebeuren.

'Verscheidene scholen uit de regio Lier werkten er aan mee: Sint-Maria-Instituut Geel, Heilig Hartscholen Heist-op-den-Berg, GBJ De Markt Mol, KA Arthur Vanderpoorten Lier, Tweedekansonderwijs Mechelen, K.A.Vaartland Willebroek, Sint-Gummaruscollege Lier, Stedelijke Handelsschool Turnhout, K.A. Boom, MS Bornem, KTA Wollemarkt Mechelen, Tweedekansonderwijs Turnhout.

'Genummerd voor het leven - De laatste getuigen van de concentratiekampen in Europa (1940-1945)' is uitgegeven bij het Davidsfonds. Formaat 16,5 x 24 cm, ca. 240 p. Prijs 27,50 euro.